ตอนที่ 985 สาวใช้ตัวแสบ 889

ตอนที่ 985 สาวใช้ตัวแสบ 889

มีหนังสือหลายประเภทบนชั้นหนังสือและแต่ละแถวของชั้นหนังสือจะมีป้ายกำกับที่สะดุดตามาก

ไม่ได้คาดหวังว่าผู้หญิงคนนี้จะได้รับการเลี้ยงดูมาอย่างดี ไห่ลี่หมินเดินผ่านไปแต่ละแถวๆอย่างใคร่ครวญ

เขาเดินไปเปิดคอมพิวเตอร์เดสก์ท็อป จากนั้นเขาก็นึกถึงหลินหลิงที่อยู่คนเดียวในห้อง สงสัยว่าเขาจะดีขึ้นหรือไม่หลังจากกินยาไปแล้ว ไห่ลี่หมินยังคงไม่วางใจ ในความรู้ความเข้าใจของเขาผู้หญิงคนนั้นชอบฝืนเข้มแข็ง

ไห่ลี่หมินหยิบสมุดบันทึกของหลินหลิงแล้วเดินไปที่ห้องนอน

หลินหลิงมองไปที่สมุดบันทึกที่คุ้นเคยและรู้สึกอับอายจนโกรธ ตาคนพาลคนนี้ทำตัวเหมือนเป็นบ้านของเขา ราวกับคุ้นเคยกับมัน

ไห่ลี่หมินนั่งลงบนเตียงและวางคอมพิวเตอร์ไว้บนตักคอมพิวเตอร์แล้วเปิดมันอย่างรวดเร็ว แต่มีรหัสผ่าน

"รหัสผ่าน" ไห่ลี่หมินถามอย่างรวบรัด

เมื่อฟังคำถามที่ห้วนๆนี้ หลินหลิงกลอกตาใส่ไห่ลี่หมินและไม่พูดอะไร หลังจากกินยาแล้วก็ดีขึ้นกว่าเดิมมาก และหายปวดในครึ่งชั่วโมง

ไม่มีคำตอบ ไห่ลี่หมินวางคอมพิวเตอร์ไว้ข้างหัวของหลินหลิงและพูดว่า "รหัสผ่านคอมพิวเตอร์ของคุณคืออะไร ตอนนี้ฉันต้องใช้หาบางอย่าง คอมพิวเตอร์เดสก์ท็อปของคุณอยู่ตรงนั้น ฉันไม่วางใจให้คุณอยู่คนเดียวที่นี่ เดี๋ยวก็ปวดจนตกจากเตียงอีก”

หลินหลิงขมวดคิ้ว เธออยากจะบอกเขาว่าคอมพิวเตอร์เดสก์ท็อปก็มีรหัสผ่านเช่นกัน แต่ประโยคนั้นที่บอกว่าไม่วางใจถ้าเธออยู่ที่นี่คนเดียว จะบอกว่าไม่ซึ้งใจก็เป็นเรื่องโกหก นานแล้วที่มีแต่เธอที่ห่วงใยเย่เชินหลิน ไม่มีใครเป็นห่วงเธอ แต่ก่อนคนบ้าคนนี้ก็ไม่เคยมีมุมอบอุ่นเช่นนี้

หลินหลิงเอื้อมมือไปพิมพ์แป้นพิมพ์อย่างรวดเร็ว

ยังไงก็ไม่ยอมบอกฉันสินะ ไห่ลี่หมินตัดสินใจเปลี่ยนรหัสผ่านคอมพิวเตอร์ของหลินหลิงในไม่ช้า

เขาเปิด Baidu เข้าสู่คลาสเรียนหมากล้อมแต่คำสามคำว่าประจำเดือนก็แวบขึ้นมาในหัวของเขาอีกครั้ง เขาลบคำแล้วป้อนเนื้อหาใหม่อีกครั้ง

ทั้งสองไม่ได้พูดกัน และในห้องมีเพียงเสียงแป้นพิมพ์เป็นครั้งคราวเท่านั้น

"ปวดท้อง ต้องดื่มน้ำตาลทรายแดงให้มากขึ้นและใช้น้ำร้อน" ไห่ลี่หมินไม่ได้มองไปที่หลินหลิง เอ่ยเสียงดังพร้อมกับหน้าแดงที่ผิดปกติบนใบหน้าของเขา

หลินหลิงเคยอ่านปัญหาปวดประจำเดือนบนอินเทอร์เน็ต เมื่อไห่ลี่หมินพูดเธอก็รู้ว่าคนพาลกำลังพูดอะไรและหน้าแดงของเธอก็แดงขึ้น

“คุณมีน้ำตาลทรายแดงไหม?” ไห่ลี่หมินมองไปที่หลินหลิง ภายใต้แสงไฟติ่งหูของเธอดูเหมือนเป็นสีแดงมาก ผู้หญิงคนนี้อายเหรอ?

