ตอนที่ 986 สาวใช้ตัวแสบ 890

ตอนที่ 986 สาวใช้ตัวแสบ 890

ทันทีที่ไห่ลี่หมินเห็นสีหน้าของท่านปู่หลินเขาก็สาบานเสียงดัง "ท่านหลิน บางทีคุณอาจจะรู้เรื่องไร้สาระในอดีตของฉัน แต่ฉันสาบานว่าฉันจะปกป้องหลินหลิงและดูแลเธอไปตลอดชีวิต"

เสนาธิการหลินเห็นความจริงใจในสายตาของไห่ลี่หมิน หลังจากช่วงเวลาที่ได้รู้จักกันเขามีความเข้าใจใหม่เกี่ยวกับไห่ลี่หมินและพบว่าความสามารถของเขาก็พอๆกับเย่เชินหลิน

เสนาธิการหลินเห็นว่าไห่ลี่หมินต้องการแต่งงานกับหลินหลิงจริงๆ ถ้าไห่ลี่หมินสามารถสัญญากับเขาได้จริงๆ ท่านปู่หลินยินดีที่จะยกลูกสาวของเขา

"ไห่ลี่หมิน เขียนหนังสือรับรองให้ฉัน" อันที่จริงเสนาธิการหลินไม่ได้คาดหวังว่าจดหมายรับรองว่าหัวใจของไห่ลี่หมินจะไม่เปลี่ยนแปลง เขาหวังเพียงว่าจดหมายรับรองจะกลายเป็นที่พึ่งให้หลินหลิงในอีกร้อยปี

ความหมายของเสนาธิการหลินนั้นชัดเจนมาก เมื่อไห่ลี่หมินได้ยินว่าก็เริ่มมีความหวัง เขาก็ไม่ลังเลที่จะหยิบปากกาที่ถืออยู่ออกมา แต่หาเท่าไหร่ก็หากระดาษไม่พบ เสนาธิการหลินเดินไปที่โต๊ะและหยิบกระดาษแผ่นหนึ่งแล้วยื่นให้ไห่ลี่หมิน

ไห่ลี่หมินหยิบปากกาออกมาและเขียนด้วยท่าทางที่กระฉับกระเฉง คลื่อนไหวไหลลื่นตั้งแต่ต้นจนจบกระบวนโดยไม่สะดุด

เสนาธิการหลินมองการเขียนของไห่ลี่หมิน ไม่เลวเลย งานเขียนนั้นดูดีทีเดียว มีคนกล่าวไว้ว่าลายมือก็เหมือนคนเขียน และลายมือนี้ก็ดูดีใช้ได้

หลังจากเขียนคำสุดท้ายจบ ไห่ลี่หมินก็ถือกระดาษและส่งให้เสนาธิการหลินด้วยความเคารพ เสนาธิการหลินรับจดหมายรับรองจากไห่ลี่หมินกำลังรอให้เสนาธิการหลินตัดสินราวกับว่าเขากำลังเผชิญหน้ากับศัตรูที่สำคัญ นี่ทำให้เขากลัวเสียยิ่งกว่าพวกข้าราชการเสียอีก กลัวว่าท่านปู่หลินจะส่ายหัวไม่ยอมรับ ท่านปู่หลินพยักหน้าเขาก็เหมือนได้ขึ้นสวรรค์แต่ถ้าท่านปู่หลินส่ายหน้าเขาก็เหมือนตกนรก

"โอเค แต่คุณเองก็ต้องพยายามอย่างหนัก ฉันจะรอคุณเรียกว่าพ่อ" เสนาธิการหลินตบไห่ลี่หมิน ในขณะนี้เขาหวังเป็นอย่างยิ่งว่าไห่ลี่หมินจะสามารถจีบหลินหลิงติดและมอบความสุขให้กับเขาได้ เขาหวังว่าการเดิมพันของเขาจะไม่สูญเสียมากเกินไป

ไห่ลี่หมินถอนหายใจอย่างโล่งอกและพยักหน้าแรงๆ ความสุขนี้มาเร็วเกินไป

"ไปกินข้าวกันเถอะ ไปกินข้าว” เลขาธิการหลินเป็นพาเขาออกจากห้องหนังสือ วันนี้หลินหลิงอยู่บ้าน นี่เป็นโอกาสที่ดี

ความสุขมาเร็วเกินไป ไห่ลี่หมินเหมือนจะเป็นลม มองดูท่านปู่เดินไปที่ประตู ไห่ลี่หมินจึงยกขาตามไป

หลินหลิงจ้องมองไปที่ด้านหลังของท่านปู่ ไห่ลี่หมินยังไม่กลับไปอีก? แถมตาคนพาลนี่ยังเดินกร่างเข้ามากล้าเข้ามาถึงที่นี่? นี่คือห้องอาหารของตระกูลหลินนี่เกิดอะไรขึ้น เมื่อก่อนท่านปู่มักให้คนลากเขาออกไป ต่อมากลับไม่สนใจ แล้วต่อมาก็มาปรากฏตัวที่ตระกูลหลิน เล่นหมากล้อมกับท่านปู่หลินก็ไม่เคยเห็นท่านปู่ให้เขาอยู่ทานข้าวด้วย แต่ตอนนี้ตาคนพาลคนนี้กลับมากินข้าวด้วย

