ตอนที่ 951 สาวใช้ตัวแสบ 855

ตอนที่ 951 สาวใช้ตัวแสบ 855

เซี่ยชีหรั่นยังคงยืนยันที่จะส่งจ้าวเหวินอิงออกไป

ทั้งสองเดินออกจากคฤหาสน์ตระกูลเย่แต่ยังไม่เห็นคนขับรถเข้ามา ในขณะที่ทั้งสามยืนรอรถอยู่จ้าวเหวินอิงเงียบไปสักพักแล้วถามเซี่ยชีหรั่น “ลูกกับเชินหลินวางแผนจะมีลูกกันเมื่อไหร่?” เมื่อจ้าวเหวินอิงเห็นท่าทีของเย่เชินหลินที่มีต่อต้าเฟิ่งแล้วเธออยากรู้ว่าเซี่ยชีหรั่นนั้นคิดอย่างไรกับเรื่องนี้

“คุณแม่คะ หนูก็ไม่รู้ว่าเชินหลินเขาคิดยังไงเหมือนกัน” เซี่ยชีหรั่นตอบด้วยเสียงเบาๆ เธอจำได้ว่าเย่เชินหลินเคยพูดถึงการมีลูกกับเธอมาก่อน ในตอนนั้นตัวเล็กเย่เจิ้งเหิงยังอยู่ แต่ตอนนี้เด็กได้จากไปแล้ว เธอก็ไม่รู้ว่าจะเอ่ยปากพูดเรื่องนี้กับเขาอย่างไร

“ชีหรั่น แม่เห็นเชินหลินเขาชอบต้าเฟิ่งขนาดนี้ เขาก็คงอยากมีลูกของตัวเองบ้างเหมือนกัน” จ้าวเหวินอิงคิดอยู่เสมอว่าการมีลูกนั้นไม่เกี่ยวกับการแต่งงานเลย แต่สถานการณ์ของเย่เชินหลินและเซี่ยชีหรั่นในตอนนี้ไม่เหมือนเธอกับจงหวีฉวนในสมัยก่อน จ้าวเหวินอิงจึงพยายามพูดให้กำลังใจเซี่ยชีหรั่น “ชีหรั่น เชินหลินเขาเป็นเด็กดีนะ”

ก่อนที่จ้าวเหวินอิงจะพูดเข้าเรื่อง คนขับรถก็ได้มาถึงและขัดจังหวะเธอพอดี แต่ซึ่งเซี่ยชีหรั่นจะไม่รู้ได้อย่างไรว่าเย่เชินหลินนั้นเป็นคนดี

เย่เชินหลินถูกฝู้เฟิ่งหยีเรียกเข้าไปคุยในห้อง

“ลูกชอบต้าเฟิ่งขนาดนี้แล้วมีแพลนจะมีลูกของตัวเองไหม?” ฝู้เฟิ่งหยีหวังว่าจะได้อุ้มหลานเร็วๆ เธอจ้องมองไปที่เย่เชินหลินอย่างละเอียดอ่อนโดยที่ไม่ให้โอกาสเขาหนีคำถามเลย

“คุณแม่ครับ เรื่องลูกไม่ใช่คิดจะมีก็มีเลยนะครับ” เย่เชินหลินจำได้ว่าเซี่ยชีหรั่นเคยพูดกับเขาก่อนหน้านี้ว่าเธอยังไม่พร้อมมีลูก เขาจึงไม่อยากบังคับให้เธอทำในสิ่งที่ไม่ชอบ

“เซี่ยชีหรั่นไม่ยอมเหรอ?” ฝู้เฟิ่งหยีถามลอยๆ เพราะเธอเห็นว่าเซี่ยชีหรั่นเป็นคนรักเด็กและตามสัญชาตญาณของผู้หญิงแล้วเธอรู้ว่าเซี่ยชีหรั่นนั้นอยากมีลูกเหมือนกัน แต่ทำไมทั้งคู่ยังไม่มีลูกสักที่ล่ะ หรือว่าเขาสองคนมีปัญหาอะไรกัน?

