ตอนที่ 968 สาวใช้ตัวแสบ872

ตอนที่ 968 สาวใช้ตัวแสบ872

พ่อแม่ของเซี่ยอี้ชิงไปช่วยดูแล พ่อบ้านก็อยู่ที่นี่ต่อไป สำหรับสาวใช้พวกนั้นเย่เชินหลินไม่วางแผนว่าจะพาไปด้วย ให้สาวใช้พวกนั้นอยู่ที่นี่

“หลิน แล้วส้งหลิงหลิงล่ะ?”เซี่ยชีหรั่นพูดถึงชื่อนี้คิดมาส่วนมากเป็นเพราะว่ากังวล

“ผมให้คนอื่นไปหาเธอ สาวน้อยอย่าคิดอะไรมั่วซั่ว ใจของผมถูกคุณครองไว้หมดตั้งนานแล้ว”เย่เชินหลินพูดอย่างอ่อนโยน ส่วนส้งหลิงหลิงก็ให้ลูกน้องไปตามหา”คุณอยากมีลูกไม่ใช่หรือ ไปที่นั่นไม่เอาพวกเขาไปด้วย ค่อยสะดวกพวกเราสองคนหน่อย”เย่เชินหลินพูดเสียงอ่อนโยนอยู่ข้างๆหูเซี่ยชีหรั่น

“คุณชายเย่แบบคุณจะคุ้นชินไหม?”เซี่ยชีหรั่นทำปากยื่น

“ไม่มีคุณถึงจะไม่ชิน มีพวกเธออยู่เราจะไม่เป็นส่วนตัว”เย่เชินหลินพูดเรื่องที่เด็กไม่ควรได้ยินอย่างหน้าไม่แดงหัวใจไม่เต้นรัว

“บ้านที่พวกเราเลือกมีห้องเด็กอ่อนอยู่สองห้อง เหมือนกับที่คุณวางแผนไว้ก่อนหน้านี้ แต่สีไม่ค่อยเหมือนกัน เด็กผู้หญิงเป็นสีชมพู ของเด็กผู้ชายยังตกแต่งไม่เสร็จ”เซี่ยชีหรั่นคิดถึงวันนั้นที่เห็นห้องเด็กพลางพูดเสียงเบา

“เหมือนว่าคุณจะอยากได้ลูกสองคนนะ คุณภรรยาครับ ผมจะพยายามนะ”เย่เชินหลินขบเม้มใบหูของเซี่ยชีหรั่นพลางกล่าวขึ้น ให้ตายเถอะเขาคิดคึกขึ้นมาอีกแล้ว

เย่เชินหลินกับเซี่ยชีหรั่นคิดว่าจะทำลูกกันยังไงดี แต่อีกคนแตกต่างกัน จงหวีฉวนคิดว่าจะฆ่าคนยังไงดี หลังจากที่จงหยุนซางกลับมา จงหวีฉวนตีกลองถามอยู่ข้างๆหลายต่อหลายครั้ง จงหยุนซางไม่ได้ตอบต่อหน้า จนตอนที่เยว่มู่หลานเอ่ยปากเขาถึงพูดแบบนั้นออกมา

จงหวีฉวนได้ยินจากลูกน้องมาว่าฝู้เฟิ่งหยีกับเซี่ยชีหรั่นไปซื้อบ้าน นั้นหมายถึงเย่เชินหลินกับเย่เฮ่าหรันจะแยกกันใช่ไหม แบบนี้ค่อยจับตามองเย่เฮ่าหรันง่ายขึ้น

เขานึกที่ลูกน้องบอกขึ้นมาได้ว่าเจอหลี่หมิงจุ้นที่ตลาดการประดิษฐ์ตัวอักษรและภาพวาด เหมือนว่าร่างกายจะไม่ค่อยฟิตปั๋ง

จงหวีฉวนแอบคาดหวังว่าถึงแม้จงหวีฉวนจะไม่ตายแต่ก็ป่วยร้ายแรง แบบนี้เขาก็ได้รับผลพลอยได้ไปด้วย

