ตอนที่ 874 สาวใช้ตัวแสบ 778

ตอนที่ 874 สาวใช้ตัวแสบ 778

ไม่มีใครกล้าท้าทายเธอเหมือนเซี่ยชีหรั่นแล้วเจ้าหญิงหย่าฮุ่ยจะไม่โกรธได้อย่างไร

เธอโกรธมาก โกรธมากจนเธออยากจะฉีกใบหน้าที่สวยงามของเซี่ยชีหรั่นออกไปด้วยตัวเอง

เย่เชินหลินกอดร่างของเธอไว้และรู้สึกว่าร่างกายของเธอสั่นสะท้าน

"เย่เชินหลิน ฉันต้องการฆ่าเธอ!" เธอกัดฟันและพูดเป็นภาษาฝานหลาย

ยกเว้นชาวฝานหลายมีเพียงเย่เชินหลินเท่านั้นที่เข้าใจประโยคนี้

เซี่ยชีหรั่นไม่เข้าใจ แต่เธอสามารถบอกได้จากการแสดงออกของเธอ

กอดของเย่เชินหลิน เย่เชินหลินจูบหน้าผากของเธอซึ่งทำให้เซี่ยชีหรั่นรู้สึกอึดอัดจริงๆ

ชัดเจนเกินไป เขากำลังป้องกันไม่ให้เจ้าหญิงหย่าฮุ่ยทำอะไรกับเธอ

"คุณปล่อยให้เธอมา ฉันไม่สนใจว่าเธอจะทำอะไรกับฉัน" เซี่ยชีหรั่นขึ้นเสียงของเธอ

"kissme!" เจ้าหญิงหย่าฮุ่ยมองไปที่เย่เชินหลินและพูดด้วยริมฝีปากของเธอ

ถึงแม้ว่าเธอจะฆ่าเซี่ยชีหรั่นแต่เธอก็ไม่สามารถบรรเทาความโกรธของเธอได้ ถ้าเธอฆ่าเธอ เธอก็ยังคงแพ้ เธอเปลี่ยนใจในทันที

เธอต้องการให้เธอเห็นเย่เชินหลินชอบเธอและจูบเธอ เธอต้องการทำลายหัวใจของเซี่ยชีหรั่น!

เย่เชินหลินหายใจเข้าลึกๆแล้วก็จูบที่ริมฝีปากของเจ้าหญิงหย่าฮุ่ย

นี่เป็นครั้งแรกที่เขาจูบเธอที่ริมฝีปากและเขารู้สึกขยะแขยงอย่างมากในใจ แต่เขาต้องทำเพื่อความปลอดภัยชั่วคราวของผู้หญิงของเขา

เซี่ยชีหรั่นมองดูริมฝีปากทั้งสี่ของพวกเขาติดกัน มันเป็นไปตามที่เจ้าหญิงหย่าฮุ่ยคาดไว้จริงๆ เธอใจสลาย

เธอไม่ต้องการให้เย่เชินหลินทำเช่นนี้! สิ่งที่เธอทำยิ่งทำให้เขาอับอาย

หัวใจของเธอถูกกรีดราวกับมีด แต่เธอไม่รู้ว่าจะทำอย่างไร เธอทำได้เพียงยืนตัวแข็งทื่อมองดูริมฝีปากบางของเย่เชินหลินอนุญาตให้เธอดูดริมฝีปากของเจ้าหญิงหย่าฮุ่ย

"ไม่ ไม่" เธอส่ายหัวอย่างรุนแรง น้ำตาร่วงไปพร้อมกับการเคลื่อนไหว

ฉากดังกล่าวทำให้เธอรู้สึกอึดอัดมากกว่าที่เห็นเย่เชินหลินและส้งหลิงหลิงบนเตียงในตอนนั้น หลี่เหอไท้ยื่นมือออกมาจับไหล่ของเธออย่างเงียบๆและกระซิบข้างหูเธอว่า "โอเค ไปกันเถอะ ตอนนี้พวกเขาเป็นแบบนี้ รักกันขนาดนี้ พวกเราไม่กวนดีกว่า เลิกกันไปก็ดี คุณไปตามทางของคุณ เขาก็ไปตามทางของเขา"

อยู่ไปก็ไม่รู้ว่าพวกเขาจะทำอะไรที่มากเกินไปหรือเปล่า

เขากำลังทำเพื่อเธอแต่เธอไม่อยากทำให้เขาลำบาก

เธอคิดว่าเรื่องใหญ่คือความตาย แต่เขาทนความตายของเธอไม่ได้ใช่ไหม?

