ตอนที่ 892 สาวใช้ตัวแสบ 796

ตอนที่ 892 สาวใช้ตัวแสบ 796

“ไม่เป็นไรหรอก คุณเข้ามาจูบผม ผมจะอยู่นิ่งๆ” เย่เชินหลินพูดอย่างเคร่งขรึม

“โอ้ย ก็แค่จูบเอง ทำเป็นเรื่องใหญ่ไปได้ รอคุณหายดีก่อน ฉันไม่ได้จะหนีไปไหนสักหน่อย” เซี่ยชีหรั่นบ่นพึมพำในปากและเย่เชินหลินก็พูดด้วยสีหน้าอย่างจริงจัง “หมายความว่าอะไร? เบื่อจูบแฟนตัวเองแล้วเหรอ? แล้วคุณอยากจูบกับใคร?”

ไร้เหตุผลจริงๆ!

ชายคนนี้กลายเป็นคนเอาแต่ใจเหมือนเด็กๆ ตั้งแต่เมื่อไหร่?

เซี่ยชีหรั่นกลอกตาขาวใส่เขา สุดท้ายก็ต้องยอมใจเขาแล้วพูดต่อเบาๆ “จูบก็ได้ๆ อย่าไร้สาระขนาดนั้นสิ คุณหลับตา เดี๋ยวฉันไปจูบคุณ แต่คุณห้ามขยับนะ”

เมื่อพูดแบบนี้ ใจลึกๆ เธอก็รู้สึกเขินอายอยู่บ้าง เพราะเธอไม่ค่อยเป็นคนจูบเขาก่อน

ยิ่งตอนนี้พวกเขาอยู่นอกบ้านด้วย เธอกลัวใครจะมาเห็นตอนที่เธอเดินเข้าไปจูบเขา

“ทำไมต้องให้ผมหลับตาด้วย? ผมก็อยากเห็นคุณจูบผมนะ” เย่เชินหลินค่อนข้างเอาแต่ใจ

จนเซี่ยชีหรั่นเหงื่อตก แต่ในใจเธอก็สามารถรู้สึกถึงความอ่อนหวานจากความดื้อรั้นของเขาได้

เธอมองริมฝีปากของเขาอย่างใกล้ชิด ริมฝีปากของเขาไม่ได้หนามากนัก รูปปากค่อนข้างบอบบางคมชัดอย่างมีเสน่ห์ ทำให้คนมองแล้วต้องรู้สึกเซ็กซี่

เมื่อเย่เชินหลินเห็นสายตาที่เธอมองเขาแล้วทำให้อยากดึงเธอเข้ามากอดโดยไม่สนใจอะไร

แต่เขากลั้นไว้ได้และเห็นเธอหลับตาแล้วค่อยๆ โน้มตัวเข้ามาใกล้ริมฝีปากของเขา

“ลืมตามองผมสิ เดี๋ยวจูบผิดคนนะ!” เขาพูดด้วยเสียงทุ้มต่ำอีกครั้ง

เซี่ยชีหรั่นปฏิบัติต่อผู้ป่วยอย่างอ่อนโยนเสมอ เมื่อเขาพูดเช่นนี้แล้วเธอก็ลืมตามองเขาอย่างเชื่อฟัง

ทั้งสองสบตากันและริมฝีปากของเธอค่อยๆ สัมผัสริมฝีปากของเขาเบาๆ จากนั้นเธอเตรียมถอยกลับไป

แต่เย่เชินหลินคงไม่คิดจะปล่อยเธอไปง่ายๆ แบบนี้ เขาจึงยื่นมือขวาออกไปกอดเธอไว้แล้วเริ่มจูบเธอด้วยความเร่าร้อน

มันช่างอึดอัดเหลือเกินที่ไม่สามารถได้เธอดั่งปรารถนาได้ ถ้าหากให้เขาได้แต่มองทุกวันแต่ไม่มีโอกาสได้แตะต้องเธอแบบนี้สักวันเขาต้องเป็นบ้าแน่นอน

เซี่ยชีหรั่นไม่กล้าขัดขืนเลยแม้แต่นิด เพราะกลัวว่าการเคลื่อนไหวเพียงเล็กน้อยของเธอจะส่งผลกระทบต่อบาดแผลของเขา

เธอได้แต่ยืนตัวแข็งและจับขอบเก้าอี้ปรับนอนของเขาเพื่อประคองตัวไว้

เขาชอบรังแกเธอแบบนี้เสมอ ทุกครั้งที่จูบเธอ เธอจะทำอะไรไม่ถูกและเขาจะมีอารมณ์มากขึ้น

ลิ้นของเขาค่อยๆ เข้าไปในปากเล็กๆ ที่เหมือนน้ำผึ้งของเธอ แล้วค่อยๆ สัมผัสกับกลิ่นหอมอันเป็นเอกลักษณ์และลิ้นเล็กๆ ของเธอ

