ตอนที่ 948 สาวใช้ตัวแสบ852

ตอนที่ 948 สาวใช้ตัวแสบ852

อาหารเช้าจบไปได้ไม่นาน หลังจากฝู้เฟิ่งหยีพาเซี่ยชีหรั่นกับจิ่วจิ่วไปบอกลาเย่เฮ่าหรันแล้วก็ออกเดินทาง

“ชีหรั่น ดูสีหน้าและสภาพจิตใจไม่ค่อยจะดี พวกเราไปซื้อเครื่องสำอางกันหน่อย และเอาเซี่ยชีหรั่นคนสวยๆกลับมา” จิ่วจิ่วพูดแจ้วจ้าวตลอดทางไม่มีหยุด ฝู้เฟิ่งหยีมองดูทั้งสองคนตลอดเวลา เซี่ยชีหรั่นนั้นสุขุมเยือกเย็น เมื่อเทียบกับจิ่วจิ่วแล้ว ทั้งสองคนนิสัยแตกต่างกันอยากสิ้นเชิง พวกเธอสามารถมีความสัมพันธ์ที่ดีต่อกันได้อย่างนี้ไม่ใช่เรื่องง่ายจริงๆ

“แม่คะ แม่จะซื้ออะไรคะ?”เซี่ยชีหรั่นถามความเห็นของฝู้เฟิ่งหยี เพราะเธอเสนอออกมาว่าต้องการมาซื้อของ แม้ว่าจะไม่ใช่ฝู้เฟิ่งหยีเสนอออกมาเซี่ยชีหรั่นก็เคารพความเห็นของเธอ

เซี่ยอี้ชิงขับรถไปด้วย พลางมองคนสามคนที่นิสัยแตกต่างกันจากกระจกหลังด้วย ในใจดีใจกับเซี่ยชีหรั่น ขอแค่เซี่ยชีหรั่นพูดก็ดีกว่าอะไรทั้งนั้น

“ไปซื้อตามที่จิ่วจิ่วบอกนั้นแหละ” ฝู้เฟิ่งหยีดูแลตัวเองดีมาโดยตลอด ผลิตภัณฑ์ดูแลผิวเพิ่งจะซื้อไป ที่ให้เซี่ยชีหรั่นออกมาซื้อของเป็นเพื่อน เพราะเธออยากให้เซี่ยชีหรั่นออกมาจากบรรยากาศที่น่าอึดอัด ออกมาเปลี่ยนอารมณ์บ้าง เพราะสิ่งที่เธอทำได้มีไม่มาก

หลังจากที่จิ่วจิ่วได้ฟังชีหรั่นพูดจบ ก็โทษตัวเองว่าทำไมคิดไม่ถึงฝู้เฟิ่งหยี เธอมองอย่างขอโทษไปทาง ฝู้เฟิ่งหยี

สีหน้าละอายใจอย่างสุดซึ้งฝู้เฟิ่งหยีเห็นความละอายใจบนสีหน้าของจิ่วจิ่ว เธอจึงยิ้มและยื่นมือออกไปตบปลอบที่หลังมือของเธอ

“อี้ชิง ขับรถไปที่เดิม เราจะไปซื้อของใช้จำเป็นหน่อย”เซี่ยชีหรั่นพูดกับเซี่ยอี้ชิงที่ขับรถอยู่ หลังจากที่มาอยู่กับเย่เชินหลินชีวิตของเธอเปลี่ยนจากหน้ามือเป็นหลังมือ ที่บางที่เดิมที่สำหรับเธอแล้วคือได้แต่หวังแต่ไม่อาจเอื้อมถึง ตอนนี้เธอไม่อยากมาก็ถูกคุณชายเย่พามา และคุ้นทางเป็นอย่างดีมาตั้งนานแล้ว

“รู้แล้วครับ” เซี่ยอี้ชิงพยักหน้าอัตโนมัติ

เมื่อมาถึงที่หมายแล้ว เซี่ยชีหรั่นก็ประคองฝู้เฟิ่งหยีลงจากรถ จิ่วจิ่วก็ประคองเธอจากอีกฝั่งเช่นเดียวกัน ฉากนี้ดูอบอุ่นมาก ความหดหู่ในใจของฝู้เฟิ่งหยีก็เจือจางลงมากเหมือนกัน

เดิมทีเธอต้องลงรถด้วยตัวเอง หรือไม่ก็คือลูกน้องที่มาด้วย ตอนนี้มีเด็กสองคนอยู่ข้างๆ เธออธิบายความสุขนี้ไม่ถูก

ที่นี่คือสถานที่หรูหราของบรรดาเศรษฐีและชนชั้นสูง คนไม่ถือว่าเยอะ

ข้างประตูมีพนักงานแต่งตัวเรียบร้อยยืนอยู่ และยิ้มทัยทางคนทั้งสามคน เซี่ยชีหรั่นตามฝู้เฟิ่งหยีเดินขวักไขว่อยู่ในทุกๆโซนของแบรนด์เนมอย่างไม่เร่งรีบ

“แม่คะ ไปดูผลิตภัณฑ์ดูแลผิวไหม?”เซี่ยชีหรั่นยิ้มพลางเอ่ยถาม

“แม่แก่แล้ว ลูกกับจิ่วจิ่วไปเลือกเถอะ ไม่ต้องสนใจแม่” ฝู้เฟิ่งหยียิ้มพลางพูดขำๆ เดิมทีแม้จะพูดว่าตัวเองไม่ใช่วัยรุ่นแล้ว หลายปีมานี้ใส่ใจกับการบำรุงรักษาความงามให้ยังคงอยู่ และระหว่างคิ้วยังคงเหมือนแต่ก่อนไม่ได้เปลี่ยนไป

