ตอนที่ 950 สาวใช้ตัวแสบ854

ตอนที่ 950 สาวใช้ตัวแสบ854

“คุณตื่นแล้วหรือ เป็นอย่างไรบ้าง ไม่สบายตรงไหนหรือเปล่า” เย่เชินหลินไม่ได้สนใจความอับอายของเธอ แค่ต้องการรู้ว่าเซี่ยชีหรั่นเป็นยังไงบ้าง

“ฉันไม่เป็นไร ทำไมคุณไม่ขึ้นมาพักผ่อนด้านบน？” เซี่ยชีหรั่นขยับตัวถอยกลับ เธอเพิ่งจะรู้สึกถึงอาการปวดเมื่อยทั่วร่างกาย

“พักผ่อนให้ดี คุณนอนมาทั้งวันแล้ว” เสียงของเย่เชินหลินไม่ได้ประหลาดใจเหมือนตอนแรก แสดงออกถึงความกังวล เพียงแต่ตัวเขาเองไม่ได้สังเกตเห็นมัน

นึกได้ว่าเย่เชินหลินก็ไม่ได้พักผ่อนอะไร เซี่ยชีหรั่นทำปากมุ่ยแล้วกล่าว ： “คุณก็ขึ้นมาพักผ่อนเถอะ ฉันไม่อยากให้วันพรุ่งนี้คุณล้มป่วยไปด้วยหรอกนะ ในบ้านมีคนป่วยคนเดียวก็พอแล้ว ถ้าคุณป่วยด้วยอีก ฉันก็ไม่รู้จะทำยังไงแล้ว”

เย่เชินหลินคิดสักพักก่อนจะคลานขึ้นเตียง เขาเอาแต่ดูแลเซี่ยชีหรั่นตลอด ไม่อยากได้ความช่วยเหลือของใคร เขาควรจะพักผ่อนได้แล้ว

“ทำไมไม่พักผ่อนดีดี？”

“คุณไม่อยู่ ฉันไม่ชินน่ะ หลิน คุณกลับมาได้ไหม คุณพ่อคุณแม่ก็เป็นห่วงคุณมากเลยนะ” เซี่ยชีหรั่นคิดว่าเย่เชินหลินเอาแต่อยู่ที่บริษัทฝู้ซื่อกรุ๊ปเป็นเวลานานถึงจะกลับบ้าน เธอยังคงกังวลเหลือเกิน ถ้าใช้โอกาสนี้ล่ะก็เย่เชินหลินจะยอมสัญญาแล้วกลับมาไหม ไม่สนว่าจะสำเร็จหรือไม่ เธอต้องลองดูสักตั้ง

“ได้”

เซี่ยชีหรั่นคิดว่าต้องเปลืองน้ำลายตัวเองสักหน่อยถึงจะสามารถชักชวนเย่เชินหลินกลับมาได้ เธอเริ่มคิดแล้วคิดอีกว่าจะสามารถใช้วิธีไหนได้ที่จะชวนเย่เชินหลินกลับมา คิดไม่ถึงว่าแค่อ้าปากเย่เชินหลินก็ตอบตกลงแล้ว เธอตกตะลึงกับความน่ายินดีที่สุดกะทันหันนี้

พอเห็นสภาพที่ยินดีของเซี่ยชีหรั่น เย่เชินหลินจึงลูบผมของเธอ ยัยเด็กโง่ ฉันจะไม่มีทางปล่อยให้เธอป่วยอีกเด็ดขาด

ความสัมพันธ์ของทั้งสองก้าวหน้าไปไม่น้อยจากการป่วยครั้งนี้ ความเคารพของทั้งสองคนจากความเย็นชาแปรเปลี่ยนเป็นการให้เกียรติกันเสมือนแขก

ตอนเซี่ยชีหรั่นคุยกับฝู้เฟิ่งหยีจึงทราบว่าเธออยากให้จิ่วจิ่วกับเหยนชิงเหยียนวางแผนการหมั้นเสียก่อน ในใจเริ่มวางแผนหาเวลาให้ทั้งสองคนจัดการเรื่องนี้ให้เรียบร้อย

“จิ่วจิ่วเธอกับเสี่ยวห้านจะหมั้นกันตอนไหน” เซี่ยชีหรั่นไม่อ้อมค้อม มองไปยังจิ่วจิ่วที่ถือโทรศัพท์อยู่พลางพูดขึ้น สถานการณ์ของพวกเขาทั้งสองคนตอนนี้กำลังอยู่ในห้วงของความรัก รีบหมั้นกันไว้ก่อนจะได้สบายใจ

“พูดอะไรน่ะ” เมื่อจิ่วจิ่วได้ยินคำพูดนี้ของเซี่ยชีหรั่น ใบหน้าของเธอก็แดงก่ำ ลักยิ้มเล็ก ๆ ยิ่งชัดขึ้น ในตอนนี้โทรศัพท์ดังขึ้น เธอไม่ตอบเซี่ยชีหรั่นและหันไปดูโทรศัพท์อีกครั้ง นิ้วแตะหน้าจออย่างรวดเร็ว เมื่อเห็นฉากนี้เซี่ยชีหรั่นก็ยิ้มอย่างช่วยไม่ได้ พอเห็นแบบนี้ดูเหมือนว่าจิ่วจิ่วจะลืมเสี่ยวจุนแล้ว！

