ตอนที่ 881 สาวใช้ตัวแสบ 785

ตอนที่ 881 สาวใช้ตัวแสบ 785

“ครับคุณพ่อ เธอก็คือเจ้าหญิงหย่าฮุ่ย ถึงแม้ว่าเราไม่ได้จะแต่งงานกัน แต่เด็กในท้องเธอคือลูกหลานของตระกูลเย่ จึงถือว่าเป็นสะใภ้ของตระกูลเย่แล้ว ”เย่เชินหลินเอ่ย

จากนั้นล่ามก็แปลคำพูดของเขาให้เจ้าหญิงหย่าฮุ่ยฟังทันที เจ้าหญิงหย่าฮุ่ยเพียงยิ้มเล็กน้อยอย่างเย็นชา หันไปพยักหน้าให้เย่เฮ่าหรัน

“คุณล่าม รบกวนทูลองค์หญิงของพวกคุณด้วย บอกว่าสะใภ้ของตระกูลเย่มีเซี่ยชีหรั่นเพียงคนเดียวเท่านั้น ต่อให้เธอตั้งท้องหรือคลอดลูก ก็ไม่มีวันได้รับการยอมรับจากตระกูลเย่ และบอกเธอด้วยว่า ที่นี่ไม่ต้อนรับเธอ”เย่เฮ่าหรันเอ่ยเสียงทุ้ม

การที่เขาจะพูดเช่นนี้ มันอยู่ในความคาดเดาของเย่เชินหลิน

เขารู้นิสัยของบิดาดี ไม่มีทางยอมร่วมแสดงละครฉากนี้กับเขาอย่างแน่นอน

และเพราะรู้ว่าพวกเขาจะปฏิบัติต่อเจ้าหญิงหย่าฮุ่ยเช่นนี้ เขาจึงจงใจให้เธอมา เพื่อจะให้เธอได้รู้ว่า อย่าหวังที่จะเข้ามาในตระกูลเย่

เจ้าหญิงหย่าฮุ่ยฟังคำพูดของเย่เฮ่าหรันไม่ออก แต่ทว่าขณะที่เย่เฮ่าหรันพูดนั้นได้ชำเลืองไปมองเซี่ยชีหรั่นอย่างเมตตาแวบหนึ่ง ปฏิกิริยานี้ได้บ่งบอกทุกสิ่งแล้ว เธอไม่มีทางที่จะเดาความหมายของเขาไม่ออก

ล่ามเองก็โกรธมาก นับตั้งแต่ที่เจ้าหญิงหย่าฮุ่ยก้าวเข้ามาในบ้านก็ถูกตระกูลเย่หมางเมินใส่ และตอนนี้ประธานเย่ผู้นี้ก็ประกาศกร้าวอีกว่าไม่ต้อนรับ

ตามหลักแล้วเจ้าหญิงหย่าฮุ่ยควรจะสมรสกับลูกหลานของผู้นำประเทศ แต่เธอยอมสละฐานันดรศักดิ์ลงมาสมรสด้วย ทว่าตระกูลเย่กลับไม่ยินดี ล่ามก็ต้องรู้สึกไม่พอใจแทนเจ้านายของตนอยู่แล้ว

เพราะฉะนั้นคราวนี้เธอจึงแปลตามที่เขาพูดอย่างถูกต้องทุกประโยค พลางคิดในใจว่า จะให้เจ้าหญิงหย่าฮุ่ยแสดงอำนาจให้ตระกูลเย่ดูสักหน่อย ยิ่งใหญ่มาจากไหนกัน หากองค์หญิงจะสมรส แค่เลือกใครสักคนมาก็มีฐานะสูงส่งกว่าพวกเขาแล้ว

ทันทีที่เจ้าหญิงหย่าฮุ่ยได้ฟัง สีหน้าของเธอก็เปลี่ยนไปทันที

เธอจ้องมองเย่เชินหลินอย่างเยือกเย็นสุดๆ ถามเขา“หมายความว่าไง คำพูดของคุณพ่อคุณเป็นตัวแทนคุณหรือ คุณจะเชื่อฟังคุณพ่อของคุณ ตัดขาดความสัมพันธ์กับฉันหรือ”

