ตอนที่ 873 สาวใช้ตัวแสบ 777

ตอนที่ 873 สาวใช้ตัวแสบ 777

"ขอบคุณ" เซี่ยชีหรั่นพูดเบาๆ หลี่เหอไท้ก็เดินมาหาเธอโดยต้องการให้เธอจับมือเขา

เขาต้องการมอบความแข็งแกร่งและความกล้าหาญให้กับเธอ แต่เซี่ยชีหรั่นรู้สึกว่าถ้าเธอจับมือหลี่เหอไท้ เย่เชินหลินจะเสียใจเมื่อเห็นเธอ

พ่อบ้านมองไปที่เซี่ยชีหรั่นและเห็นว่าร่างบางของเธอนั้นผอมลงกว่าเดิม ใบหน้าของเธอก็ไม่ได้เป็นเงาเหมือนตอนที่เธออยู่ที่นี่

ทำไมสองคนนี้ถึงทุกข์มาก

เขาอยู่กับเย่เชินหลินมานานมาก ทั้งอารมณ์ความทุกข์ ความเศร้าและความสุขเขารู้ดีที่สุด

ช่วงนี้เย่เชินหลินเงียบมาก โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อเขาอยู่คนเดียว เขาจะมองไปที่สถานที่หนึ่งด้วยความเหม่อลอย และสถานที่ที่เขาหยุดมักจะเกี่ยวข้องกับเซี่ยชีหรั่น เช่นห้องเก็บเสื้อผ้าของเขา

เขาจะเลือกเสื้อผ้าเองและอยู่ในห้องเสื้อผ้านานๆ

บางครั้งเขาวิ่งและหยุดกะทันหัน เมื่อเขาวิ่งและมองไปข้างๆเหมือนไม่มีอะไร ถัดจากลู่วิ่งของเขา ลู่วิ่งขนาดเล็กของเซี่ยชีหรั่นถูกวางไว้ที่นั่นอย่างเงียบๆ

เขาไม่ยอมให้ใครเอาลู่วิ่งไปซึ่งพิสูจน์ได้ว่าเขายังมีเซี่ยชีหรั่นอยู่ในใจและเขาก็ยังคิดว่าวันหนึ่งเธอจะกลับมา

เจ้าหญิงหย่าฮุ่ยมาเมื่อไม่นานมานี้ ดูเหมือนว่าเขาจะมีคำพูดมากกว่านี้และเขาจะริเริ่มที่จะดูแลเจ้าหญิงหย่าฮุ่ย

แต่พ่อบ้านเห็นได้ว่าเขาเกรงใจเจ้าหญิงหย่าฮุ่ยมาก แต่ไม่ใช่เพราะเธอเป็นเจ้าหญิง

เมื่อนักข่าวกำลังถ่ายเขาและเจ้าหญิงหย่าฮุ่ยจะเอาแขนโอบรอบเอวและปล่อยให้คนอื่นถ่ายรูปอย่างสนิทสนม หลังจากถ่ายภาพเสร็จเขาก็จะหาข้อแก้ตัวที่จะทิ้งเธอไป

รายละเอียดเหล่านี้อยู่ในสายตาของพ่อบ้าน แต่เจ้าหญิงหย่าฮุ่ยกลับหยิ่งผยองมากขึ้นและพ่อบ้านคิดว่าสักวันเธออาจจะกลายเป็นนายหญิงของที่นี่

"เชิญทั้งสองคน!" พ่อบ้านพูดอีกครั้งและจากนั้นก็นำทางไป

นั่นเป็นถนนที่คุ้นเคยครั้งที่เธออาศัยอยู่ที่นี่ เธอเดินกับเย่เชินหลินไปที่ศาลาหลังอาหารเย็น

ช่วงนี้เธอฝันถึงถนนสายนี้เกือบทุกคืน โดยฝันว่าเธอกับเย่เชินหลินกำลังนั่งคุยกันอยู่ในศาลา บางครั้งก็เป็นการพูดคุยเรื่องความรักบางครั้งก็เป็นการโต้เถียง

เมื่อรู้ว่าเจ้าหญิงหย่าฮุ่ยอยู่ที่นี่ เซี่ยชีหรั่นก็รีบมาที่นี่ แต่ไม่อยากเสียท่าทางต่อหน้าเธอ เธอจึงเงยหน้าขึ้นแล้วเดินไปข้างหน้าพร้อมกับรอยยิ้มบนใบหน้า

เธอเห็นเขา!