“จะเป็นไปได้ยังไงคะ คนอื่นเห็นเราสามคน ต้องบอกว่าเราเป็นพี่น้องกันแน่ๆ” จิ่วจิ่วพูดขึ้นเสียงดัง”ใช่ไหมชีหรั่น”

แถมยังขยิบตาและทำปากขมุบขมิบใส่เซี่ยชีหรั่นอีก

“ใช่ค่ะ แม่จะแก่ได้ไง ยังสาวอยู่เลย”

ทั้งสามคนพูดคุยกันอยู่ตรงนี้ ไห่ฉิงฉิงกับโม่เสี่ยวจุนก็เดินออกมาจากข้างใน โม่เสี่ยวจุนโอบเอวไห่ฉิงฉิงเอาไว้ ท่าทางระมัดระวังเอามากๆ ทั้งสองคนเดินออกมาอย่างเป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน

“พี่ชาย พี่สะใภ้”เซี่ยชีหรั่นเห็นสถานการณ์แบบนี้ เธอดีใจกับทั้งสองคนจริงๆ เธอรู้สึกติดค้างโม่เสี่ยวจุนมาโดยตลอด เรื่องที่เธอรักเย่เชินหลินกลายเป็นเรื่องจริง เธอไม่อาจเปลี่ยนแปลงได้ เธอหวังจริงๆว่าโม่เสี่ยวจุนจะหาคนที่ตัวเองรักได้

“ชีหรั่น จิ่วจิ่ว คุณป้า” ไห่ฉิงฉิงได้ยินเสียงของเซี่ยชีหรั่น จึงเดินอย่างช้าๆเข้ามาทักทายทุกคน

โม่เสี่ยวจุนพยักหน้าและเดินตามย่างก้าวของไห่ฉิงฉิงอย่างไม่เร่งรีบ

“ฉิงฉิงไม่เจอกันนานเลยนะ วันนี้สีหน้าดูดีเชียว” ฝู้เฟิ่งหยีเห็นท่าทางของไห่ฉิงฉิง ในใจก็เข้าใจขึ้นหลายส่วน

ดูท่าทางระมัดระวังแบบนี้ ไม่แน่ว่าอาจจะมีลูกแล้ว เมื่อคิดมาถึงตรงนี้ฝู้เฟิ่งหยีจึงมองอีกหลายครั้ง

“คุณป้าก็เหมือนกันค่ะ “ไห่ฉิงฉิงไม่ได้พูดอะไรไปมากกว่านั้น ตระกูลเย่เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น พูดมากเกินไปก็ไม่ดี

ฉิงฉิงทำไมวันนี้เดินไม่เหมือนกับแต่ก่อนเลยล่ะ” จิ่วจิ่วถามอย่างแปลกใจ เธอจำได้ว่าแต่ก่อนไห่ฉิงฉิงไม่ได้เดินด้วยท่าทางบอบบางแบบนี้

“เหมือนเดิมนั้นแหละ พวกคุณมาซื้อของกันเหรอคะ?พวกเราซื้อเสร็จแล้ว ต้องไปแวะโรงพยาบาลก่อน ไม่รบกวนพวกคุณแล้วนะคะ” ใบหน้าของไห่ฉิงฉิงแดงระเรื่อ เธอปราดมองไปที่โม่เสี่ยวจุน ชีวิตอย่างในตอนนี้เธอรู้สึกพอใจมากแล้ว

“โอเค แต่ไปโรงพยาบาล? เธอไม่สบายเหรอ?” จิ่วจิ่วไม่เข้าใจพลางมองสแกนไห่ฉิงฉิงทั้งตัว เธอไม่ได้ดูป่วยตรงไหนนิ เซี่ยชีหรั่นกำลังคาดเดาว่าเกิดอะไรขึ้นกับไห่ฉิงฉิง เธอก็ไม่เข้าใจเช่นกัน

“เปล่าพวกเราไปก่อนนะ” ไห่ฉิงฉิงลากโม่เสี่ยวจุนเดินออกไป และก้าวเดินอย่างเร่งรีบ

“ช้าหน่อย ไม่ต้องรีบ” โม่เสี่ยวจุนพูดอย่างอ่อนโยน

จิ่วจิ่วมองแผ่นหลังของโม่เสี่ยวจุน ในใจไม่ได้แปรปรวนแม้แต่น้อย ดูแล้วเขาคงปล่อยวางแล้วจริงๆ ตำแหน่งตรงนั้นถูกใครบางคนครอบครองไว้แล้ว

ฝู้เฟิ่งหยีผ่านร้อนผ่านหนาวมาก่อน เมื่อเธอได้ยินว่าไห่ฉิงฉิงกำลังจะไปโรงพยาบาลเธอก็ยิ่งยืนยันได้ว่าเกิดอะไรขึ้น เธอมองไปที่ท้องของเซี่ยชีหรั่น ตอนนี้ถ้าเซี่ยชีหรั่นให้กำเนิดลูกคนหนึ่งกับเย่เชินหลินจะสามารถทำลายสถานการณ์ตอนนี้ลงได้ไหมนะ

หลังจากที่จิ่วจิ่วเห็นสายตาของฝู้เฟิ่งหยี จึงมองไปที่ท้องของเซี่ยชีหรั่นแวบหนึ่งเช่นกัน แต่ท้องชีหรั่นไม่ได้เป็นอะไรนิ