ตอนที่ 963 สาวใช้ตัวแสบ867

ตอนที่ 963 สาวใช้ตัวแสบ867

“แม่ครับ พวกเราไปก่อนนะครับ” เย่เชินหลินกอดฝู้เฟิ่งหยีครู่หนึ่ง หลังจากปล่อยเธอจากอ้อมกอดก็จูงมือของของเซี่ยชีหรั่นแล้วเดินจากไป

ฝู้เฟิ่งหยีมองดูพวกเขาทั้งสองเดินจากไป เธอนั้นมองท้องของเซี่ยชีหรั่นอย่างไม่ละสายตา ทำไมเด็กคนนี้ยังอยู่เฉยได้ ไม่ยอมทำอะไรเสียที ดูแล้วว่าเธอนั้นจะต้องทำอะไรสักอย่างแล้ว เดี๋ยวจะต้องพาหมอจีนมาตรวจชีหรั่นเสียหน่อย

เธอนั้นโทรหาแม่ของไห่ฉิงฉิง

“ฝู้เฟิ่ง มีอะไรหรือเปล่าถึงได้โทรมาเวลานี้？”

“ฉันจำได้ว่าฉิงฉิงนั้นมีลูกแล้วไม่ใช่เหรอ อยากจะถามว่าหล่อนนั้นมียาหรือวิธีอะไรที่จะช่วยให้ท้องไหม ชีหรั่นนั้นยังไม่มีวี่แววเลย ฉันในฐานะที่เป็นยายก็เริ่มรู้สึกร้อนใจเสียแล้ว”ฝู้เฟิ่งหยีตอบอย่างตรงไปตรงมา

“เดี๋ยวขอฉันคิดดูก่อนนะ ใช่แล้ว หมอจีนที่หล่อนไปฝากครรภ์ด้วยนั้นเก่งมากๆ หรือไม่คุณลองมาที่บ้านฉันไหม หรือจะให้ฉันลงลองถามเขาดูว่าจะช่วยไปตรวจชีหรั่นได้ไหม”

“ขอบคุณคุณมาก ขอบคุณมากจริงๆ” เมื่อฝู้เฟิ่งหยีได้ฟังแล้วก็รู้สึกดีใจ เธอนั้นแอบคิดว่าอีกไม่นานก็จะต้องมีเด็กน้อยมาวิ่งเล่นในบ้านหลังนี้แล้ว ส่วนตนนั้นก็จะกลายเป็นคุณย่าแล้ว คงจะไม่มีเรื่องไหนที่น่ายินดีเท่าเรื่องนี้แล้ว รอให้การเลือกตั้งครั้งนี้เสร็จสิ้นไปก่อน ค่อยจัดการเรื่องของจิ่วจิ่วกับเสี่ยวห้าน มีเรื่องที่น่ายินดีถึงสองเรื่องนั้นสุขใจจริงๆ รอยยิ้มที่มุมปากของฝู้เฟิ่งหยีนั้นไม่จางหายเลย ขณะที่พ่อบ้านผ่านมาทางนี้ก็รู้สึกแปลกใจที่คุณนายยิ้มเช่นนี้ หรือว่าตระกูลเย่กำลังจะมีเรื่องน่ายินดี？

เมื่อฝู้เฟิ่งหยีเห็นเงาหลังของพ่อบ้านก็รีบเรียกเขาเข้ามา

“คุณนาย มีเรื่องอะไรให้ผมรับใช้ครับ”

“ช่วยฉันเตรียมของขวัญดีๆหน่อย เดี๋ยวฉันจะไปบ้านตระกูลไห่ เตรียมของขวัญสองส่วนนะ ส่วนแรกให้บ้านตระกูลไห่ ให้ไห่ฉิงฉิงชิ้นหนึ่ง แม่ของเธอชิ้นหนึ่ง ส่วนที่สองนั้นเตรียมให้กับหมอของไห่ฉิงฉิง ฉันจะให้เขาช่วยมาตรวจอาการของเซี่ยชีหรั่นเสียหน่อย”ฝู้เฟิ่งหยีพูดขึ้นด้วยจังหวะที่มีแต่ความสุข