หลังจากแยกจากกันไปหนึ่งศตวรรษ ในที่สุดเธอก็ได้เห็นชายในฝันอีกครั้ง

ตอนนี้เขานั่งอยู่ข้างๆเจ้าหญิงหย่าฮุ่ย แต่เขาไม่ได้มองไปในทิศทางของเธอ แต่มองไปที่เจ้าหญิงหย่าฮุ่ย

แม้ว่าจะยังมีระยะห่างอยู่บ้าง แต่เธอก็ยังรู้สึกได้ว่าดวงตาของเขาจดจ่อ

เย่เชินหลิน คุณชอบเขาจริงๆหรือคุณต้องการแสดงต่อหน้าฉัน?

คุณไม่ได้รับอนุญาตให้มองเธอ! คุณไม่ได้รับอนุญาตให้มองเธอด้วยความรัก!

หัวใจของเซี่ยชีหรั่นร้องไห้อย่างเงียบๆและพูดอย่างเงียบๆ มองมาที่ฉันสิ เย่เชินหลิน ฉันกลับมาแล้ว

เจ้าหญิงหย่าฮุ่ยมองไปที่เย่เชินหลินเป็นครั้งแรก จากนั้นหันศีรษะและมองไปที่เซี่ยชีหรั่น

เซี่ยชีหรั่นคิดถึงภาพที่เธอและเย่เชินหลินได้พบกันอีกครั้งไม่รู้ตั้งกี่ครั้ง แต่ตอนนี้เธอไม่เคยคิดถึงความเป็นไปได้นี้

คนของเย่เชินหลินหยุดเธอเมื่อเธอเดินไปที่ประตูและเธอรู้ว่าเธอจะต้องเผชิญกับสถานการณ์ที่น่าอับอายเมื่อเธอเข้ามา

แม้ว่าเธอจะคิดไปแล้วว่าจะต้องเจอกับอะไร แต่เมื่อทุกคนมองเธอด้วยความเห็นใจหรือดูถูกหัวใจของเธอก็ไม่หนักแน่นนัก

สิ่งเหล่านี้อาจไม่มีอะไร เธอแค่โหยหาให้เขามองเธอ

เย่เชินหลินตราบใดที่คุณมองฉันเพียงแค่มองเดียว

ในตอนนี้ความสนใจนี้กลายเป็นความปรารถนาที่ฟุ่มเฟือย เขามองข้ามพร้อมกับเยาะเย้ยที่ริมฝีปากของเขาราวกับว่าเธอมาที่นี่เป็นเรื่องตลก

เจ้าหญิงหย่าฮุ่ยส่งเสียงเรียกอย่างแผ่วเบาและล่ามก็ก้าวไปข้างหน้าเพื่อรอรับใช้เจ้าหญิงทันที

"ฉันอยู่เคียงข้างคุณ" หลี่เหอไท้พูดเบาๆด้วยคำพูดที่แสดงความห่วงใย เซี่ยชีหรั่นรู้สึกดีขึ้นมาก

ดูเหมือนว่าเธอใช้เวลานานมากกว่าจะเดินเข้าไปหาพวกเขาตั้งแต่ตอนที่เธอเห็นพวกเขา

ในที่สุดก็ยืนอยู่ตรงหน้าพวกเขา เซี่ยชีหรั่นมองไปที่เย่เชินหลินก่อนและเขาก็อยู่ใกล้ๆ รอยยิ้มเย้ยหยันและขี้เกียจที่ยังคงอยู่บนใบหน้าของเขา

เธอเห็นเส้นเลือดที่หลงเหลืออยู่ในดวงตาของเขาอย่างชัดเจนเนื่องจากการนอนหลับที่ไม่ดีหัวใจและความเจ็บปวด

"เย่เชินหลิน!" เธอกระซิบหัวใจของเย่เชินหลินสั่นไหว

ในตอนนี้เขาต้องการที่จะปล่อยข้ออ้างทั้งหมดก้าวไปข้างหน้าและกอดคนตัวเล็กนี้ไว้ในอ้อมแขนของเขาให้แน่น

เมื่อเธอไปเที่ยวหัวใจของเขาก็แขวนอยู่กับเธอ กลัวว่าจะมีอะไรเกิดขึ้นกับเธอและเธอจะไม่มีวันหลุดจากเงาของความรักที่แตกสลาย

เขาตามไปออสเตรเลีย แต่ระวังไม่ให้เธอรู้

เขาไม่มีเวลาหยุดยั้งเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นบนเกาะเพนกวินและเขาก็กลัวมาก โชคดีที่หลี่เหอไท้ได้ใช้ความระมัดระวังเช่นกัน