“จิ่วจิ่วถือโอกาสที่คุณพ่อคุณแม่ยังอยู่ที่นี่ อย่างไรคนเฒ่าทั้งสองก็ชอบเธอ เอาเรื่องนี้จัดแจงให้เรียบร้อยก่อน การที่มีคนที่ชอบเป็นความสุขอย่างหนึ่งนะ” เซี่ยชีหรั่นพูดถึงตรงนี้ก็คิดถึงเย่เชินหลินขึ้นมา ชีวิตของเธอมีเย่เชินหลินเป็นส่วนหนึ่ง ถึงได้มีสีสันแบบนี้ ไม่รู้ว่าตอนนี้เขากำลังทำอะไรอยู่

“คุณเย่ เนื่องจากคุณส้งได้รับการกระทบกระเทือนทางจิตใจ ตอนนี้ปรากฏอาการป่วยทางจิตหวาดระแวงเล็กน้อย อาการเหล่านี้จะเกิดการเพ้อฝัน เดี๋ยวดีเดี๋ยวร้าย” หมอมองไปยังเย่เชินหลินอย่างหวาดกลัว ตั้งแต่เข้ามาเขาก็รู้สึกว่าที่แห่งนี้เป็นเขตความกดอากาศต่ำ คุณส้งคนนี้เป็นอะไรกับคุณเย่ เขาไม่กล้ายืนยัน ได้แค่ใช้ดุลพินิจในการพูดเท่านั้น กลัวว่าตัวเองพูดอะไรผิดไปแล้วจะมาเสียใจเอาทีหลัง

ส้งหลิงหลิงในที่สุดตอนนี้คุณก็ได้รับการลงโทษ ถ้ารู้ก่อนว่าจะเป็นแบบนี้คงไม่ทำตั้งแต่แรก เย่เชินหลินมองไปยังส้งหลิงหลิง ตอนนี้สายตาของส้งหลิงหลิงชัดแจ๋ว เธอมองไปยังเย่เชินหลิน รู้สึกมีความสุขเหลือเกินที่ได้สบตากับเขา

“เข้ามาสิ คุณออกไปได้แล้ว ต้าฮุยส่งเขาออกไป” เย่เชินหลินบอกกับนอกประตู ประตูเปิดออกท่ามกลางเสียงของเย่เชินหลิน ปรากฏชายร่างใหญ่บึกบึนหลายคน และผู้หญิงอีกสองคน

“เชิญครับ” หลินต้าฮุยผายมือออก เขารู้ว่าคุณเย่ไม่อยากให้คนอื่นเห็นเขาจัดการกับเรื่องแบบนี้ จึงให้พาหมอออกไปก่อน

หมอเห็นว่าตัวเองสามารถออกไปได้ เขาดีใจจนเนื้อเต้น จะมาใส่ใจได้อย่างไรว่าที่นี่จะเกิดเรื่องอะไรขึ้น เขากระโดดหนีไปพร้อมหลินต้าฮุย เกรงว่าถ้าช้าไปแม้แต่ก้าวเดียวเย่เชินหลินจะให้เขาอยู่ที่นี่ต่อ

“พวกนายพาเธอไปสถานที่หมายเลขหนึ่ง ทำปกติอย่าให้เธอติดต่อกับคนแปลกหน้า” เย่เชินหลินคิดว่าตอนนี้ส้งหลิงหลิงเป็นแบบนี้ เขาทำเพื่อเธอได้แค่นี้ นี่ถือเป็นการซื้อทางเลือกเพื่อตัวเขาเอง หลังจากนี้ทั้งชีวิตของเขาต้องดีต่อเซี่ยชีหรั่นเท่านั้น ใช้ความสามารถทั้งหมดที่มีรักเพียงเธอ

“เชินหลิน คุณทำแบบนี้กับฉันไม่ได้ ฉันจะไม่จากคุณไปไหน” ส้งหลิงหลิงพอได้ยินว่าตัวเองต้องจากไป เธอเอาแต่เขย่าหัว พูดพร้อมร้องไห้ทั้งน้ำตา เย่เจิ้งเหิงจากไปก็ไม่ได้ทำให้เธอเสียใจเท่ากับตอนนี้ ตอนนี้ต้องพรากจากเย่เชินหลิน ส้งหลิงหลิงสามารถมองเห็นได้ว่าหลังจากนี้ตัวเองจะใช้ทั้งชีวิตไปกับความทรงจำ

เย่เชินหลินไม่ได้ไปดูส้งหลิงหลิง แววตาเย็นชาของเขามองไปทางด้านคนที่เดินเข้ามา

ผู้ที่อยากมาเหล่านั้นคือคนที่คุ้นเคยกับอารมณ์ของเย่เชินหลินดี พอเห็นเย่เชินหลินแบบนี้ พวกเขาก็ดึงส้งหลิงหลิงแล้วจากไป

เย่เชินหลินเดินออกจากห้องเห็นหลินต้าฮุยเดินมาพอดี

“ต้าฮุย ส่งกลับไปแล้วหรือยัง？” เย่เชินหลินลูบหน้าผากของเขา จัดการไปเรื่องหนึ่งแล้ว หลังจากนี้ยังมีอีกหลายเรื่องที่ต้องจัดการ ตอนนี้เรื่องของอาซานเพิ่งจะโผล่แววมา เรื่องนี้จำเป็นต้องใช้เวลาไม่น้อยเลย