หลี่หมิงจุ้นนั่งอยู่บนเตียงนอน หลายวันมานี้โรคของเขาเหมือนจะร้ายแรงกว่าหลายวันที่ผ่านมา แต่นี้มีเพียงเขาคนเดียวเท่านั้นที่รู้ ต่อให้เป็นจ้าวเหวินอิงก็ไม่รู้เรื่องนี้

เขาแอบบ่นให้โรคของตัวเองว่ามาได้ไม่ถูกเวลาจริงๆ เขาสนับสนุนเย่เฮ่าหรันมาโดยตลอด เย่เฮ่าหรันซื่อสัตย์สุจริตตรงไปตรงมา ทำเพื่อประชาชน เขาอยากจะโหวตให้เย่เฮ่าหรันหนึ่งเสียง

จ้าวเหวินอิงพลิกตัวกลับมาเห็นว่าข้างๆไม่มีคนอยู่ เธอเปิดตาคู่งามขึ้นจึงเห็นหลี่หมิงจุ้นที่ความรู้สึกลึกซึ้งถูกบดบัง

จ้าวเหวินอิงยื่นมือออกไปก่อนหลี่หมิงจุ้นไว้ ถ่ายทอดความปลอบโยนของตัวเองอย่าไร้เสียง

“เหวินอิง คุณนอนเถอะ”หลี่หมิงจุ้นลูบหลังของจ้าวเหวินอิงด้วยมืออันขาวซีดพลางกล่าวขึ้น

“อาการป่วยของคุณกำเริบแล้วใช่ไหม?” จ้าวเหวินอิงเอ่ยถามอย่างสงสัย เวลานี้ไม่นอนแต่นั่งอยู่ข้างเตียง เธอจะไม่กังวลได้ยังไง?

“ไม่มีอะไร ผมแค่กำลังคิดว่าเมื่อไหร่เหอไท้จะมีลูกของตัวเองบ้าง”หลี่หมิงจุ้นเบี่ยงเบนหัวข้อ

จ้าวเหวินอิงคิดว่าหลี่เหอไท้อายุไม่ใช่น้อยๆแล้ว เรื่องลูกของเซี่ยชีหรั่นไม่รู้ว่าเป็นยังไงบ้างแล้ว พรุ่งนี้ค่อยลองโทรถามสถานการณ์ดู เมื่อคิดถึงจงหยุนซาง จ้าวเหวินอิงค่อนข้างชอบเธอมาก แต่พอคิดว่าพ่อของจงหยุนซางคือจงหวีฉวน ถ้าหากทั้งสองครอบครัวเป็นญาติกัน ต่อไปนี้เธอก็ต้องเจอเขาตลอด จ้าวเหวินอิงไม่อยากเจอจงหวีฉวน

“อย่ากังวลไปเลยค่ะ เหอไท้เป็นเด็กที่เก่ง ยังกลัวว่าเขาจะหาคนที่รักไม่เจออีกหรือ?”จ้าวเหวินอิงยิ้มออกมาอย่างจริงใจ ต่อไปนี้เธอจะต้องให้ความสนใจกับเด็กสาวหน่อย

“ฉันจะช่วยให้ความสนใจเรื่องนี้กับเหอไท้เองค่ะ”จ้าวเหวินอิงพูดต่อ

“ทำให้คุณเหนื่อยใจซะแล้ว”หลี่หมิงจุ้นคิดถึงแต่ก่อนที่หลี่เหอไท้ไม่ชอบจ้าวเหวินอิง ดีที่เธอไม่ได้ยอมแพ้ ตอนนี้หลี่เหอไท้ยอมรับในตัวจ้าวเหวินอิงเป็นเรื่องที่เขาดีใจที่สุด

