ตอนที่ 978 สาวใช้ตัวแสบ 882

ตอนที่ 978 สาวใช้ตัวแสบ 882

“ขอบคุณสำหรับความยินดี” เย่เชินหลินพูดอย่างยิ้มเยาะ สาวน้อยยอมรับพ่อคนนี้อย่างเขา ถ้าเธอชอบ เขาก็ชอบตาม

“ประธานจงทำตามสบายเลยครับ” เย่เชินหลินพูดจบก็ยกแก้วเหล้าเดินจากไป จงหยุนซางมองพ่อที่ยิ้มอยู่ตลอดเวลา สิ่งที่เธออยากพูดไม่รู้ว่าควรพูดอย่างไรต่อไป

เย่เชินหลินยกแก้วเหล้าดื่มเพื่อทำความเคารพให้หลี่หมิงจุ้น เลขาธิการหลิน เย่เฮ่าหรัน พวกหลี่หมิงจุ้นสามคนนั่งล้อมโต๊ะและคุยกันอย่างมีความสุข

จงหวีฉวนมองคนที่โต๊ะหนึ่ง เขาไม่เห็นร่างของไห่ลี่หมิน วันเลือกตั้งใกล้เข้ามาแล้ว ถ้าแม้แต่เลขาธิการหลินก็ใกล้ชิดกับเย่เชินหลิน จงหวีฉวนมองเย่เฮ่าหรันที่ยิ้มอยู่ มองหลี่หมิงจุ้นที่แสดงความห่วงใยต่อเย่เชินหลิน ดูเหมือนเขาจะไปไม่ถึงตำแหน่งนั้นหากเขาไม่ก้าวขึ้นไป

เลขาธิการหลินมองซ้ายมองขวาไม่เจอหลินหลิง

“เชินหลิน นายไปส่งฉันหน่อย” เลขาธิการหลินยิ้มเล็กน้อยพูดขึ้น เขาเห็นลูกสาวไม่มา ลูกสาวที่รักคนหนึ่ง เลขาธิการหลินจะไม่เป็นห่วงได้เหรอ?

“ได้ เลขาธิการหลินแต่มีคำสั่ง เชินหลินรับคำสั่งอย่างเคารพ” เย่เชินหลินเห็นแววตาเลขาธิการหลินเหมือนหลินหลิงอย่างมาก เมื่อเห็นเลขาธิการหลินพูดเขาก็เดาได้ว่าสถานะของหลินหลิงไม่ธรรมดา ผู้หญิงคนนั้นยอมทิ้งสถานะคุณหญิงแล้วมาบริษัทฝู้ซื่อกรุ๊ปจริงๆ

หลี่หมิงจุ้นเห็นเย่เชินหลินและเลขาธิการหลินออกไปเขาก็ดีใจ ชีหรั่นคือลูกสาวเขา เลขาธิการหลินมองเย่เชินหลินในแง่ดี นี่ก็เป็นเรื่องที่ดี เย่เฮ่าหรันก็ยิ่งไม่ต้องพูด มีคนหนึ่งที่ไม่อยากให้สิ่งนี้เกิดขึ้นมากที่สุด เขามองจงหยุนซาง คิดพิจารณาไตร่ตรอง หวังว่าจะพบวิธีทำลาย อย่างไรแล้วจงหยุนซางก็เป็นลูกสาวของจงหวีฉวน เธอมองการกระทำของพ่อ ไม่อยากให้พ่อใช้ประโยชน์จากเธออีก จงหยุนซางยกแก้วเหล้าเดินไปที่หลี่เหอไท้ทันที

จงหวีฉวนโกรธจนทำหน้าข่มขู่ เด็กคนนี้ทำไมไม่เชื่อฟัง ถึงจะโกรธแค่ไหนจงหวีฉวนก็ทำได้แค่ยิ้มเล็กน้อยมองไปที่คนอื่น ที่นี่คือตระกูลเย่ ไม่ใช่คฤหาสน์ตระกูลจงของเขา จงหวีฉวนรับบทเป็นพ่อแม่ที่ดีอย่างเป็นทางการ

เลขาธิการหลินและเย่เชินหลินเดินมาถึงสวนดอกไม้ด้านนอก เลขาธิการหลินยิ้มเล็กน้อยพยักหน้าแล้วพูดขึ้น “เชินหลิน หยุดก่อน ถึงแม้ตอนนี้นายจะมีลูก ฉันแค่อยากถามว่านายคิดยังไงกับหลินหลิง?”

เย่เชินหลินนึกถึงหลินหลิงที่ช่วยเหลือเขาดูแลบริษัทฝู้ซื่อกรุ๊ปมาตลอดหลายปี นึกถึงที่เธอช่วยเขาทำทุกเรื่องได้เป็นอย่างดี สถานะคุณหญิงคนโตอย่างเธอไม่จำเป็นต้องมาที่นี่เลย ตอนนี้เขารู้ถึงจิตใจของหลินหลิง แต่เย่เชินหลินมีหัวใจแค่ดวงเดียว

