ตอนที่ 966 สาวใช้ตัวแสบ870

ตอนที่ 966 สาวใช้ตัวแสบ870

อยู่ที่นี่ก็เพื่อซ่อนตัวจากคนที่แอบตามเธออยู่อย่างลับๆ ส้งหลิงหลิงรู้สึกขอบคุณที่วันนั้นเธอหนีออกมาตั้งแต่ก่อนรุ่งสาง จากนั้นเธอพบเข้ากับคนของจงหวีฉวนที่กำลังมองหาใครบางคนอยู่ตลอดเวลา ลูกน้องคนนั้นเป็นคนเดียวกับตอนที่จงหวีฉวนพาเธอออกมาเมื่อครั้งก่อน เธอไม่มีทางลืม ส้งหลิงหลิงรู้ว่าคนที่พวกเขากำลังตามหาจะต้องเป็นเธอแน่นอน นี้ยิ่งทำให้เธอคิดที่จะหลบซ่อนให้ถึงที่สุด ขนาดเซี่ยชีหรั่นจงหวีฉวนยังหลอกใช้ได้ ส้งหลิงหลิงไม่อยากจะคิดเลยว่าจงหวีฉวนจะดีกับเธอ เซี่ยชีหรั่นเป็นลูกแท้ๆของจงหวีฉวนนะ เธอส้งหลิงหลิงไม่ได้เป็นอะไรกับเขาทั้งนั้น

โชคดีที่ซูเปอร์มาร์เก็ตเล็ก ๆ แห่งนี้ตั้งอยู่นอกถนนวงแหวน คนอย่างจงหวีฉวนและเย่เชินหลินไม่มีทางมีโอกาสมาที่นี่แน่ ส้งหลิงหลิงก็บรรลุเป้าหมายของเธอเช่นกัน

โทรศัพท์มือถือของเธอปิดไว้แล้ว ส้งซูหาวกับเซียวเสี่ยวลี่เธอไม่ได้ติดต่อใครเลยแม้แต่คนเดียว ในใจของส้งหลิงหลิงรู้ดีว่า มีแค่เธอคนเดียวที่รู้ถึงจะปลอดภัย

จงหวีฉวนและเย่เชินหลินพวกเขาต้องไปหาพ่อชายเธอแน่

หลังจากทานอาหารกลางวันเสร็จ เย่เชินหลินก็ตรงไปที่บริษัทฝู้ซื่อกรุ๊ปเลย ดูเหมือนว่าสถานการณ์จะย้อนกลับไปเหมือนเมื่อตอนที่เย่เจิ้งเหิงจากไป ในตอนนั้นเย่เชินหลินก็ทำงานเอาเป็นเอาตายแบบนี้เช่นกัน

นัยน์ตาของเย่เฮ่าหรันเต็มไปด้วยความกังวล เขากับเย่เชินหลินผิดใจกัน ดังนั้นเย่เฮ่าหรันจึงไม่ได้พูดอะไรทั้งนั้น

“พี่ วันนี้วันเสาร์ พี่ไม่พักผ่อนหรือ?”เหยนชิงเหยียนดูออกว่าเย่เฮ่าหรันกับฝู้เฟิ่งหยีเป็นห่วง เขาจึงเอ่ยปากพูด

“ใช่ๆ คุณเย่ วันนี้วันหยุดนะคะ”จิ่วจิ่วพยักหน้าอย่างแรง

สายตาที่กำลังรอคอยของเซี่ยชีหรั่นมองไปที่เย่เชินหลิน เธอหวังว่าเย่เชินหลินจะพักผ่อนอยู่บ้าน หลายวันที่ผ่านมาเย่เชินหลินนอนได้ไม่เต็มที่เลย

“ไม่เป็นไร ที่บริษัทฝู้ซื่อกรุ๊ปมีเรื่องที่ยังสะสางไม่เสร็จ ครั้งที่แล้วเรื่องโครงการใหม่ยังดำเนินการไม่แล้วเสร็จ หลังจากที่เสร็จเรื่องนี้แล้วถึงจะเป็นวันที่ดีสำหรับการพักผ่อน”หลังจากที่เย่เชินหลินพูดจบก็ไม่รอให้ใครพูดอีก ก็ก้าวท้าวยาวๆเดินออกจากห้องโถงไป

เซี่ยชีหรั่นชำเลืองมองไปที่หลินต้าฮุยที่กำลังเปิดประตูรถให้เย่เชินหลิน มองจนรถที่คุ้นเคยคันนั้นหายลับตาไป

ฝู้เฟิ่งหยีมองเซี่ยชีหรั่นด้วยความเป็นห่วง เธออยากจะมีลูก แต่ถ้าอารมณ์ไม่ดีนั้นไม่ใช่เรื่องที่ดี

“ชีหรั่น มากินข้าวก่อนแล้วเราค่อยออกไปกัน”

“คุณนาย พวกเราจะไปที่ไหนคะ หนูไปด้วยได้ไหม” จิ่วจิ่วพอได้ยินว่าจะออกไปข้างนอกปุ๊บ ก็หูผึ่งขึ้นมาทันที

ฝู้เฟิ่งหยียิ้มขำพลางเอ่ยว่า”เธออยู่กับเสี่ยวห้านเถอะ ฉันมีธุระกับชีหรั่น” ฝู้เฟิ่งหยีอยากจะรอการยืนยันก่อนแล้วค่อยว่ากัน

