ตอนที่ 987 สาวใช้ตัวแสบ 891

ตอนที่ 987 สาวใช้ตัวแสบ 891

ไห่ลี่หมินอยากจะฉีกปากของเย่เชินหลิน ดูสิว่าเขาจะยังสามารถหัวเราะได้อีกมั้ย เขาไม่ได้ทำอะไรโง่ๆมากมายตอนที่ยังจีบเซี่ยชีหรั่นเหรอ? เมื่อเทียบกับเย่เชินหลินแล้ว เขาเหมือนนักมายากลที่เทียบกันพ่อมด เย่เชินหลินยังมีหน้ามาหัวเราะเขา

เขาไม่มีเวลาว่างไปหาเย่เชินหลิน ตอนนี้เขากำลังยุ่งอยู่กับการชิงหัวใจสาวงาม

หลินหลิงเหลือบมองไปที่ไห่ลี่หมินอย่างไม่แยแส ผู้ชายคนนี้ไหลไปตามน้ำ ทำดีด้วยหน่อยก็ได้ใจใหญ่

"คุณไม่จำเป็นต้องขอลาให้ ฉันไม่ได้ป่วยหนัก" หลินหลิงพูดอย่างไร้ความปรานี เย่เชินหลินคนเดียวก็เพียงพอแล้ว อีกอย่างตอนนี้เธอชอบเย่เชินหลิน ถ้ามีไห่ลี่หมินเข้ามากแทรกจะเป็นการสร้างปัญหาไม่ใช่เหรอ?

“คุณดูแลร่างกายของตัวเองได้ไม่ดี ฉันจะช่วยคุณแล้วคุณยังไม่ดีใจอีก คิดว่าฉันอยากดูแลคุณหรือไง” นอกเหนือจากเซี่ยชีหรั่นแล้วไห่ลี่หมินไม่ได้มีทำดีกับผู้หญิงคนไหนเลย เขาไม่ได้พูดดีๆพลางคิดว่าเขาเป็นผู้ชายทำไมพูดกับผู้หญิงแบบนั้น คิ้วหนาก็เริ่มขมวดคิ้วแน่น

หลินหลิงไม่พอใจเมื่อได้ยินคำพูดของไห่ลี่หมิน เธอยังคงหลบหน้าเขา เขาทำตัวเหมือนหมากฝั่งเอง ไม่ได้ขอให้เขาดูแลเธอ

เธอยังไม่อยากคุยเรื่องไร้สาระกับไห่ลี่หมิน ขี้เกียจหันไปมองไห่ลี่หมิน หันหลังให้ไห่ลี่หมินแล้วเดินจากไปโดยไม่พูดอะไรสักคำ

ผู้หญิงคนนี้เอาชนะไม่ได้ก็จากไปดื้อๆ เธอเป็นคนขี้งอนจริงๆ เขาไม่อยากสนใจนัก แต่ไห่ลี่หมินคิดว่าเมื่อแยกกันไปแล้วเขาไม่รู้ว่าเมื่อไหร่จะได้ใกล้ชิดหลินหลิงอีกครั้ง เขาวิ่งไปกอดหลินหลิงและพูดเสียงดังว่า "หลินหลิง ฉันไม่ได้ปกป้องตัวเองในตอนนั้น ถ้าเรามีลูกจะทำยังไง"

ไห่ลี่หมินไม่สามารถหาข้อแก้ตัวที่ดีได้ เขาจำได้แต่สิ่งไร้สาระที่เขาทำกับหลินหลิงได้เมื่อไม่นานมานี้ ตอนนั้นเขาเอาแต่ใจกับเธอแล้วจัดการหลินหลิง ในเวลานั้นทั้งคู่ไม่ได้คิดเรื่องนี้ เขาพนันว่าตอนนี้หลินหลิงไม่เต็มใจที่จะมีลูก

หลินหลิงคิดถึงช่วงเวลานั้นที่เป็นช่วงเวลาที่อันตรายที่สุด ในเวลาต่อมาเนื่องจากหลบหน้าไห่ลี่หมินเธอจึงไม่อยู่ในอารมณ์ที่จะคิดจัดการอะไรได้ แต่มันก็แค่เพียงครั้งเดียว หลินหลิงปลอบใจตัวเอง

“ก็แค่ครั้งเดียว ทำไมต้องใส่ใจ” หลินหลิงพยายามพูดอย่างใจเย็น ไม่ใส่ใจ แต่หัวใจกลับหวั่นไหว

ไห่ลี่หมินรู้สึกเสียใจเมื่อได้ยินเธอพูดถึงเรื่องนี้ เธอมีคิดว่าเรื่องระหว่างเราเป็นแบบนี้เองเหรอ? แค่ครั้งเดียว ไม่สนใจ เธอว่าเขาเป็นอะไร เธอคิดว่าตัวเองเป็นใคร?