เย่เชินหลินไม่ได้เอ่ยตอบ เจ้าหญิงหย่าฮุ่ยลุกพรวดขึ้น พูดตอกหน้าเขาไปประโยคหนึ่ง“เห็นทีครอบครัวคุณไม่ต้อนรับฉันจริงๆ ตอนนี้ฉันต้องการให้คุณยืนยันจุดยืนให้ชัดเจนต่อหน้าทุกคน คุณเลือกเอาจะเชื่อฟังพ่อแม่ของคุณและกลับไปคืนดีกับเธอ หรือไม่ก็ตัดขาดความสัมพันธ์กับพ่อแม่ของคุณ ไม่ไปมาหาสู่กันอีกตลอดชีวิต”

อันที่จริงเวลาสองคนนี้คุยกัน ไม่จำเป็นต้องแปล แต่ล่ามกลับพูดขึ้นต่อหน้าทุกคน“องค์หญิงของพวกฉัน ให้คุณชายทำการเลือกระหว่างพ่อแม่และเธอ”

เย่เฮ่าหรันจ้องหน้าลูกชายตนเองนิ่ง อันที่จริงในใจเขารู้ดีอยู่แล้วว่าเย่เชินหลินจะทำอย่างไร

ลูกชายนั้นไม่เหมือนตน เขาเป็นคนที่รู้รุกรู้รับ เพื่อบรรลุเป้าหมายที่เขาต้องการ เขาอาจจะยอมให้ตนเองลำบากก่อนชั่วคราว ไม่เหมือนตนที่มีนิสัยยอมหักไม่ยอมงอ

แต่เย่เฮ่าหรันก็เข้าใจ ลูกชายของเขานั้นไม่ง่ายเลย เขาเองก็อยากหักแต่ไม่งอ แต่เขาแบกรับภาระหน้าที่ไว้มากมายขนาดนั้น ที่เขายอมกัดฟันอดกลั้นไว้ก็เพื่อพ่อแม่เพื่อผู้หญิงของเขา

เย่เชินหลินเป็นคนหยิ่งทะนงตั้งแต่เด็ก ไม่เคยยอมก้มหน้าให้ใครมาก่อน

เย่เฮ่าหรันสงสารลูกจับใจ แต่เขากลับช่วยอะไรลูกในเรื่องนี้ไม่ได้เลย

ในใจของฝู้เฟิ่งหยีก็เจ็บปวดไม่แพ้กัน ที่เห็นลูกชายของตนถูกผู้หญิงคนอื่นบีบบังคับถึงเพียงนี้ แต่เธอเองก็ช่วยอะไรไม่ได้เช่นกัน ไม่อยากพูดหรือทำอะไรพร่ำเพรื่อ เป็นการเพิ่มความวุ่นวายให้ลูกเปล่าๆ

ดังนั้นเธอจึงได้แต่นั่งนิ่งอยู่อย่างนั้น ฟังว่าเย่เชินหลินจะพูดอย่างไร ถึงแม้ว่าสิ่งที่เขาจะพูดนั้นแทบไม่มีอะไรต้องสงสัยเลยก็ตาม

“คุณพ่อ คุณแม่ พวกท่านยอมรับเธอไม่ได้จริงๆหรือครับ แบบนี้มันทำให้ผมลำบากใจมาก”เย่เชินหลินพูดแบบนี้ออกมาประโยคหนึ่งอย่างเสแสร้ง เย่เฮ่าหรันชี้จมูกของเขา พลางเอ่ยขึ้นอย่างเยือกเย็น “ไม่มีอะไรต้องลำบากใจ ลูกสะใภ้ของตระกูลเย่มีเพียงคนเดียว ก็คือเซี่ยชีหรั่น แต่ถ้าแกยังยืนยันที่จะยุ่งเกี่ยวกับผู้หญิงคนนี้ ก็ไสหัวออกไปซัก และอย่ากลับมาอีก”

“ก็ได้ งั้นอย่าหาว่าลูกอกตัญญูก็แล้วกัน หย่าฮุ่ย เราไปกัน”เย่เชินหลินกุมมือเจ้าหญิงหย่าฮุ่ยเอาไว้ เจ้าหญิงหย่าฮุ่ยมองหน้าเย่เฮ่าหรันและฝู้เฟิ่งหยีอย่างเย่อหยิ่ง และเหลือบไปมองเซี่ยชีหรั่นอย่างเหยียดหยามอีกทีหนึ่ง ก่อนจะเดินออกไปพร้อมกับเย่เชินหลินด้วยรอยยิ้มแห่งชัยชนะที่หยิ่งยโส