“เลขาธิการหลิน หลินหลิงเป็นผู้หญิงที่ดี เป็นผู้หญิงที่ดีจริงๆ ครับ น่าเสียดายที่เชินหลินไม่ได้มีโชคนี้ ผมมองเขาเป็นน้องสาวมาโดยตลอด ถ้าเธอต้องการพี่ชายอย่างผมนะ” เย่เชินหลินยอมรับหลินหลิงในฐานะน้องสาวจริงๆ เธอทำอะไรเพื่อเขาเยอะมาก

เลขาธิการหลินมองเย่เชินหลินอย่างสงบเยือกเย็น จากการสืบสวนของเขา เย่เชินหลินไม่ใช่คนธรรมดา อายุยังน้อยแต่สามารถดูแลบริษัทฝู้ซื่อกรุ๊ปให้กิจการรุ่งเรืองได้ นี่แค่ผิวเผิน ยังไม่พูดถึงความสามารถลับๆ ของเขา เย่เฮ่าหรันคือประธานหอการค้า เขากลายเป็นเจ้าชายที่แท้จริง คนแบบนี้ไม่ธรรมดา โดยเฉพาะอายุยังน้อยขนาดนั้น เป็นคนที่ไม่ได้อยู่ในบ่อน้ำ ถ้าหลินหลิงเป็นน้องสาวเขา ต่อไปจะดูแลหลินหลิง เย่เชินหลินเป็นคนที่รักษาสัญญา เขาพูดเองว่าหลินหลิงคือน้องสาวเขา เลขาธิการหลินตบบ่าเย่เชินหลินแล้วพูดขึ้น “เชินหลิน นายพูดแบบนี้ฉันก็ดีใจอย่างยิ่ง ประธานเย่เป็นข้าราชการที่ดี”

“ขอบคุณเลขาธิการครับ” เย่เชินหลินไปส่งเลขาธิการหลินขึ้นรถอย่างเคารพ

ฉากนี้ลูกน้องจงหวีฉวนเห็นอย่างชัดเจน เขาเดินไปข้างๆ จงหวีฉวน

“ประธาน เลขาธิการหลินบอกเย่เชินหลินว่าประธานเย่เป็นข้าราชการที่ดีครับ” พูดเสียงเบาอย่างยิ่ง เขาไม่กล้าพูดเสียงดัง อย่างไรแล้วการแอบฟังก็เป็นเรื่องที่ไม่น่าสรรเสริญ

จงหวีฉวนพยักหน้าแสดงออกว่ารู้แล้ว สีหน้าเขาไม่ได้เปลี่ยนไปเลย “ไปเถอะ ไปเถอะ” จงหวีฉวนในมือถือแก้ว ในใจคิดว่าจะเร่งความเร็วอย่างไร

“เชินหลิน ทำไมหาชีหรั่นไม่เจอ? ” จงหวีฉวนรินเหล้าหนึ่งแก้วแล้วเดินไปที่โต๊ะเย่เชินหลินอย่างใจเย็น “สวัสดีทุกคน” จงหวีฉวนมองตั้งแต่เย่เฮ่าหรันและหลี่หมิงจุ้นทีละคน ใบหน้าเขาแสร้งทำเป็นยิ้มปกติ ในใจคิดกลับไปกลับมาอยู่หลายครั้ง เขามองการแสดงออกของทุกคน ดูว่าจะหาเจอจุดที่ลงมือได้ไหม

เย่เชินหลินได้ยินจงหวีฉวนพูดถึงเซี่ยชีหรั่น เขาก็รู้ทันทีว่าจงหวีฉวนอยากใช้ลูกสาวตัวเองอีกครั้ง เย่เชินหลินไม่ได้แฉจงหวีฉวนโดยตรง เขาพูดอย่างสงบเยือกเย็น “ชีหรั่นอยู่ด้านในกับคุณแม่” จงหวีฉวนนายกล้าไปหาจ้าวเหวินอิงต่อหน้าหลี่หมิงจุ้นไหม? เย่เชินหลินมองหลี่หมิงจุ้นฝั่งตรงข้าม เขาแสดงออกจริงจัง มองจงหวีฉวนด้วยสายตาเคร่งขรึม ตอนนี้จ้าวเหวินอิงคือภรรยาของเขา ถึงแม้จ้าวเหวินอิงจะไม่สาวแล้ว แต่เธอก็ยังมีเสน่ห์อยู่ไม่เสื่อมคลาย

“เชินหลิน ฉันอยากกลับแล้ว ต่อไปอยากให้ชีหรั่นยกโทษให้ฉันเยอะๆ นายไปส่งฉันที” จงหวีฉวนพูดอย่างเจ้าเล่ห์ ตอนนี้เขากลับไปมีแผนการ

เซี่ยชีหรั่นยืนชั้นบนมองจงหวีฉวนออกไป เธอเดินออกมาจากสวนดอกไม้ตามเย่เชินหลินและจงหวีฉวนอย่างเงียบๆ

สองคนเดินออกมาจากคฤหาสน์ตระกูลเย่ไกลมาก ระหว่างทางทั้งคู่ไม่มีใครพูดอะไร ยิ้มเล็กน้อยให้กับคนอื่นๆ สวมบทบาทลูกเขยที่ดี

“นายลงไป ฉันจะคุยกับเชินหลินหน่อย” จงหวีฉวนโบกมือให้กับคนขับรถ เห็นคนขับรถเดินไปไกลแล้ว รอยยิ้มบนใบหน้าจงหวีฉวนก็ลดลง