หลินหลิงไม่ได้พูด รู้สึกว่าสายตาของไห่ลี่หมินจ้องไม่กระพริบ เธอเอ่ยเบาๆว่า "ไม่มี" ยังไงก็ตามคนบ้านี่ก็เคยเห็นตอนที่เธอน่าอายที่สุดแล้ว ตอนนี้จะกลัวอะไร? หลังจากคิดเสร็จหลินหลิงก็เหยียดขาและนอนลง

“คราวหน้าถ้าคุณไปซื้อของที่ซุปเปอร์มาร์เก็ตก็อย่าลืมซื้อน้ำตาลทรายแดงด้วย กินยาให้น้อยลงหน่อย” ไห่ลี่หมินพยักหน้า ดูเหมือนว่าครั้งต่อไปเขาต้องเตือนผู้หญิงคนนี้ให้ซื้อน้ำตาลทรายแดงด้วย เขาต้องหาหมอจีนมาดูสักหน่อย อาการปวดประจำเดือนบางส่วนเกิดจากร่างกายเย็น .

"ฉันเข้าใจแล้ว" หลินหลิงตอบด้วยเสียงเบาภายใต้ผ้านวม ทำไมรู้สักว่าไห่ลี่หมินในวันนี้เหมือนเป็นคนละคนกันเลย เหมือนพ่อบ้าน พูดเก่งกว่าป้าจางอีก หลินหลิงหันไปมองไห่ลี่หมินคนพาล หรือว่ายังไม่ตื่นเพราะดื่มจนเมานะ? แต่ตะกี้ดูการเดินเหินก็ดูไม่เหมือนคนเมานี่ ท่าทางของเขาก็ดูปกติ

“ทำไมมองฉันแบบนี้” ไห่ลี่หมินต้องละสายตาจากคอมพิวเตอร์แล้วหันกลับไป ดวงตาสดใสของหลินหลิงนั้นแทบจะแผดเผาเขาได้

“คุณเมาหรือเปล่า” หลินหลิงยังคงขอคำยืนยัน

"คุณน่ะสิที่เมา" ไห่ลี่หมินพูดด้วยกลืนไม่เข้าคายไม่ออก ท่าทางเขาแบบนี้เหมือนคนเมาที่ไหน

หลังจากที่หลินหลิงกินยา ความเจ็บปวดก็ค่อยๆหายไป เหงื่อบนใบหน้าของเธอลดลงอย่างช้าๆ ร่างกายที่โค้งงอเดิมของเธอค่อยๆยืดออกและใบหน้าที่ซีดของเธอก็คืนเลือดฝาดภายใต้แสงไฟ เมื่อเงยหน้าขึ้นมองไห่ลี่หมินที่นั่งอยู่ข้างเตียงจ้องคอมพิวเตอร์อย่างจริงจัง สมองของหลินหลิงก็นึกถึงคำพูดของไห่ลี่หมิน ใบหน้าที่อ่อนก็เริ่มเปลี่ยนเป็นสีแดง ดูเหมือนว่าคนพาลคนนี้จะรู้ว่าเธอเกิดอะไรขึ้น หลินหลิงไม่กล้ามองไปที่ไห่ลี่หมิน เรื่องของผู้หญิงๆเธออายเกินกว่าจะเปิดปากพูด

“ทำไมคุณไปซุปเปอร์มาร์เก็ตดึกจัง” หลินหลิงถามด้วยความสงสัย ไห่ลี่หมินจะไปซุปเปอร์มาร์เก็ตทำไม

"ทำไมคุณถึงหลบหน้าฉัน" เมื่อได้ยินหลินหลิงถามเขา ไห่ลี่หมินไม่ตอบ แต่ถามอย่างตรงไปตรงมา ใครๆก็มองออกว่าหลินหลิงหลบหน้าเขา เขาไม่ใช่งูหรือสัตว์ร้าย ดังนั้นทำไมเธอจึงหนีเขา

“ฉันไม่ต้องการให้คุณรับผิดชอบ ต่อไปอย่ามาหาฉันอีก” หลินหลิงพูดอย่างเฉยเมย เธอไม่ต้องการผู้ชายที่มีคนอื่นอยู่ในใจ

ไห่ลี่หมินมองไปที่หน้าจอคอมพิวเตอร์ คำพูดของหลินหลิงถูกเพิกเฉยโดยสิ้นเชิงและเขาก็จะทำในสิ่งที่ตัวเองอยากทำ

หลินหลิงยังไม่กล้านอนเพราะข้างเตียงมีไห่ลี่หมิน เธอไม่รู้ว่าผู้ชายคนนี้จะเป็นเหมือนเดิมหรือเปล่า ใช้ประโยชน์ตอนที่คนอื่นตกอยู่ในอันตราย เวลาผ่านไปเร็วมาก หลินหลิงค่อยๆหลับไปตอนตีห้า