ตอนที่ 957 สาวใช้ตัวแสบ 861

ตอนที่ 957 สาวใช้ตัวแสบ 861

“ชีหรั่น คุณคิดอย่างไรกับประธานจง” เย่เชินหลินถามเซี่ยชีหรั่นในขณะที่เธอวางโทรศัพท์เข้าไปในกระเป๋าหรูสีขาวใบเล็กที่อยู่ข้างเธอ เขาถามลอยๆ และดูเหมือนเป็นแค่คำถามธรรมดาๆ

“ประธานจงมีจุดบกพร่องหลายอย่างเหมือนกัน แต่ถึงอย่างไรฉันก็เป็นสายเดือดเดียวกันกับเขา” เซี่ยชีหรั่นครุ่นคิดสักพักแล้วค่อยพูด เธอเข้าใจว่าเย่เชินหลินมีความขัดแย้งกับพ่อของเธอ แต่เมื่อเซี่ยชีหรั่นนึกถึงจงหวีฉวนที่มาเยี่ยมเธอเมื่อวาน เธอก็แสดงรอยยิ้มออกมา เธอคิดว่าจงหวีฉวนจะไม่มีวันทำร้ายเธอเพราะถึงอย่างไรแล้วเขาก็คือพ่อของเธออยู่ดี

เย่เชินหลินเงียบไปหลังจากได้ยินคำพูดของเซี่ยชีหรั่น เขาเข้าใจดีว่าหัวใจของเซี่ยชีหรั่นปรารถนาความรักจากพ่อมากแค่ไหน เธอเติบโตมาจากสถานเลี้ยงเด็กกำพร้า ในตระกูลโม่ก็มีลูกสาวในบ้านอยู่แล้ว เซี่ยชีหรั่นเป็นได้แค่ของขวัญของโม่เสี่ยวจุน เธอจึงไม่สามารถรับความรักจากพ่อของโม่เสี่ยวหนงได้

“ถ้าหาก ผมสมมุตินะว่าถ้าผมมีหลักฐานของประธานจงที่ทำร้ายประชาชน คุณจะว่าไงชีหรั่น” ครั้งนี้เย่เชินหลินไม่เกรงใจอีกต่อไป เขามองไปที่เซี่ยชีหรั่นอย่างจริงจัง เขาอยากรู้ความคิดที่แท้จริงของเธอมาก เพราะปัญหานี้ไม่ใช่ปัญหาธรรมดาอีกต่อไป เย่เชินหลินเห็นว่าเวลาไม่เคยรอใคร เขาจึงต้องเร่งหาข้อมูลเพิ่มเติมเพื่อเตรียมพร้อมกับปัญหาหลายๆ ด้าน เย่เฮ่าหรันไม่ได้ฉลาดแกมโกงเหมือนจงหวีฉวน เมื่อนึกถึงคำอธิบายของแพทย์เกี่ยวกับอาการของเย่เฮ่าหรันแล้ว เย่เชินหลินหรี่ตาลง ถึงอย่างไรแล้วเขาคือนามสกุลเย่และเป็นลูกชายของเย่เฮ่าหรันอยู่ดี

เซี่ยชีหรั่นมองไปที่ดวงตาของเย่เชินหลินอย่างใกล้ชิด รูม่านตาของเขาในวันนี้มันมีความหมายลึกซึ้งกว่าที่เคยเป็น

“เชินหลิน ถ้าหากวันนั้นมี คุณสามารถ…...สามารถปล่อยเขาไปสักครั้งเพื่อเห็นแก่ความสัมพันธ์ของเราไหม” เซี่ยชีหรั่นฝืนใจพูด เธอไม่เคยขอร้องใครแบบนี้มากก่อน เธอเคยขอร้องเย่เชินหลินเพื่อโม่เสี่ยวจุนแล้ว ตอนนี้เธอก็ต้องขอร้องเขาเพื่อจงหวีฉวนเหมือนกัน ดูเหมือนว่าต่อหน้าเย่เชินหลินแล้วเธอต้องตกเป็นผู้ถูกกระทำอยู่เสมอ

เมื่อคิดถึงคำว่าพ่อ เซี่ยชีหรั่นไม่สามารถปล่อยผ่านอย่างเฉยเมยได้

“ที่รัก ผมแค่สมมติฐานเท่านั้นเอง” เย่เชินหลินลูบผมเซี่ยชีหรั่นเบาๆ สายตาเต็มไปด้วยความวุ่นวาย

เซี่ยอี้ชิงขับรถไปอย่างเงียบๆ เขารู้ว่าคุณเซี่ยกับคุณเย่มีความสัมพันธ์ที่ดีมากยกเว้นว่าจะมีจงหวีฉวนคนนี้เข้ามาคั่นกลางระหว่างเขาอยู่

ส่วนทางนี้ที่กำลังวางแผนอยู่ก็ได้ขยายแผนการอย่างลับๆ

จงหวีฉวนขังตัวเองอยู่ในห้องทำงานของเขา เยว่มู่หลานและจงหยุนซางก็ไม่ได้เห็นเขาทั้งวัน

“ท่านประธานจงครับ ท่านมีธุระหาผมเหรอครับ?”

