ตอนที่ 902 สาวใช้ตัวแสบ 806

ตอนที่ 902 สาวใช้ตัวแสบ 806

เธอต้องถ่วงเวลาให้นานที่สุด ดังนั้นเธอจึงพูดจาน่าสงสารแบบนี้

เดี๋ยวสาวสวยคนนี้ก็จะตายด้วยมีดเขาแล้ว ซานหยานก็รู้สึกเห็นใจนิดหน่อย

“ได้ ฉันจะทำเบาหน่อย ให้แกรู้สึกดีก่อนค่อยตาย!”

ซานหยานย้ายส้งหลิงหลิงไปที่ปลายเตียง กลัวเธอยื่นมือไปเอาโคมไฟมาตีเขา การกระทำเขาช้าลง

ร่างกายเธอค่อยๆ ยอมจำนนกับชายแปลกหน้าคนนี้ ส้งหลิงหลิงยิ่งรู้สึกอับอาย แต่ก็ทำอะไรไม่ถูก

เพื่อทำให้ผู้ชายคนนี้เคลิบเคลิ้ม เธอเริ่มให้ความร่วมมือเป็นอย่างดี ซานหยานภูมิใจอย่างมาก เริ่มออกแรงมากขึ้น

หยิบโคมไฟไม่ถึงแล้ว สมองส้งหลิงหลิงยังมีสติอยู่ เธอกำลังคิดหาวิธีเคลื่อนที่ไปยังมีด

ขณะนี้ประตูถูกบิดจากภายนอก ส้งซูหาวถือมีดทำครัวในมือแล้วพุ่งเข้ามา

ส้งหลิงหลิงกรีดร้อง ซานหยานเห็นว่ามีบางอย่างผิดปกติก็รีบถอยและคว้ามีดบนเตียง

แม่งเอ๊ย! บุกเข้ามาตอนที่เขากำลังฟิน มันอยากตายจริงๆ!

เพราะเรื่องดีๆ ถูกรบกวน ซานหยานตาแดงก่ำ ถือมีดเดินเข้าไปหาส้งซูหาว

ส้งหลิงหลิงได้อิสรภาพอีกครั้ง ไม่ทันได้คิดอะไรมาก กลิ้งตัวสองทีวิ่งไปหยิบโคมไฟ

เพราะเธอกลัว และเพราะเธอโดนซานหยานข่มขืนทำให้ร่างกายอ่อนแอ ถือตะเกียงและเดินตามหลังซานหยานไป

ซานหยานนึกถึงสิ่งที่นายจ้างอธิบายก่อนมา ถ้าฆ่าคนอื่นโดยไม่ได้ตั้งใจจะไม่ให้เงิน มีดเขาไม่กล้าแทงส้งซูหาว

ขาของส้งซูหาวไม่สะดวก ต้องการเห็นซานหยานโดนเขาหลบหลีกอย่างคล่องแคล่ว เขาเตะออกไป เซียวเสี่ยวลี่เห็นสามีตกอยู่ในอันตรายก็รีบเข้าไปโดยไม่คิด เท้าของซานหยานเตะเข้าที่ท้องเซียวเสี่ยวลี่อย่างแรง

“อ๊ะ!” เซียวเสี่ยวลี่กรีดร้องและโซเซล้มลงที่พื้น ส้งซูหาวตาแดงแล้ว ไม่ทันได้เห็นอาการบาดเจ็บของเซียวเสี่ยวลี่ เขาก็ก้าวไปข้างหน้าอีกครั้ง

โคมไฟส้งหลิงหลิงฟาดเข้าที่หลังของซานหยาน ซานหยานเจ็บ แต่เพราะส้งหลิงหลิงแรงน้อย จึงไม่ได้ล้มลงไป

เขาหันศีรษะมาแล้วแทงไปที่ส้งหลิงหลิง

ส้งหลิงหลิงยื่นมือไปกันไว้ มีดแทงลงบนแขนเธอ เลือดไหลออกมาทันที

เซียวเสี่ยวลี่ที่อยู่บนพื้นครวญครางอย่างเจ็บปวดไม่หยุด เลือดไหลอย่างรุนแรงตามขาของเธอ

“ลูกของฉัน!”

ซานหยานกำลังจะแทงส้งหลิงหลิงอีกครั้ง แค่ได้ยินเสียง “ปัง” ดังขึ้น ประตูไม้ด้านนอกพังลง จากนั้นก็ได้ยินเสียงตะโกนในเวลาเดียวกัน

“อย่าขยับ! นี่ตำรวจ!”