“นั่นเป็นวิธีที่คุณปฏิบัติต่อตัวเองเหรอ?” รู้สึกรำคาญกับท่าทีของหลินหลิง แต่ไห่ลี่หมินยังคงพูดและไม่ได้คิดก่อนพูด

“ฉันจะเป็นยังไงก็ไม่ต้องให้คุณมาใส่ใจ” หลินหลิงแค่อยากให้ไห่ลี่หมินโมโหแล้วจากไป เธอรู้สึกลึกๆว่าคนพาลตัวเหม็นนี้ไม่ได้รู้สึกอะไร แถมยังพูดอะไรชวนให้คนฟังรู้สึกโกรธไม่น้อย

“ฉันกังวลสิ ฉันจะต้องแต่งงานกับคุณเพื่อที่จะให้ลูกมีพ่อในอนาคต” ไห่ลี่หมินหน้าแดงอธิบายอย่างโกรธๆ แต่ก็สงบลง ทำไมเขาถึงตามที่หลินหลิงจูงจมูก เขาต้องการให้หลินหลิงทำตามเขาสิ เขาต้องทำให้หลินหลิงพึ่งพาเขา

"คุณมันไร้ยางอาย" หลินหลิงพูดเสียงดัง ไอ้คนพาล ใครใช้ให้เขาต้องรับผิดชอบ มันก็แค่ครั้งเดียว เธอไม่เชื่อหรอกว่าเธอจะท้อง ความเป็นไปได้ไม่ได้สูงกว่าซื้อหวยแล้วจะถูกสักเท่าไหร่ เธอไม่เชื่อว่าจะโชคร้าย

"ออกไป" หลินหลิงขัดขืน พยายามออกจากอ้อมกอดของไห่ลี่หมิน "ไปซะ ออกไปเดี๋ยวนี้"

ไห่ลี่หมินมองไปที่ร่างที่อยู่ห่างไกลของหลินหลิง ก่อนที่เขาจะสาวเท้าแล้วก้าวหา หลินหลิงเตือนเสียงดัง "ถ้าคุณกล้าตามฉันมาอีก ฉันจะหนีไปที่ที่คุณจะไม่มีวันเจอ" หลินหลิงพูดจบก็จากไป

พูดจบก็เหมือนว่าจะไม่ได้เจอหลินหลิงอีกต่อไป หัวใจของไห่ลี่หมินพลันว่างเปล่า เขาจ้องมองไปที่ร่างไกลลิบหลินหลิง ยื่นมือไปอยากสัมผัสร่างสูงและบอบบางแต่ในที่สุดก็ล้มลงอย่างไร้เรี่ยวแรง

เป็นอีกครั้งที่ไห่ลี่หมินรู้สึกถึงความไร้พลังและเฝ้าดูหลินหลิงจากไป

"ลี่หมิน จะยอมแพ้เช่นนี้หรือ" เสียงของท่านปู่หลินดังขึ้นจากด้านหลัง เสียงทรงอำนาจแฝงด้วยความเมตตา

หลังของไห่ลี่หมินแข็งทื่อ เขาหันกลับมาด้วยความประหลาดใจ หากเขาไม่เข้าใจความหมายของท่านปู่ผิดไป เขากำลังให้กำลังใจเขาอยู่และเขาก็เห็นด้วยกับเรื่องที่จะคบหากับหลินหลิง

มีความสุขได้สักสองสามวินาที ไห่ลี่หมินคิดถึงสถานการณ์ของเขา อยากมีความสุขแค่ไหนก็ไม่มีความสุข

เขาอยากยอมแพ้เช่นกัน แต่ช่วงเวลานี้หลินหลิงพยายามหลบหน้าไห่ลี่หมินและเธอไม่เคยให้โอกาสเขาเลย แถมเธอไม่เคยทำหน้าดีๆกับเขา ยกเว้นท่าทางที่ดูอ่อนแอในวันนั้นที่ไม่ได้เย็นชา เมื่อนึกถึงใบหน้าที่เจ็บปวดของเธอในคืนนั้นหัวใจของไห่ลี่หมินเจ็บปวด

“หลินหลิงไม่ยอมรับฉัน” ไห่ลี่หมินพูดอย่างท้อแท้ เขาไม่สามารถมองเห็นดวงอาทิตย์ได้อีกแล้ว มันจะแปลกมากถ้าเขาไม่รู้สึกท้อถอยที่ในสถานการณ์เช่นนี้

"ถ้าคุณยอมแพ้คุณจะไม่มีโอกาส" ท่านปู่หลินกล่าวอธิบายอย่างมีเหตุผล ที่ท่านปู่หลินสนับสนุนไห่ลี่หมินหนึ่งคือไห่ลี่หมินสามารถเล่นหมากล้อมกับเขาได้และอีกอย่างคือไห่ลี่หมินมีความสามารถจริงๆ ความสามารถในการเล่นหมากรุกกับเขาคือเหตุผลหลักแต่ถ้าหลินหลิงรู้ว่าพ่อของเธอช่วยเธอเลือกแฟนให้แบบนี้ไม่รู้ว่าจะโกรธมั้ย

“ขอบคุณท่านปู่ ฉันจะพยายาม” ไห่ลี่หมินพยักหน้า เขาผ่านสถานการณ์ที่ยากลำบากที่สุดมาได้ครึ่งทางแล้ว เขาไม่สามารถถอยหรือยอมแพ้ได้