เย่เชินหลินยังไม่ได้เอ่ยปากบอก เธอไม่อยากให้ใครๆก็รู้ไปทั่ว

ทุกคนกำลังคิดเรื่องของตัวเอง ฝู้เฟิ่งหยีกับเซี่ยชีหรั่นนั่งรถเซี่ยอี้ชิงออกไปเหยนชิงเหยียนก็พาจิ่วจิ่ว ออกไป คฤหาสน์หลังใหญ่เหลือแค่เย่เฮ่าหรันคนเดียว เขารู้สึกโหรงเหรงมาก พ่อบ้านดูออกว่าเขาเหงา จึงเสนอให้เย่เฮ่าหรันไปเดินเล่นที่บ้านของหลี่หมิงจุ้น พ่อบ้านรู้มาบ้างว่าต่อไปจะเกิดอะไรขึ้น หลี่หมิงจุ้นอยู่ในสถานะไหนเขารู้ดี ตระกูลเย่ปลอดภัย เขาถึงจะปลอดภัย

“ไม่เป็นไร ฉันจะออกไปเดินเล่นหน่อย” เย่เฮ่าหรันโบกมือว่าไม่เป็นไรให้พ่อบ้าน และโทรศัพท์ออกไปเรียกเลขาของเขา

“ชีหรั่น เชินหลินอารมณ์ไม่ดี ลูกอดทนและให้อภัยเขาด้วยนะ” ฝู้เฟิ่งหยียื่นมือออกไปกุมมือของเซี่ยชีหรั่นไว้ เธอมองคนตรงหน้าและเจ็บปวดอยู่ในใจ

“ไม่เป็นไรค่ะแม่ เราเลือกบ้านกันเสร็จ หนูเชื่อว่าเชินหลินต้องดีขึ้นแน่”เซี่ยชีหรั่นมองอย่างให้กำลังใจฝู้เฟิ่งหยีผลเป็นยังไงเธอไม่รู้ เธอพูดแบนี้ เพราะหวังแค่ว่าฝู้เฟิ่งหยีจะไม่ต้องกังวลใจ

“อืม แม่จะหาคนที่เชื่อใจได้ให้พวกลูก ให้ไปดูแลอาหารการกินของพวกลูก” ฝู้เฟิ่งหยีเริ่มวางแผนว่าจะให้ใครไปดูแลเธอดีถึงจะวางใจได้

เซี่ยอี้ชิงฟังทั้งสองคนพูดกันมาตลอดทางก็พอจะเข้าใจแล้วว่าเกิดอะไรขึ้น

“คุณนายเย่ คุณเซี่ย ถ้าหากไม่รังเกียจผมโทรหาพ่อกับแม่ให้มาดูแลอาหารการกินของคุณเย่กับคุณเซี่ยได้นะครับ”เซี่ยอี้ชิงนึกถึงบุญคุณของเย่เชินหลิน เขาจึงเอ่ยปากขึ้น พ่อแม่ของเขาก็ซาบซึ้งต่อคุณเย่เชินหลินมาก

ฝู้เฟิ่งหยีได้ฟังแล้วรู้สึกว่าไม่เลย เธอยังคิดจะเลือกพ่อบ้านไปให้เย่เชินหลิน แต่ว่าถ้าพ่อบ้านไปแล้วก็จะไม่มีคนดูแลคฤหาสน์ของตระกูลเย่ ถ้าหากพ่อแม่ของเซี่ยอี้ชิงมาช่วยก็เป็นทางเลือกที่ดีที่สุดแล้ว

“คุณลุงคุณป้าว่างไหม”เซี่ยชีหรั่นมองไปยังเซี่ยอี้ชิง เธอกลัวว่าเซี่ยอี้ชิงจะทำเพื่อตอบแทนบุญคุณแล้วเรียกให้พ่อกับแม่มา แต่มีเรื่องมากมายในบ้านของตัวเองที่ไม่มีคนอยู่ดูแล

“คุณเซี่ยไม่ต้องกังวลใจครับ พ่อกับแม่ของผมอยู่บ้านไม่มีเรื่องอะไรให้ทำ พวกเขาหยอกกันและ ทะเลาะกันตลอดเวลา” เซี่ยอี้ชิงนึกถึงพ่อแม่ต้องออกไปหางานทำ เซี่ยอี้ชิงก็เป็นห่วงสุขภาพของพวกเขา ถ้ามาดูแลคุณเย่กับคุณเซี่ย เรื่องนี้สบายมาก เขาก็วางใจ”งั้นก็รบกวนคุณด้วยนะอี้ชิง

“ไม่เป็นไรครับ ถ้าไม่มีคุณเซี่ยก็คงไม่มีอี้ชิงในวันนี้ จริงด้วยคุณนาย คุณเซี่ย ที่นี่ก็คือบริษัทฝู้ซื่อกรุ๊ป พวกเราไปอีกสิบห้านาทีก็จะถึงเขตพัฒนาแล้ว บ้านที่นั่นล้วนแล้วแต่สร้างในปีนี้ครับ”เซี่ยอี้ชิงเคยคุยเรื่องราคาบ้านของที่นี่กับหลินต้าฮุยเมื่อไม่กี่วันก่อน ตอนนี้คุณนายแวะมาดูดีที่เขารู้เรื่องนี้มาก่อน

พนักงานเห็นรถคันนั้นที่หรูหราราคาแพง จึงเข้ามาทักทายทั้งสามคนอย่างกระตือรือร้น

“คุณนาย คุณเซี่ยพวกคุณไปดูเถอะครับ ผมรอพวกคุณอยู่ตรงนี้”เซี่ยอี้ชิงจอดรถพลางบอกกับเซี่ยชีหรั่นและฝู้เฟิ่งหยีว่าเขาไม่ไปด้วย

“อี้ชิง คุณอย่าเพิ่งบอกเชินหลินเกี่ยวกับเรื่องนี้”เซี่ยชีหรั่นรู้ความคิดของฝู้เฟิ่งหยีเอ่ยเตือนเซี่ยอี้ชิง