ตอนที่ 949 สาวใช้ตัวแสบ853

ตอนที่ 949 สาวใช้ตัวแสบ853

เย่เชินหลินฟังน้ำเสียงของโม่เสี่ยวจุนก็รู้ว่าเรื่องราวดูเหมือนจะไม่ง่าย คนที่หายไปนานเหมือนจะมีแค่คนคนนั้น

“ใคร？”

“คุณยังจำเรื่องของชีหรั่นเกี่ยวกับอาซานที่ขายเสื้อผ้าคนนั้นได้ไหม？ผมเห็นเขาแต่ตอนที่ผมวิ่งไปเขาก็หายไปแล้ว ตอนนั้นฉิงฉิงอยู่โรงพยาบาล ผมตามไปไม่ได้” โม่เสี่ยวจุนมองไปยังคนที่หลับอยู่ บนใบหน้าแฝงไปด้วยรอยยิ้มที่จริงใจ นั่นคือความรับผิดชอบทั้งชีวิตของเขา

“รู้แล้ว ผมจะส่งคนไปค้นหาเขาอย่างเต็มที่ ขอบคุณ” เย่เชินหลินวางสายโทรศัพท์ ผลลัพธ์ท้ายสุดของคดีนั้นเขาไม่ได้ไปสอบถาม แต่เย่เชินหลินชัดเจนดีว่า เรื่องนั้นจะขาดคนคอยผสมโรงอย่างจงหวีฉวนไปไม่ได้ ไม่แน่เขาอาจเป็นคนริเริ่มเสียด้วยซ้ำ หาอาซานคนนี้เจอก็สามารถสาวถึงต้นตอได้ มากพอที่จะสามารถจับจุดอ่อนของจงหวีฉวนได้ หลังจากนี้พวกเขาก็ไม่ต้องคอยเป็นผู้ถูกกระทำขนาดนี้

เย่เชินหลินเปิดหน้าต่างออก ที่นี่คือสถานที่ที่สูงที่สุดของตงเจียง เขามองไปยังท้องฟ้าที่มีดวงดาวนับไม่ถ้วน

ไม่รู้ว่าเธอนอนหรือยัง

เย่เชินหลินมองยังระยะไกลออกไป ใกล้จะสิ้นสุดฤดูหนาวแล้ว

อยู่ดี ๆ หัวใจของเขาก็รู้สึกปวดแปล๊บขึ้นมา ไม่ใช่เจ็บมากมาย ความรู้สึกแรกของเย่เชินหลินไม่ใช่เย่เฮ่าหรันหรือฝู้เฟิ่งหยีที่เกิดเรื่อง คนที่เขานึกถึงคือเซี่ยชีหรั่น ไม่ได้การ เขาอยู่ที่นี่ไม่ได้ต้องกลับไปดู เย่เชินหลินปิดไฟ และสับขาออกจากสำนักงานอย่างเร่งรีบ

“ต้าฮุย ไป กลับ” เย่เชินหลินมองไปที่หลินต้าฮุยที่ถือแก้วน้ำเดินมาแล้วกล่าวด้วยน้ำเสียงที่เร่งรีบกว่าทุกครั้งที่ผ่านมา

หลินต้าฮุยมองดูเย่เชินหลินไม่ใจเย็นเหมือนปกติ ในใจมีข้อสงสัย เขาวางแก้วน้ำลง และไปขับรถก่อน คุณเย่ดูเหมือนจะมีธุระจะเป็นเรื่องอะไรกันนะ？

ความเร็วของรถซิ่งอยู่บนทางด่วน ภายในรถเงียบมาก

“ต้าฮุยขับไวกว่านี้หน่อย” ในใจของเย่เชินหลินมีลางสังหรณ์ที่ไม่ดี เวลานี้เซี่ยชีหรั่นคอยอดหลับอดนอนเป็นเพื่อนเขาตลอด ไม่ใช่ว่าเขาไม่เห็น อารมณ์ของเขาแย่มาตลอดจึงไม่ได้ใส่ใจนัก เซี่ยชีหรั่นไม่ต่างจากเขา คิดถึงตรงนี้ จิตใจของเย่เชินหลินก็เริ่มไม่สงบ

นึกถึงโทรศัพท์สายเมื่อกี้ที่คุยกับโม่เสี่ยวจุน เย่เชินหลินจึงหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา ทั้งใบหน้าเต็มไปด้วยความเย็นชา เขาใช้เวลาว่างในตอนนี้มาจัดการกับเรื่องนี้เสียก่อน

“ต่อไปนี้คุณไม่ต้องมุ่งความสนใจทั้งหมดไปไว้ที่จงหวีฉวนแล้ว ให้คนอื่นมุ่งความสนใจไปที่ผู้ชายคนหนึ่งที่อยู่ทางตงเฉิง ลักษณะเด่นที่ชัดเจนที่สุดของผู้ชายคนนี้คือไฝที่ใบหน้าด้านซ้าย” เย่เชินหลินป้อนหมายเลขที่คุ้นเคยนั้น ในเวลานี้มีเพียงพวกเขาเท่านั้นที่สามารถแอบทำเรื่องนี้ให้สำเร็จโดยที่ไม่ต้องแหวกหญ้าให้งูตื่น