เมื่อพ่อบ้านได้ฟังก็ทราบทันทีว่าอะไรคือสาเหตุที่ทำให้คุณนายมีความสุขเช่นนี้ เขารีบคำนับเพื่อรับคำ จากนั้นก็รีบออกไปเตรียมของขวัญ

เย่เชินหลินนั้นพาเซี่ยชีหรั่นไปห้างสรรพสินค้าเพื่อซื้อของขวัญก่อน

“เชินหลิน พวกเราซื้อของขวัญอะไรไปให้พวกท่านดี？”เซี่ยชีหรั่นถามความเห็นเย่เชินหลินเบาๆ เธอนั้นเคยชินกับการพึ่งพิง เย่เชินหลินเสียแล้ว

เย่เชินหลินโอบไหล่เซี่ยชีหรั่นพร้อมกับพูดขึ้นอย่างหยอกล้อว่า：“ก็แค่ห่อคุณเป็นของขวัญให้กับพวกท่าน พวกท่านก็คงจะดีใจมากแล้ว”เขานั้นรู้ดีว่าจ้าวเหวินอิงนั้นไม่ได้อยากจะให้เซี่ยชีหรั่นมอบของขวัญอะไรให้กับท่าน ท่านก็แค่เพียงต้องการที่จะเจอหน้าเซี่ยชีหรั่นลูกสาวของตนก็เท่านั้น！

“คุณนี่น่ารำคาญจริงๆเลย”เซี่ยชีหรั่นพูดขึ้น แต่เธอนั้นก็รู้ดีว่าสิ่งที่เย่เชินหลินพูดนั้นเป็นความจริง ตอนนี้จ้าวเหวินอิงนั้นไม่ได้ขาดแคลนอะไร การซื้อของขวัญให้ท่านนั้นก็เป็นเพียงมารยาทที่ควรกระทำต่อผู้อาวุโสก็เท่านั้น เมื่อคิดเช่นนี้เซี่ยชีหรั่นก็ยื่นมือของเธอออกมาแล้วกระทุ้งที่เอวของเย่เชินหลินอย่างแรง แต่ว่าแรงของนิ้วมือเธอนั้น สำหรับเย่เชินหลินนั้นมันทำให้เขานั้นรู้สึกแค่เพียงคันเล็กน้อยก็เท่านั้น

“คุณภรรยา คุณอยากช่วยสามีนวดใช่ไหม？” เย่เชินหลินนั้นพูดหยอกล้อเซี่ยชีหรั่น โดยที่ไม่ได้สนใจเซี่ยอี้ชิงที่กำลังขับรถอยู่ แต่ว่ารถคันนี้นั้นได้ถูกเย่เชินหลินนำไปดัดแปลง ทำให้เซี่ยอี้ชิงมองไม่เห็นพวกเขาที่อยู่ด้านหลัง ทำให้เย่เชินหลินนั้นยิ่งกระทำอย่างไม่ลดละและไม่เกรงกลัวใคร

เซี่ยชีหรั่นนั้นกำหมัดและชกไปที่เย่เชินหลิน แต่เย่เชินหลินนั้นก็ยังคงไม่หยุดการกระทำของตน เนื่องจากตอนนี้นั้นพวกเขาทั้งสองไม่ได้อยู่กันตามลำพัง ใบหน้าของเซี่ยชีหรั่นนั้นแดงเรื่อดั่งแสงเงินแสงทอง

“คุณภรรยา คุณจะช่วยนวดให้ผมใช่ไหม？” เย่เชินหลินนั้นกระซิบเบาๆที่ข้างใบหูของเซี่ยชีหรั่นด้วยลมหายใจที่ร้อนเผ่า ริมฝีปากของเขานั้นแทบจะกลืนกินใบหูเล็กๆของเธอได้ทั้งใบ

เซี่ยชีหรั่นผลักเย่เชินหลิน แล้วพูดขึ้นเบาๆว่า：“ตอนนี้พวกเราอยู่ข้างนอก คุณอย่าก่อกวนได้ไหม”เซี่ยชีหรั่นนั้นกลัวว่าสัญชาตญาณป่าเถื่อนของเย่เชินหลินนั้นจะกำเริบขึ้น แล้วจะต้องพาเธอเข้าโรงแรม หากไปบ้านแม่ช้า คงจะไม่ดีเป็นแน่