ที่นี่ห่างไกลขนาดนี้ ซานหยานไม่คิดไม่ฝันว่าตำรวจจะมาเร็วขนาดนี้

ถ้าถูกจับเขาต้องตายแน่ๆ เขาเหลือบมองไปที่หน้าต่างห้องนอน รีบวิ่งไปเปิดหน้าต่างแล้วกระโดดลงไปโดยไม่คิด

หลินต้าฮุยก็เห็นรถตำรวจมา เนื่องจากติดต่อซานหยานผ่านคนกลางหลายคน เขาไม่มีทางแจ้งเขาได้ และไม่รู้ด้วยซ้ำว่าซานหยานฆ่าส้งหลิงหลิงหรือไม่

ตอนนี้คนที่อยู่ตรงข้ามหน้าต่างตระกูลส้งกำลังโทรรายงานหัวหน้าจง “คนของเราบุกเข้าไปแล้วครับ”

“อย่าลืมช่วยส้งหลิงหลิง!” หัวหน้าจงพูดเสียงทุ้มต่ำ

ตั้งแต่ส้งหลิงหลิงออกจากตระกูลเย่ เขาก็รู้สึกมีบางอย่างผิดปกติ

ตระกูลส้งถูกคุกคามหลายครั้ง เขาก็รู้หมด ส้งหลิงหลิงอยู่ไปก็เป็นตัวปัญหาของเย่เชินหลิน ดังนั้นเขาจึงให้ตำรวจเฝ้าอย่างลับๆ

ใครจะไปรู้ว่าไม่มีปัญหาอะไรติดต่อกันหลายวัน ตำรวจก็คลายความระมัดระวัง หลับไปแล้ว เมื่อพวกเขารายงานเขาว่ามีคนร้ายถือมีดบุกเข้ามา มันทำให้หัวหน้าจงโกรธมาก

เมื่อตำรวจเข้ามา ส้งหลิงหลิงก็ดึงผ้าปูที่นอนบนเตียงมาห่อตัว กำลังนั่งยองมองเซียวเสี่ยวลี่อย่างใจจดใจจ่อ

เธอเลือดออกอย่างมาก ดูเหมือนจะไม่สามารถเก็บเด็กไว้ได้

นี่คือสายเลือดตระกูลส้ง อย่าว่าแต่ส้งหลิงหลิงรู้สึกแย่แค่ไหน ส้งซูหาวก็เจ็บปวดอย่างมาก กอดเซียวเสี่ยวลี่แน่น ร้องไห้ออกมา

“ขอร้องพวกคุณ พาน้องๆ ฉันไปโรงพยาบาล!” ส้งหลิงหลิงพูดกับตำรวจ

แม้จะไม่ได้รับคำสั่งพิเศษใดๆ ด้วยเหตุผลด้านมนุษยธรรม ตำรวจก็โทรเรียก 120 ทันที อีกด้านหนึ่งก็มีคนแจ้งคนเบื้องบนทันที บอกว่าส้งหลิงหลิงบาดเจ็บที่แขนเท่านั้น อย่างอื่นไม่เป็นอะไร

“จับไอ้คนนั้น มันกระโดดลงจากหน้าต่าง!” ส้งหลิงหลิงชี้ไปที่หน้าต่างอย่างฮึกเหิม หัวหน้าสั่งให้คนลงไปตามจับที่ชั้นล่างทันที

“วิ่งไปทางนั้น ตามไป!” หลินต้าฮุยได้ยินคนตะโกนแบบนี้

เขาคิดสักพัก ฉวยโอกาสตำรวจไม่เห็นเขา เหยียบคันเร่งแล้วขับออกไป

ตอนนี้ไม่สนว่าส้งหลิงหลิงจะเป็นอย่างไร ตำรวจก็มาแล้ว เขาก็ทำอะไรไม่ได้อีก

ตำรวจมาเร็วแบบนี้ เขาเคยตรวจสอบเรื่องนี้ตั้งนานแล้ว แถวนี้ไม่มีสถานีตำรวจอยู่ใกล้ๆ เห็นได้ชัดว่าไม่ใช่ตำรวจที่คนตระกูลส้งแจ้งไป เป็นไปได้อย่างสูงว่ามันได้รับการปกป้องเป็นความลับมานาน