ตอนที่ 980 สาวใช้ตัวแสบ 884

ตอนที่ 980 สาวใช้ตัวแสบ 884

“เด็กน้อย เธอชอบเชินหลินไม่ใช่เหรอ วันนี้เขาจะแต่งงานกับลูก” เลขาธิการหลินลูบศีรษะหลินหลิงด้วยความรักและพูดขึ้น ดูเหมือนนานมากแล้วที่เขาไม่ได้ลูบศีรษะหลินหลิงแบบนี้ ไม่ใช่จังหวะเวลาผิด หลินหลิงเรียนรู้ที่จะออดอ้อนเหมือนตอนเด็กจริงๆ ตอนนั้นเธอเป็นแค่สาวน้อยบริสุทธิ์ที่ไร้หัวใจ

ชายร่างสูงคนหนึ่งเดินมาจูงมือหลินหลิงเดินขึ้นไปท่ามกลางความอิจฉาของทุกคน

หลินหลิงได้ยินว่าเย่เชินหลินแต่งงานกับตนได้ ภายในใจเธอมีความสุข ความหวังสองสามปีมานี้จะได้เติมเต็ม

เธอมองคนด้านล่างเวที นั่นไม่ใช่เย่เชินหลินกับเซี่ยชีหรั่นเหรอ? พวกเขากอดกันอย่างมีความสุข แล้วคนที่แต่งงานกับเธอคือใคร? หลินหลิงหันศีรษะไปก็เห็นใบหน้าคุ้นเคยของไห่ลี่หมิน

“แต่งงานกับฉันเถอะนะ” ไห่ลี่หมินพูดเสียงดัง “ฉันคือเชินหลิน เชินหลินที่เธอรัก”

ไม่ ไม่จริง หลินหลิงส่ายศีรษะ ไห่ลี่หมินที่สวมชุดสูทอย่างพิถีพิถันดึงมือหลินหลิงแล้วพูดอย่างเย็นยะเยือก “คนที่เธอชอบคือฉัน ไม่ใช่เขา” หลินหลิงมองตามมือไห่ลี่หมินชี้ไปที่สองคนกอดกัน “ถ้าเธอชอบมันก็ควรจะแสดงออกมา แต่เธอไม่ได้ชอบ เธอมีความสัมพันธ์แบบนี้กับฉัน ถ้าเธอไม่ชอบฉันทำไมให้ฉันเข้าใกล้เธอล่ะ” ไห่ลี่หมินจูบหลังมือหลินหลิงแล้วพูดขึ้น เขานมัสการหลินหลิงเหมือนสาวกผู้มีใจศรัทธา

“ไม่ ฉันไม่ได้ชอบนาย” หลินหลิงแกะมือไห่ลี่หมินออก เธอจะชอบชายชั่วอย่างเขาได้อย่างไร

“เธอถามใจตัวเองก่อนว่าเธอชอบฉันไหม” ไห่ลี่หมินปล่อยมือที่จับหลินหลิง หายไปอย่างช้าๆ

“อย่าไป นายอย่าไป” หลินหลิงลืมตาขึ้นมาแล้วเห็นว่าที่แท้เธอก็ฝันไป มีคนบอกว่าคิดอย่างไรตอนกลางวันตอนกลางคืนก็จะเก็บไปฝัน เธอคิดถึงไอ้อันธพาลเหรอ? เป็นไปไม่ได้ หลินหลิงไม่ยอมรับว่าตัวเองจะคิดถึงไห่ลี่หมิน เธอนั่งหน้าโต๊ะเครื่องแป้ง มองผู้หญิงสวยวิจิตรในกระจก หลินหลิงขยี้ตา ตาค่อนข้างบวม ดูเหมือนต้องแต่งหน้า หลินหลิงเห็นดวงตาตัวเองผ่านกระจก เธอเหมือนเห็นเงาไห่ลี่หมินในดวงตา

ให้ตายเถอะ ส่องกระจกก็ยังเห็นไอ้ชายชั่วนั่น

หลินหลิงแต่งหน้าแบบลวกๆ เธอเดินไปข้างหน้าต่าง ยื่นมือดึงผ้าม่านสองข้างออกไปอย่างแรง วิวด้านนอกเห็นในมุมกว้าง

ไห่ลี่หมิน ทำไมนายอยู่ที่นี่? หลินหลิงเห็นไห่ลี่หมินก็ขมวดคิ้วแน่น เธอไม่กล้าเชื่อ และไม่เชื่อสิ่งที่ไห่ลี่หมินพูด ตอนนี้เห็นไห่ลี่หมินเธอก็ประหลาดใจจริงๆ

“เลขาธิการหลิน ผมชอบหลินหลิงจริงๆ คุณช่วยเราเถอะนะครับ” ไห่ลี่หมินพูดเสียงดัง เขารีบมาที่ตระกูลหลินแต่เช้า หวังว่าจะได้เข้าไปเจอหลินหลิง เพิ่งมาถึงเลขาธิการหลินก็สั่งให้คนอื่นขับไล่เขาออกไป

หลังจากที่เลขาธิการหลินยิ้ม เขาก็เข้าไปในห้องทำงานคนเดียว

ไห่ลี่หมินยืนอยู่ด้านนอกตลอดจนถึงตอนนี้ ดวงอาทิตย์กำลังแผดเผาเขา ใบหน้าเต็มไปด้วยเหงื่อเล็กๆ ไห่ลี่หมินก็ไม่สนใจ อยากจะเข้าไปพบกับหลินหลิง เมื่อวานเย่เชินหลินให้คำแนะนำเขาว่าต้องไปเจอหลินหลิงให้ได้