เย่เชินหลินคนโง่!

"เจ้าหญิงหย่าฮุ่ย คุณชนะแล้ว" เซี่ยชีหรั่นกัดริมฝีปากของเธอแน่นแล้วปล่อยมันไป กล่าวด้วยน้ำตาแห่งความเสียใจ ผู้แปลของเจ้าหญิงหย่าฮุ่ยแปลประโยคนี้ให้เธอและเจ้าหญิงหย่าฮุ่ย ก็เหยียดแขนออกเพื่อโอบคอของเย่เชินหลิน จูบอย่างลึกซึ้งยิ่งขึ้น

ที่ยอดเขาในคืนนั้น เย่เชินหลินกระตือรือร้นมาก เขาจูบเธอที่ริมฝีปาก แต่ตั้งแต่นั้นมาเขาตีตัวออกจากเธอ

เจ้าหญิงหย่าฮุ่ยรู้สึกได้ว่าเธอตกหลุมรักเขาจริงๆ อย่างไรก็ตามเธอปรารถนาให้เย่เชินหลินจูบเธอ ปรารถนาให้เขาหลงใหลเช่นในคืนนั้น

มันแปลกที่แม้ว่าเขาจะจูบเธอ แต่เขาก็รู้สึกแตกต่างจากที่เขามอบให้เธอในคืนนั้น หรือเป็นเพราะตอนนี้เขาไม่เต็มใจใช่ไหม

เซี่ยชีหรั่นไม่ได้มองไปที่ฉากนั้นอีกต่อไป หัวใจของเธอสับสนไปหมดในเวลานี้ เธอไม่รู้ว่าควรทำอย่างไร

หลี่เหอไท้เอาแขนโอบไหล่เธอ หันหน้าไปและจูบของพวกเขาก็จบลงในที่สุด

เย่เชินหลินพูดกับพ่อบ้านอย่างเย็นชา "อย่าให้ผู้หญิงคนนี้มาอยู่บ้านฉันอีก"

เสียงของเขาไม่ได้แหบเลย เซี่ยชีหรั่นจำได้ว่าเสียงของเขาเปลี่ยนไปทุกครั้งที่เขาจูบเธออย่างดุเดือด

นี่แสดงให้เห็นว่าเขาไม่มีความปรารถนาในตัวเจ้าหญิงหย่าฮุ่ย แต่เขามีลูกกับเจ้าหญิงหย่าฮุ่ยเพื่อเธอจริงๆหรือ?

เธออยากจะย้ำความคิดของเธอกับเขาอีกครั้ง แต่เธอไม่สามารถเผชิญหน้ากับเขาได้อีก เขาต้องมีแผนของเขา

เซี่ยชีหรั่นย้อมใจและเร่งฝีเท้า

ระหว่างทางกลับ เซี่ยชีหรั่นไม่มีน้ำตาเธอจ้องมองออกไปนอกหน้าต่างด้วยความงุนงง ใช้เวลานานก่อนที่เธอจะถอนหายใจและหันไปมองหลี่เหอไท้ในที่นั่งคนขับ

“พี่เหอไท้คิดว่าฉันควรทำยังไงดี ไม่อยากให้เขาทำแบบนี้เพื่อฉันเลย เลิกกันแล้วฉันไม่อยากเป็นหนี้เขา”

“ไม่ใช่ว่าคุณไม่อยากเป็นหนี้เขา คุณรักเขา” หลี่เหอไท้พูดช้าๆและเขาก็ถอนหายใจออกมาอย่างนับไม่ถ้วนในใจ

ทุกข์ใจคำสองคำนี้กระตุ้นหัวใจของเซี่ยชีหรั่นได้อย่างง่ายดายและน้ำตาของเธอก็ค่อยๆไหลออกมา

ใช่ เธอรักเขามากจนอยากตายด้วยตัวเองและเธอไม่อยากให้เขาขมวดคิ้ว