“คุณภรรยา ก่อนหน้านี้คุณแต่งตัวเปิดเผย สดใส แล้วทำไมตอนนี้ถึงจะมาอายซะล่ะ ”ช่วงนี้เย่เชินหลินกำลังครุ่นคิดว่าจะจัดการกับจงหวีฉวนอย่างไร จึงทำให้น้อยครั้งที่จะได้ใกล้ชิดกับเซี่ยชีหรั่น วันนี้เขาทั้งสองคนได้มีโอกาสมานั่งอยู่ด้วยกัน เย่เชินหลินจะทิ้งโอกาสนี้ไปง่ายๆเหรอ？

เมื่อคิดถึงคืนๆนั้น สีหน้าของเซี่ยชีหรั่นก็แดงขึ้น ในค่ำคืนนั้นเธอก็ตอบแทนเขาไม่น้อย

“เฮ้อ คุณอย่าแกล้งฉันเลยได้ไหม？” เซี่ยชีหรั่นพูดขึ้นอย่างอ่อนใจ

เมื่อเย่เชินหลินเห็นท่าทางออดอ้อนเช่นนั้นของเซี่ยชีหรั่น เขาก็หลบสายตาหล่อน เนื่องจากเลือดบนร่างกายของเขานั้นสูบฉีดอย่างแรง

เมื่อนึกถึงเรื่องที่จ้าวเหวินอิงนั้นโทรหาพวกเขาทั้งสองให้ไปหา เย่เชินหลินก็ดึงเซี่ยชีหรั่นเข้ามาใกล้ จากนั้นก็จูบเธออย่างแรง！

เขานั้นราวกับสุนัขจิ้งจอกที่หิวโหยตัวหนึ่ง เมื่อเห็นอาหารอันหอมหวานวางอยู่ตรงหน้าก็กัดไม่ยอมปล่อย และนี่ก็คือสิ่งที่เรียกว่าความทรมาน เย่เชินหลินนั้นอยากที่จะออกคำสั่งให้ขับรถกลับ！

ร่างกายของเซี่ยชีหรั่นนั้นอ่อนปวกเปียก มือน้อยๆของเธอนั้นลูบไปที่เย่เชินหลิน จุดศูนย์ถ่วงบนร่างกายของเขานั้นล้วนอยู่ภายใต้ร่างกายของเขา！

เมื่อเห็นว่ามาถึงห้างสรรพสินค้าแล้ว เซี่ยอี้ชิงก็จอดรถ แต่ก็ไม่ได้เร่งรัดทั้งสองคนที่นั่งอยู่บนรถ！

“เชินหลิน พวกเราไปซื้อของขวัญฝากแม่ก่อนเถอะ ดีไหม！” น้ำเสียงของเธอนั้นอ้อนวอน ทำใจคนฟังรู้สึกใจอ่อน！

“เด็กน้อย ก็ได้ ผมจะปล่อยคุณไป แต่คืนนี้ผมจะไม่ปล่อยคุณแน่！” เย่เชินหลินกัดใบหูของเซี่ยชีหรั่น เขานั้นรู้ดีว่าหากตอนนี้ไม่รีบปล่อยเธอไป รออีกสักพักคงจะยากแน่！

เสื้อผ้าของทั้งสองคนนั้นยุ่งเหยิง เซี่ยชีหรั่นนั้นยื่นมือออกไปจัดการกับเสื้อผ้าของเย่เชินหลินให้เรียบร้อย จากนั้นจึงค่อยจัดการกับเสื้อผ้าของตน！เป็นเพราะเย่เชินหลินต่างหากที่บังคับให้เธอนั้นแสดงกลยุทธ์สาวงามออกมา แล้วจะยังมาโทษเธออีก！

ในเวลานี้คุณชายเย่ก็นับว่าจะพอใจ ที่ผู้หญิงของเขานั้นยังคงให้ความสำคัญกับเขาเป็นอันดับหนึ่ง แล้วจะไม่ทำให้คุณชายเย่ซึ่งมีความคิดแบบผู้ชายเป็นใหญ่ดีใจได้อย่างไร？

！

！