หลังจากที่พวกเขาออกไปแล้ว เย่เฮ่าหรันก็ทิ้งตัวนั่งลง ทว่าความโกรธยังคงไม่หาย

เห็นหน้าเจ้าหญิงหย่าฮุ่ยทีไรเขาก็จะรู้สึกโมโห เซี่ยชีหรั่นและฝู้เฟิ่งหยีเกลี้ยกล่อมเย่เฮ่าหรันอยู่นานสองนาน และให้เขาทานยาอีกด้วย จึงสามารถทำให้เขาสงบสติอารมณ์ลงได้

หลังจากที่เจ้าหญิงหย่าฮุ่ยขึ้นรถแล้วก็นั่งพิงพนักอยู่เบาะหลัง ทว่าจุๆกลับขมวดคิ้วแน่นพลางลูบท้องไปมา เย่เชินหลินรีบเอ่ยถามอย่างห่วงใย“เป็นอะไร ไม่สบายท้องหรือ”

“อืม อาจเป็นเพราะเมื่อคืนหนักเกินไปหน่อย”เจ้าหญิงหย่าฮุ่ยเอ่ย

“ผมบอกคุณแล้ว ว่าอย่าเร่าร้อนเกินไป ต้องเพลาๆลงบ้าง คุณก็ไม่ยอมเชื่อฟัง”เย่เชินหลินตำหนิเธอ ราวกับสามีคนหนึ่งที่ห่วงใยภรรยามาก

“คงต้องไปโรงพยาบาล ผมจะพาคุณไปโรงพยาบาลเดี๋ยวนี้”นี่คือแผนการของเย่เชินหลินอยู่แล้ว ที่เขาให้ต้าหลัวกระทำอย่างรุนแรง ก็เพื่อให้เจ้าหญิงหย่าฮุ่ยรู้สึกไม่สบายตัว

วันนี้เขาก็ถือโอกาสบอกว่าจะพาเธอไปโรงพยาบาล ซึ่งทางโรงพยาบาลได้เตรียมการไว้เรียบร้อยแล้ว

ทันทีที่เธอไปถึงโรงพยาบาล เด็กคนนี้ก็จะแท้ง ปัญหาที่ไม่ควรมีก็จะจบลงชั่วคราว

นอกจากนี้ ทางประเทศฝานหลาย ข้อมูลบางส่วนของเจ้าหญิงหย่าฮุ่ยก็อยู่ในกำมือของเขาแล้ว เพียงแต่ยังไม่ถึงเวลาที่เหมาะสมนัก อีกสักระยะหนึ่ง เขาก็มั่นใจว่าจะสามารถทำให้เธอไม่มีเวลามาสนใจเรื่องรักๆใคร่ของหนุ่มสาวอีก

“ไม่เป็นไร เจ็บแค่แป๊บเดียวก็หายแล้ว ฉันไม่ไว้ใจการแพทย์ของประเทศพวกคุณ ต่อให้ไป ก็ต้องไม่ใช่ที่นี่”จากนั้นเจ้าหญิงหย่าฮุ่ยก็บอกว่าล่ามประจำตัวว่า “เธอแจ้งให้หมอหมี่ซือถูมาที่นี่เดี๋ยวนี้ บอกให้เขารีบนั่งเครื่องบินส่วนตัวมา”

“เพคะ องค์หญิง”

“เย่ คุณถอดเสื้อมาให้ฉันใส่เถอะ ฉันรู้สึกหนาวเล็กน้อย”เจ้าหญิงหย่าฮุ่ยเอ่ยต่อ

เย่เชินหลินสั่งให้คนปิดแอร์ แต่เจ้าหญิงหย่าฮุ่ยก็ยังบอกว่าหนาว เขาจึงถอดเสื้อคลุมออกมา

เจ้าหญิงหย่าฮุ่ยแอบมองแขนของเขาแวบหนึ่ง เมื่อคืนพอได้ฟังที่ส้งหลิงหลิงพูด ตอนขึ้นเตียง เธอจึงจงใจสังเกตเล็กน้อย แต่เหมือนว่าคนที่ขึ้นเตียงกับเธอตอนนั้น ไม่ใช่เย่เชินหลินจริงๆ