เลขาธิการหลินเดินออกมาจากห้องทำงานยังเห็นไห่ลี่หมินยืนอยู่ข้างนอก ดวงตาจมลงไม่พูดอะไร ไม่รู้ว่าเจ้าเด็กนี่จะอยู่ได้นานแค่ไหน ถ้าเขาจริงใจกับหลินหลิง มอบความไว้วางใจให้หลินหลิงกับเขาก็ดูเหมือนไม่ใช่เรื่องเลวร้ายอะไร

เลขาธิการหลินวางแผนจะสังเกตการณ์สองสามวัน อัญมณีในฝ่ามือเขา เลขาธิการหลินจะมอบให้กับชายอื่นง่ายๆ ได้อย่างไร

ตอนเช้า ไห่ลี่หมินหิวจนท้องร้อง เขาไม่มีแรงจริงๆ ทิ้งรถแล้ววิ่งออกไปจากตระกูลหลิน เลขาธิการหลินอยากรู้ว่าไห่ลี่หมินเจ้าเด็กนี่ทิ้งรถไว้ทำไม ยังไม่ทันได้รอ เขาก็อยากทานอาหารแล้ว ควรทานแล้ว

เลขาธิการหลินยืนขึ้นมา สิ่งที่เห็นในสายตาคือไห่ลี่หมินถือกล่องอาหารจานด่วนไว้ในมือ มืออีกข้างหนึ่งส่งข้อความหาหลินหลิง เขาไม่รู้ว่าโทรศัพท์หลินหลิงวางไว้ที่โซฟาไม่ได้เอาขึ้นไปด้วย ถ้อยคำหวานที่เอาแต่ใจและอกหักเหล่านั้นถูกเลขาธิการหลินอ่านอย่างละเอียดโดยไม่พลาดสักคำ

เลขาธิการหลินวางโทรศัพท์ยกยิ้มกว้างอย่างไม่รู้ความหมาย ตอนทานอาหารเลขาธิการหลินก็ถามเรื่องธรรมดาในชีวิตประจำวันของหลินหลิงบ้าง สิ่งที่หลินหลิงตอบทั้งหมดไม่มีเกี่ยวข้องกับไห่ลี่หมินเลย เลขาธิการหลินจำได้ว่าในโทรศัพท์งานเต้นรำครั้งนั้นเขาชอบหลินหลิง ไม่รู้ว่างานเต้นรำไหน

ช่วงเวลาที่เหลือเลขาธิการหลินไม่ได้ถาม หลินหลิงเป็นสาวสวยเย็นชาอยู่แล้ว ทั้งคู่ทานอาหารด้วยกันมื้อหนึ่งโดยไม่พูดอะไร หลินหลิงหยิบโทรศัพท์ออกมาอยากดูว่ามีธุระสำคัญอะไรไหม

เลขาธิการหลินเดินไปด้านหน้าราวบันได พูดขึ้นเสียงดังฟังชัด “อยากจะแต่งงานกับลูกสาวฉัน ไม่คิดสักหน่อยได้ยังไงกัน” ในฐานะพ่อคนหนึ่งแค่อยากเห็นไห่ลี่หมินทำอะไรบางอย่างเพื่อหลินหลิง เลขาธิการหลินพูดอย่างตรงไปตรงมา “ฉันอยากเห็นความจริงใจของนาย”

ไห่ลี่หมินได้ยินเลขาธิการหลินก็เกิดความสุขในใจอย่างมาก พระเจ้าไม่มีวันทิ้งประชาชนที่พากเพียร ใช้เวลาสองสามวันถึงจะได้ผล นี่มันดีกว่าที่เขาคิดไว้มาก

“เลขาธิการหลิน ผมจะให้คุณเห็นความมุ่งมั่นของผม ผมจะทำให้หลินหลิงมีความสุข” ไห่ลี่หมินมองเลขาธิการหลินอย่างอ้อนวอน ตอนนี้เขาอยากเจอหลินหลิงสักครั้ง ไม่รู้ว่าเพราะไม่เจอหลินหลิงเลยทำให้เขารู้สึกอยากเป็นกบฏ หรือว่าเขาอยากเจอหลินหลิงจริงๆ เขาอยากแต่งงานกับหลินหลิง มอบชีวิตที่มีความสุขให้กับเธอ

“กลับไปเถอะ หลินหลิงไม่มาเจอนายวันนี้หรอก” เลขาธิการหลินเห็นลูกสาวตัวเองไม่ออกมา ถึงเขาจะไม่มีประโยชน์แต่ก็เข้าใจจิตใจหลินหลิงในตอนนี้

“ขอบคุณครับเลขาธิการหลิน ผมจะต้องชนะใจหลินหลิงให้ได้ ลาแล้วครับ” ไห่ลี่หมินขับรถเต็มกำลัง เขาอยากไปหาเย่เชินหลินและเซี่ยชีหรั่น เวลาผ่านไปไม่กี่นาที ไห่ลี่หมินหมกมุ่นจนรู้สึกว่าวันนี้การเดินทางมันยาวนานเกินไป แต่เขาก็ไม่สามารถกางปีกออกมาได้