“พรุ่งนี้พวกเราไปเดินเล่นกันนะคะ ครั้งก่อนเซี่ยชีหรั่นส่งวิธีออกกำลังกายของคนแก่มาให้หลายอันเลย “จ้าวเหวินอิงคิดถึงครั้งก่อนที่เซี่ยชีหรั่นส่งข้อความและอีเมลให้เธอ หลี่หมิงจุ้นไม่ว่าอะไรเธอเองก็ไม่ได้บังคับ เพียงแค่ออกกำลังกายเป็นเพื่อนเขาเท่านั้น

จ้าวเหวินอิงไปที่คลับคนแก่ของเมืองตงเฉิงเป็นเพื่อนหลี่หมิงจุ้น หลี่หมิงจุ้นไปออกกำลังกายด้วยตัวเอง เธอคิดถึงเรื่องเมื่อวานจึงโทรออกหาเซี่ยชีหรั่น

“ชีหรั่น ตอนนี้ท้องของลูกเป็นยังไงบ้าง”

“แม่คะ ช่วงนี้เชินหลินกำลังยุ่งกับเรื่องงาน พวกเรา” เซี่ยชีหรั่นไม่รู้จะพูดเรื่องนี้กับจ้าวเหวินอิงยังไง เธอกำลังเก็บของอยู่ เตรียมย้ายบ้าน ขอแค่ถึงบ้านใหม่แล้ว เธอเองก็เชื่อว่าจะมีลูกโดยเร็ว

“ชีหรั่น พวกลูกมีปัญหากันเหรอ?” จ้าวเหวินอิงถามอย่างเป็นกังวล เธอมองเย่เชินหลินดีมาโดยตลอด คาดหวังจริงๆว่าลูกเขยของตัวเองจะต้องเป็นเขา

“แม่อย่าห่วงเลยค่ะ วันนี้พวกเราจะย้ายไปบ้านใหม่ มีแค่หนูกับเชินหลิน หนูเชื่อว่าใช้เวลาไม่นานก็จะมีลูกได้ ถึงตอนนั้นแล้วจะให้หาที่อยู่ใหม่ของพวกเรากับแม่นะคะ หนูก็จะไปเยี่ยมแม่กับพ่อด้วย”เซี่ยชีหรั่นพูดจบก็นึกถึงจงหวีฉวน พ่อ เธอเรียกคนอื่นตลอดเลย เรียกหลี่หมิงจุ้น เรียกเย่เฮ่าหรัน แต่พ่อแท้ๆของเธอได้แต่แอบเรียก ต่อหน้าคนอื่นเรียกว่าเลขานุการจงสามคำนี้อย่างไม่รู้สึกรู้สามาโดยตลอด

“ชีหรั่นความรักต้องวางแผนนะ เชินหลินเป็นเด็กดี” จ้าวเหวินอิงจูงใจลูกสาวของตัวเอง ตอนนี้ยังไม่มีลูกแล้ว เซี่ยชีหรั่นไม่ต้องเป็นแม่บุญธรรม จ้าวเหวินอิงไม่ต้องกังวลว่าลูกจะต้องเดินทางแบบเดียวกันกับเธออีก

เซี่ยชีหรั่นเข้าใจความลำบากใจของแม่ เธอพยักหน้าและพูดตอบรับเสียงเบาว่า”หนูรู้แล้วค่ะ”

หนึ่งอาทิตย์ผ่านไปเร็วมาก ดอกไม้หลังคฤหาสน์ตระกูลเย่ยังไม่พ่ายแพ้ เธอกับเย่เชินหลินก็เข้าพักในบ้านใหม่แล้ว แต่ก็ไม่ได้ย้ายของอะไรมากมาย เซี่ยอี้ชิงขับรถเอาของย้ายไปก่อนหมดแล้ว

เซี่ยชีหรั่นและเย่เชินหลินเข้าไปเจอพ่อแม่ของเซี่ยอี้ชิง หลังจากที่เซี่ยชีหรั่นยิ้มทักทายเสร็จแล้ว ก็พาเย่เชินหลินไปดูห้อง