“อยากให้นายช่วยหาคนๆ หนึ่ง” จงหวีฉวนยังจำข่าวที่เขาได้ยินจากบ้านตระกูลเย่ได้ว่าส้งหลิงหลิงกำลังเจ็บป่วยอยู่และเด็กก็จากไปแล้ว เย่เชินหลินก็ไม่มีลูก ซึ่งทั้งหมดนี้เป็นข่าวดีสำหรับจงหวีฉวน เขาสามารถเข้าทางเย่เฮ่าหรันได้ จงหยุนซางที่จะแต่งงานกับตระกูลเย่ก็สะดวกขึ้นและจะคุยกับเยว่มู่หลานได้ง่ายขึ้นเหมือนกัน

“ไม่ทราบว่าจะให้ผมหาใครครับท่านประธานจง?”

จงหวีฉวนหรี่ตาลง เขาคิดว่าเรื่องนี้ไม่สามารถให้คนใกล้ตัวไปทำได้ ถ้าถูกจับได้แล้วความลับของเขาอาจจะถูกเปิดเผยไปด้วยก็ได้ มันจะดีกว่าที่จะระมัดระวังมากขึ้นในช่วงเวลาพิเศษนี้

“นายไปหาอาซานคนก่อนหน้านี้แล้วให้เขาไปหาส้งหลิงหลิง”จงหวีฉวนคิดสักพักก่อนที่จะตัดสินใจเรื่องนี้ ตอนนี้เย่เชินหลินกำลังยุ่งกับเรื่องของครอบครัวตระกูลเย่อยู่ เขาไม่มีเวลามาสนใจอาซานคนนี้หรอก รอให้เย่เชินหลินยุ่งกับธุระของตัวเองให้เสร็จก่อน รอยยิ้มที่น่าขนลุกปรากฏขึ้นที่มุมปากของจงหวีฉวน เขาจะทำให้เย่เชินหลินยุ่งมากขึ้น ว่ากันว่าเย่เฮ่าหรันกับเย่เชินหลินความสัมพันธ์ไม่ค่อยดีมากนัก เขาอยากรู้ว่าถ้าเกิดอะไรขึ้นกับเย่เฮ่าหรันจริงๆ เย่เชินหลินจะยังอยู่อย่างเฉยเมยได้อีกหรือไม่ จงหวีฉวนเชื่อว่าเขาจะได้เห็นฉากนี้เป็นการส่วนตัว

“ประธานจงไว้ใจได้ครับ” หลังจากวางสายจงหวีฉวนนั่งอยู่หน้าคอมพิวเตอร์และมองแผนการของเขาทีละขั้น ซึ่งด้านบนสุดของกับดักแผนการร้ายของเขาก็คือตำแหน่งนั้น

เขารู้สึกได้ว่าเขาจะรับตำแหน่งนั้นอย่างราบรื่นสบายใจ ทุกคนต้องตั้งหน้าตั้งตารอคำสั่งจากเขา หลี่หมิงจุ้นก็ไม่กล้าที่จะดูหมิ่นเขาแม้แต่นิด จงหวีฉวนยิ่งคิดเท่าไหร่ยิ่งมุ่งมั่นที่จะได้รับตำแหน่งนั้นมากขึ้นเท่านั้น

“พ่อคะ ทานข้าวแล้วค่ะ” จงหยุนซางเคาะประตูอยู่ข้างนอกจนทำให้ภาพจินตนาการของจงหวีฉวนหายไป

จงหวีฉวนปิดคอมพิวเตอร์ทันที

“เดี๋ยวพ่อไปนะ พวกเธอกินกันก่อนเลย” จงหวีฉวนถอนหายใจอย่างโล่งอก โชคดีที่จงหยุนซางไม่ได้เปิดประตูเข้ามา เขาก็ประมาทเกินไปที่วันนี้ไม่ได้ล็อคประตูห้อง

จนกระทั่งเสียงเท้าเดินของจงหยุนซางเดินออกไปไกลขึ้นเรื่อยๆ จงหวีฉวนถึงจะรู้สึกโล่งใจอย่างแท้จริง จงหยุนซางไม่เห็นด้วยกับการกระทำของเขามาโดยตลอด มันยากที่จะรับประกันว่าหลังจากที่เธอรู้แผนของเขาแล้วจะไม่บอกเย่เชินหลิน จงหวีฉวนเป็นคนรอบคอบพอสมควร เขาไม่โง่ถึงขั้นต้องเอาความสุขชั่วชีวิตของเขามาแลกกับข้อพิสูจน์นี้หรอก

ดูเหมือนว่าเขาต้องหาโอกาสนำบางสิ่งบางอย่างในนี้ย้ายไปวิลล่าส่วนตัวของเขาเพื่อจะวางแผนได้สะดวกมากขึ้น

เยว่มู่หลานและจงหยุนซางรอจงหวีฉวนอยู่พักหนึ่ง

“กินข้าวแค่นี้ทำไมช้าจัง” เยว่มู่หลานมองจงหวีฉวนอย่างไม่พอใจ ตอนนี้เธอไม่พอใจจงหวีฉวนเป็นอย่างมากและมองยังไงก็ไม่เจริญตา