เย่เชินหลินครุ่นคิดสักพักแล้วส่งไปอีกประโยคว่า หลังเจอตัวคนแล้วถ่ายรูปส่งมาให้ผม หลังได้รับการยืนยันจะส่งรูปให้คุณ เย่เชินหลินจำได้ว่าพีซีผู้หญิงคนนั้นรู้จักกับผู้ชายคนนี้ ดูแล้วต่อไปคงต้องเพิ่มคนเข้าไปดูแลพีซีผู้หญิงคนนั้นมากขึ้น

หลินต้าฮุยขับรถด้วยความเร็วสูงสุด เย่เชินหลินยังคงรู้สึกว่าช้ามาก ไม่มีอารมณ์แบบนี้เหมือนกับครั้งนั้น เขามองไปที่ทิวทัศน์ผ่านหน้าต่างรถ ในใจก็ยิ่งเพิ่มทวีความกังวลมากขึ้น

เย่เชินหลินรู้สึกว่าเวลาผ่านไปนานมากกว่าจะถึงบ้าน นี่เป็นการเดินทางครั้งหนึ่งที่ยาวนานที่สุดที่เขารู้สึก หลินต้าฮุยเพิ่งจะเเหยียบเบรครถ เย่เชินหลินเปิดประตูรถอย่างรวดเร็ว ก้าวเท้ายาว ๆเข้าไป เขาหยิบกุญแจออกมาเตรียมจะเปิดประตู จิตใจของเขาร้อนรุ่มจนใส่กุญแจผิด ๆ ถูก ๆ

พ่อบ้านได้ยินเสียงรถยนต์ตอนแรกไม่ได้ใส่ใจ ภายหลังคิดได้ว่าเย่เชินหลินยังไม่กลับบ้าน ก็รีบคลานออกจากผ้าห่มอย่างรวดเร็ว เมื่อเห็นคุณเย่ที่มือเท้ากำลังวุ่นวาย วูบนึงเขาคิดว่าตัวเองแก่แล้วสายตาพร่ามัว

“คุณเย่” พ่อบ้านเปิดประตูและโค้งคำนับอย่างเคารพ

“คุณนายเย่ยังโอเคดีไหม” เย่เชินหลินเร่งรีบต้องการทราบสถานการณ์ของเซี่ยชีหรั่น ลางสังหรณ์ไม่ดีของเขายิ่งนานยิ่งเหมือนจริง

“คุณผู้หญิงอยู่ชั้นบน ไม่ทราบว่าพักผ่อนหรือยัง ไฟยังเปิดอยู่ครับ” พ่อบ้านกล่าวอย่างระมัดระวัง มองไปที่ใบหน้าเอาแน่เอานอนไม่ได้ของเย่เชินหลิน เขาพยายามเลือกคำในการพูดมากที่สุด หวังว่าคุณเย่จะไม่โกรธ

เย่เชินหลินมองไปยังห้อง ไฟยังสว่างอยู่ ไม่พูดพล่ำทำเพลง เชิดหน้ายืดอกเดินจากไป พ่อบ้านรู้สึกงุนงงเล็กน้อย คุณเย่กังวลขนาดนี้เกิดเรื่องอะไรขึ้นหรือเปล่า？พ่อบ้านไม่กล้าเมินเฉย กุลีกุจอไปกำชับสาวใช้ในทันที ที่นอนอยู่ก็ปลุกขึ้นมาให้เตรียมพร้อมสำหรับเหตุการณ์ที่จะเกิดขึ้น

เขาเอื้อมมือออกไปอยากจะเปิดประตูจากนั้นก็หดมือกลับมาอีก ในตอนนี้เย่เชินหลินไม่รู้ว่าตัวเองกำลังกลัวอะไรอยู่กันแน่

เย่เชินหลินขมวดคิ้วหล่อของเขา สุดท้ายก็เปิดประตูบานนั้น

เซี่ยชีหรั่นนั่งบนโซฟาหัวพิงเบาะนั่ง บนใบหน้ายังมีความกังวลที่เขาคุ้นเคย

ยังดี เธอไม่เป็นอะไร

เย่เชินหลินถอนหายใจด้วยความโล่งอก เขาเดินเข้าไปอย่างผ่อนคลาย ตอนนี้ถือได้ว่าเป็นช่วงต้นฤดูใบไม้ผลิเท่านั้น ทั้งอบอุ่นและเย็นด้วย ทำไมคุณไม่ไปพักผ่อนบนเตียง เย่เชินหลินเดินเข้าไปอย่างปวดใจ คิดว่าจะอุ้มเซี่ยชีหรั่นขึ้นไปนอนบนเตียง

เซี่ยชีหรั่นนอนอย่างกระสับกระส่าย

เวลานี้เธอฝันว่าเย่เชินหลินและส้งหลิงหลิงแอบอิงกันอยู่อย่างมีความสุข ใบหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้ม ส้งหลิงหลิงมองลงไปที่เซี่ยชีหรั่น ในฝันเซี่ยชีหรั่นยังสวมชุดของสาวใช้อยู่ เธอมองดูคนสองคนที่สมานฉันท์และมีความสุข ปวดร้าวหัวใจเหลือเกิน เซี่ยชีหรั่นเรียกเย่เชินหลินตลอดเวลา เย่เชินหลินแค่มองมายังเซี่ยชีหรั่นอย่างเย็นชา ปล่อยให้ส้งหลิงหลิงโจมตีเธออย่างไม่แยแส

：

：