เซี่ยชีหรั่นรู้สึกว่าร่างกายของเธอค่อยๆ อ่อนแรงลงจนแทบจะไม่มีแรงพยุงตัวที่เก้าอี้นั้นได้

เธอรู้ว่าไม่ควรปล่อยให้เขาจูบเธอในเวลานี้ แต่เธอไม่สามารถหยุดความฟินตอนที่เขาจูบเธอได้

มือใหญ่ยาวของเย่เชินหลินยื่นไปแตะหลังเธอไว้ ฤดูหนาวมันช่างน่ารำคาญเหลือเกิน เธอต้องสวมเสื้อกันหนาวหนาๆ ไว้ และตอนนี้ก็อยู่นอกบ้านด้วย ซึ่งเขาไม่สามารถสัมผัสร่างกายเธอได้เลย

“งึ้ม......พอได้แล้ว หยุด......หยุดได้แล้ว” คำพูดที่คลุมเครือของเซี่ยชีหรั่นซึ่งไม่สามารถพูดออกจากปากได้

เมื่อรู้ว่ายัยตัวเล็กของเขากำลังจะขัดขืน เขาจึงจงใจแตะส่วนที่อ่อนไหวที่สุดในปากของเธอด้วยลิ้นของเขาอย่างยั่วเย้าไปมา

เซี่ยชีหรั่นจึงอดส่งเสียงเบาๆ ออกมาไม่ได้ เสียงนั้นคงไม่ต้องพูดถึงว่าเย้ายวนแค่ไหน

ร่างกายของเย่เชินหลินเกิดปฏิกิริยาขึ้นมาทันทีและเขาก็ไม่กล้าจูบเธอต่อไป มิฉะนั้นเขาต้องกดเธอลงไปนอนโดยไม่คำนึงถึงชีวิตแน่นอน

เซี่ยชีหรั่นได้ยินเสียงที่ไม่น่าให้อภัยของตัวเอง เธอจึงตกใจและพยายามดิ้นออกจากริมฝีปากของเขา

โชคดีที่เย่เชินหลินปล่อยเธอ เธอจึงรีบลุกขึ้นยืน แต่ลมหายใจที่เร่าร้อนนั้นยังไม่สามารถสงบลงได้ในทันที

เย่เชินหลินเองก็ไม่สามารถสงบอารมณ์นั้นได้ เมื่อเซี่ยชีหรั่นก้มหน้ามองเขาก็ได้เห็นดวงตาอันปรารถนาของเขาจึงทำให้เธอต้องเขินจนหน้าแดงอีกครั้ง

“ยัยตัวเล็ก รอผมหายดีก่อนเถอะ เดี๋ยวจะจัดการให้รู้เรื่องไปเลย จะยั่วเกินไปแล้ว ถ้าผมปล่อยให้คุณลุกจากเตียงได้ภายในสามวันผมจะไม่ชื่อเย่เชินหลินอีก คอยดูสิ!” เขาพูดด้วยน้ำเสียงแหบห้าว

เซี่ยชีหรั่นมองหน้าเขาและพึมพำเบาๆ “ใส่ร้ายคนอื่นชัดๆ คุณอยากจูบเองไม่ว่า”

เมื่อได้ยินเธอพูดเช่นนั้นแล้ว เย่เชินหลินก็หัวเราะเสียงดังขึ้นมาและคิดเหมือนกันว่าเขาเป็นคนขอให้เธอจูบเอง ทำไมห้ามตัวเองไม่ได้เลยจริงๆ

ทำไมทุกครั้งที่เจอผู้หญิงคนนี้เขาจะห้ามใจไม่ได้ คงเพราะว่าเธอมีแรงดึงดูดมากเกินไป

เมื่อถึงช่วงฤดูหนาว ส้งหลิงหลิงจะไม่ค่อยออกจากห้อง หลังจากเธอเปิดเผยข้อมูลนั้นเสร็จเธอก็ไม่ค่อยออกไปไหนเลย เพราะกลัวว่าเย่เชินหลินจะสงสัยในตัวเธอ

วันนี้เธอเลี้ยงเย่เจิ้งเหิงอยู่ในห้องทั้งวันและได้ยินเสียงสาวใช้คุยกันในระเบียงทางเดินว่า “ทำไมคุณเย่ถึงบาดเจ็บได้?”

“นั่นสิ ได้ยินมาว่าคุณเย่ไม่ใช่คนธรรมดาเลยนะ แล้วทำไมถึงบาดเจ็บได้ล่ะ คนทั่วไปคงทำอะไรคุณชายของเราไม่ได้หรอก เฮ่อ!”

เย่เชินหลินกลับมาแล้ว? เขาบาดเจ็บด้วย?