“แม่ครับ มีคนโทรเข้ามา ผมขอออกไปรับสายก่อนนะครับ” เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นจึงทำให้เย่เชินหลินมีโอกาสที่จะเลี่ยงคำถามเธอและไม่ว่าใครจะโทรเข้ามาเขาก็รู้สึกขอบคุณมาก

ฝู้เฟิ่งหยีคิดในใจขณะที่มองเย่เชินหลินเดินออกไป เจ้าตัวแสบนายหนีแม่ไปไม่ได้หรอก อย่าลืมว่ายังมีเซี่ยชีหรั่นอีกคนนะ!

เดี๋ยวจะไปคุยกับเซี่ยชีหรั่นอย่างจริงจัง เพราะการมีลูกนั้นถือว่าเป็นเรื่องดีและสามารถเจือจางความเยือกเย็นของครอบครัวลงไปมาก

เวลาหนึ่งวันผ่านไปเร็วในพริบตา

เซี่ยชีหรั่นแช่อยู่ในอ่างอาบน้ำและคำพูดของจ้าวเหวินอิงยังคงวนเวียนไปมาอยู่ในหัวของเธอ

แม่บอกว่าเธอกับเย่เชินหลินควรมีลูกกันได้แล้ว ที่แม่พูดแบบนี้ก็คงมีเหตุผลของแม่ ส่วนฝู้เฟิ่งหยีก็ได้คุยกับเธอหลายรอบเหมือนกัน เซี่ยชีหรั่นเองก็ได้เห็นสายตาของเย่เชินหลินที่มองเด็ก แต่เธอไม่แน่ใจว่าตอนนี้ในใจของเย่เชินหลินนั้นคิดอะไรอยู่

น้ำเย็นลงอย่างช้าๆ แต่ความคิดของเซี่ยชีหรั่นยังคงจมอยู่กับเรื่องนี้

ตอนนี้อาการป่วยของเธอยังไม่ได้หายเป็นปกติ หลังจากที่เธอไอออกเสียงอย่างกลั้นไม่อยู่เธอถึงรู้ตัวว่าตัวเองนั้นแช่อยู่ในน้ำนานเกินไปแล้ว ถ้าแช่ต่อไปอาการป่วยคงจะกำเริบอีกครั้งแน่ เธอจึงรีบลุกขึ้นหยิบผ้าเช็ดตัวมาเช็ดอย่างรวดเร็วแล้วรีบใส่เสื้อคลุมอาบน้ำไว้ ทำไมเวลานี้แล้วเย่เชินหลินยังไม่มาอาบน้ำ?

เซี่ยชีหรั่นสงสัยว่าเขาอาจจะรอเธออยู่หน้าห้องน้ำแล้ว เธอจึงรีบเปิดประตูออกไปแต่ไม่เห็นใครอยู่ข้างนอก หรือว่าเขากลับไปบริษัทฝู้ซื่อกรุ๊ป ไม่สิ เย่เชินหลินอาจจะเป็นคนห้าวหาญหน่อย แต่เขาไม่เคยลืมในสิ่งที่รับปากไว้นะ

เซี่ยชีหรั่นยืนอยู่หน้าประตูห้องน้ำคนเดียวและจู่ๆ เธอก็รู้สึกไม่สบายใจขึ้นมา เธอจึงเงยหน้าขึ้นเพื่อพยายามกลั้นน้ำตาเมื่อเห็นไฟในห้องทารกสว่างจ้าอยู่และเงาร่างบางๆ ของเย่เชินหลินยืนอยู่ในประตูที่ปิดอยู่ครึ่งหนึ่ง เซี่ยชีหรั่นนึกถึงคำพูดในอดีตที่เคยพูดกับเย่เชินหลินตอนที่เขากำลังสร้างห้องเด็กอยู่ เธอบอกกับเขาว่าต้องแบ่งเป็นสองห้อง ห้องหนึ่งสำหรับเด็กผู้ชายส่วนอีกห้องสำหรับเด็กผู้หญิง