"พ่อคะ ทำไมพ่อถึงปล่อยให้เขามาที่นี่" หลินหลิงถามอย่างโกรธๆ เธอไม่สนใจเรื่องมารยาท ยังไงซะคนพาลคนนี้เคยเห็นด้านที่แย่ที่สุดของเธอแล้ว เธอจะปกปิดอะไรได้อีก

"หลินหลิง ลี่หมินเป็นแขก วันนี้เขาเอาปลาตัวโปรดของพ่อมาด้วย" เลขาธิการหลินกล่าวขณะที่หัวเราะ ความประหลาดใจและความเกลียดชังในดวงตาของลูกสาวของเขาสามารถมองเห็นได้ในพริบตา ไม่รู้ว่าไห่ลี่หมินเด็กคนนี้เคยมีเรื่องอะไรกับหลินหลิง หลินหลิงถึงได้เกลียดเขามากขนาดนี้ พ่อหนุ่มไม่ใช่ว่าฉันไม่อยากช่วยคุณนะ แต่คุณเองต้องพยายามให้มาก

เลขาธิการหลินพูดอะไรแล้วมักไม่คืนคำ หลินหลิงเห็นว่าพ่อของเธอจะไม่ไล่ไห่ลี่หมินไป เธอจึงจ้องไปที่ไห่ลี่หมินด้วยความโกรธ จากนั้นก้มศีรษะลง ปฏิบัติกับเขาเหมือนเป็นอากาศธาตุ

ไห่ลี่หมินเห็นท่าทางเหมือนเด็กของหลินหลิงอีกครั้ง ดวงตาของเขาก็เป็นประกาย

"กินข้าว" เสนาธิการหลินกระแอม

ไห่ลี่หมินรีบเลื่อนเก้าอี้ให้พ่อตาในอนาคตและเชิญผู้สูงอายุนั่งลงด้วยความเคารพ เสนาธิการหลินเห็นแล้วก็ชอบใจ

ตลอดมื้ออาหารหลินหลิงแทบไม่มีความอยากทานอะไร

"อิ่มแล้ว พวกคุณทานกันเถอะ" หลินหลิงวางชามข้าวในมือลง เห็นสายตาของคนพาลที่ลอบมองเธอบ่อยๆเธอก็ทนไม่ได้ แม้ว่าจะมีท่านปู่นั่งอยู่ด้วย แต่ต่อคนพาลก็กลับไม่รู้จักเก็บในเมื่ออยากอยู่ที่นี่นักฉันก็จะไปเอง

เมื่อดูร่างที่กำลังจากไปของหลินหลิง ท่านปู่ก็หรี่ตาลง! "ลี่หมิน ภายนอกหลินหลิงอาจดูเฉยเมย แต่จริงๆแล้วภายในเธอน่ะเป็นคนอบอุ่นอยู่ พวกเราล้วนรู้สึกผิดต่อเธอ" เสนาธิการหลินยอมรับการจีบของไห่ลี่หมิน เขาคิดว่าหลินหลิงอายุไม่น้อยแล้วและควรเริ่มต้นมีครอบครัวสักที ไห่ลี่หมินต้องทำให้หลินหลิงใจอ่อน เสนาธิการหลินรู้สึกได้ว่าเขาจริงใจ

"ฉันรู้" ไห่ลี่หมินมองไปที่ด้านหลังที่หายไปด้วยสายตาที่ลึกล้ำ ผู้หญิงคนนั้นยังไม่ยอมรับเขา

"หลินหลิงไปยิมที่บ้านหลังอาหารเย็น คุณลองถามใครดูก็ได้" เสนาธิการหลินกล่าวอย่างไม่เร่งรีบ ลี่หมิน ฉันบอกข้อมูลนี้กับคุณแล้ว จะคว้าโอกาสนี้ไว้ได้มั้ยก็ขึ้นอยู่กับคุณแล้ว

"ขอบคุณท่านปู่ ฉันจะพยายามให้เต็มที่" ไห่ลี่หมินโค้งคำนับที่เก้าสิบองศาและการตัดสินใจของเขานั้นถูกต้อง ด้วยความช่วยเหลือของท่านปู่ เรื่องมันง่ายขึ้นมาก หมากล้อมที่เรียนมานั้นไม่เสียเปล่า

ไห่ลี่หมินวิ่งออกจากห้องอาหาร เห็นป้าจางถือผ้าขนหนูในมือข้างหนึ่งและอีกข้างหนึ่งถือน้ำ เขาหรี่ตา ป้าจางมักอยู่ข้างๆหลินหลิง แบบนี้แสดงว่าอาจจะกำลังเฝ้าหลินหลิงอยู่ โอกาสอยู่ตรงหน้า ไห่ลี่หมินรู้สึกว่าพระเจ้ายังโปรดปรานเขา

ไม่ใช่ ไม่รู้ว่าความทุกข์จะหาหลินหลิงด้วยเหตุผลอะไร แต่การปรากฏตัวของป้าจางทำให้เขามีเหตุผลที่เที่ยงธรรม