เมื่อเห็นเย่เชินหลินเป็นเช่นนี้แล้วเซี่ยชีหรั่นก็แอบตัดสินใจว่าเธอจะมีลูกให้เขาเพื่อชดเชยการจากไปของตัวเล็กเย่เจิ้งเหิง และเธอเชื่อว่าเย่เชินหลินต้องชอบลูกของพวกเขาอย่างแน่นอน

เมื่อคิดถึงเรื่องนี้แล้วเซี่ยชีหรั่นก็เริ่มลำบากใจ เพราะการมีลูกนั้นไม่ใช่เรื่องของเธอคนเดียว อีกอย่างช่วงนี้เย่เชินหลินกำลังเข้มงวดกับการปรับวินัยการใช้ชีวิตของเขา เซี่ยชีหรั่นหน้าเริ่มแดงแล้วเธอถอยกลับไปในห้องนอน เธอไม่รู้จะเริ่มพูดกับเขายังไง เธอจึงเข้าไปหยิบไวน์แดงออกมาเทให้ตัวเองดื่มเต็มแก้ว

เซี่ยชีหรั่นคิดจะใช้แอลกอฮอล์เพื่อจะทำให้เธอมีความกล้ามากขึ้น แต่เมื่อดื่มไวน์เข้าไปแล้วใบหน้าของเธอกลับแดงระเรื่อมากกว่าเดิมและดวงตาของเธอก็พร่ามัว

เธอไม่ได้สังเกตด้วยซ้ำว่าเย่เชินหลินเดินออกจากห้องนอนเด็กแล้วเข้าไปในห้องน้ำตั้งแต่เมื่อไหร่

เมื่อเย่เชินหลินอาบน้ำเสร็จแล้วเดินออกมาจากห้องน้ำก็ได้เห็นใบหน้าแดงก่ำของเซี่ยชีหรั่น จากนั้นเขารู้สึกมีแรงกระตุ้นบางอย่างโดยสัญชาตญาณ แต่เมื่อนึกถึงเซี่ยชีหรั่นที่กำลังป่วยอยู่เขาก็ได้แต่แสดงสีหน้าอึมครึมออกมา

เธอหันกลับมาและได้เห็นสีหน้าคลุมเครือไม่สงบของเย่เชินหลินแล้วสงสัยว่าคุณชายเย่คนนี้เป็นอะไรของเขาอยู่นะ? เซี่ยชีหรั่นคิดหนักและไม่รู้ว่าจะรุกรานเทพเจ้าผู้ยิ่งใหญ่คนนี้อย่างไร

“นอน” เย่เชินหลินได้แต่กลืนน้ำลายและมองไปที่เซี่ยชีหรั่น จากนั้นหันหลังแล้วขึ้นไปบนเตียงอย่างไม่เป็นธรรมชาติ

มองกี่ครั้งมันก็เหมือนเป็นการทรมานตัวเอง คุณชายเย่กลายเป็นคนใจดีแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่ แต่เมื่อพูดถึงการใจดีต่อเซี่ยชีหรั่นแล้วนี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เธอได้รับการยกเว้นจากเขา เซี่ยชีหรั่นค่อยๆ ขึ้นไปบนเตียง แม้เขาจะเป็นแฟนกันแต่เธอก็เขินจนหน้าแดงกว่าเดิมเมื่อเป็นฝ่ายที่ต้องยั่วยวนเย่เชินหลินก่อน

เย่เชินหลินปิดไฟห้องนอนแล้วหันหลังให้กับเซี่ยชีหรั่น เขาตั้งใจไม่มองหน้าเธอเพราะเกรงว่าหมาป่าในร่างจะตื่นและรู้ตัวอีกทีตอนที่มันสายเกินไป