ตอนที่ 988 สาวใช้ตัวแสบ 892

ตอนที่ 988 สาวใช้ตัวแสบ 892

โม่เสี่ยวจุนนึกถึงหลินหลิงผู้ช่วยของเย่เชินหลิน ครั้งสุดท้ายที่ทุกคนจับคู่หลินหลิงกับไห่ลี่หมิน ทั้งสองไม่รู้ว่ามีใจหรือไม่ ดังนั้นจึงต้องโทรถามชีหรั่นดู เขาหยิบโทรศัพท์มือถือออกมาดูหมายเลขที่คุ้นเคยและมองไปที่ไห่ฉิงฉิง เธอขยับตัวไม่สะดวกเพราะกำลังท้อง

เขาเป็นผู้ชาย โม่เสี่ยวจุนกัดริมฝีปากของเขาแน่น แม้ว่าเขาจะไม่ชอบเย่เชินหลินมากนัก แต่โม่เสี่ยวจุนก็ตัดสินใจโทรหาเย่เชินหลิน

"ฉิงฉิง ฉันคิดว่าเย่เชินหลินน่าจะรู้จักพี่ชายของคุณดี" โม่เสี่ยวจุนเริ่มคิดสลับระหว่างเย่เชินหลินและผู้ช่วยหลิน ผู้ช่วยหลินเป็นผู้ช่วยของเย่เชินหลิน และฟังคำสั่งเขาเท่านั้น แถมยังเป็นเลขาของเย่เชินหลิน คอยดูแลทุกอย่าง

"ไปหาพวกเขากันเถอะ" ไห่ฉิงฉิงมองไปที่โม่เสี่ยวจุนอย่างขอร้อง ช่วงนี้โม่เสี่ยวจุนคอยปกป้องเธอเพื่อไม่ให้เธอออกจากบ้าน ตอนนี้ไปหาเย่เชินหลินที่ตระกูลเย่โม่เสี่ยวจุนจะยอมเธอไหม ไห่ฉิงฉิงไม่รู้เธอ มองไปที่โม่เสี่ยวจุนอย่างน่าสงสาร

โม่เสี่ยวจุนหัวเราะโดยไม่ตั้งใจ ตอนนี้ไห่ฉิงฉิงเริ่มมีความเป็นเด็กมากขึ้นเรื่อยๆ เมื่อมองไปที่ท่าทางที่น่าสงสารและดวงตากลมโตที่ไร้เดียงสา เขาจะทนได้อย่างไรกัน

พอตัดสินใจจะพาไห่ฉิงฉิงไปหาเย่เชินหลิน โม่เสี่ยวจุนนึกถึงท่าทางที่น่าสงสารของไห่ฉิงฉิง รู้สึกอยากแกล้งเธอสักหน่อย โม่เสี่ยวจุนมองไปที่ไห่ฉิงฉิงด้วยสีหน้าจริงจังและพูดว่า "คุณไปไม่ได้ ฉันต้องดูแลคุณ ไปไม่ได้"

โม่เสี่ยวจุนก้มหน้าลงไม่มองไปที่ไห่ฉิงฉิง เขากลัวว่าไห่ฉิงฉิงจะเห็นเขาพยายามกลั้นยิ้มอยู่

ตามที่คาดไว้ไห่ฉิงฉิงรู้สึกกังวลเมื่อเธอได้ยินเช่นนั้น

"ฉันจะทำยังไงดี ดูแม่เป็นห่วงพี่มาก ฉันรู้สึกไม่สบายใจเลย" ไห่ฉิงฉิงสามารถบรรยายดวงตาของแม่ที่เฝ้ารอพี่ชายของเธอเมื่อไม่เจอหน้าได้อย่างชัดเจน แม่เป็นห่วงเราสองพี่น้อง ตอนนี้เป็นเวลาที่เธอจะตอบแทนบ้าง

เมื่อเห็นร่างของไห่ฉิงฉิงไม่ขยับ แต่ศีรษะกลับสั่น โม่เสี่ยวจุนยื่นมือออกไปเพื่อจับหัวของไห่ฉิงฉิงและพูดว่า "เด็กโง่ เลิกสั่นได้แล้ว ฉันเป็นห่วงนะ" เขาเดินเข้าใกล้ไห่ฉิงฉิงและกอดเธอไว้

"ฉิงฉิง เดี๋ยวเราจะไปหาเย่เชินหลินกัน" โม่เสี่ยวจุนแตะลูบหัวไห่ฉิงฉิง ช่วงนี้เขาดูแลไห่ฉิงฉิงมาตลอด ไม่รู้ว่าเซี่ยชีหรั่นเป็นอย่างไร โม่เสี่ยวจุนหัวเราะ ตอนนี้เซี่ยชีหรั่นมีเย่เชินหลินคอยดูแล ดังนั้นเขาก็กังวลไปเปล่า แม้ว่าเขาจะพูดแบบนี้ในใจแต่โม่เสี่ยวจุนก็ยังอยากเจอเซี่ยชีหรั่น

"งั้นเดี๋ยวคุณขับรถเองดีมั้ย คนอื่นขับละฉันกลัว" ไห่ฉิงฉิงเงยหน้าขึ้น ทำหน้ามุ่ยแล้วพูดว่า "เพราะฉันไม่ต้องการให้คนอื่นมารบกวน"

"ฉันเข้าใจ" โม่เสี่ยวจุนพูดด้วยรอยยิ้ม เขาปล่อยไห่ฉิงฉิงและพูดว่า: "ฉิงฉิง รอฉันขับรถออกไปนะ รอฉัน!" โม่เสี่ยวจุนพูดในขณะที่เขาเดิน

เห็นแผ่นหลังโม่เสี่ยวจุนเดินไกลออกไป ใบหน้าของไห่ฉิงฉิงเต็มไปด้วยรอยยิ้ม รอฉันนะคำสามคำจะทำให้เธอมึนเมา รีบออกมานะลูก พ่อและแม่จะพาหนูไปเล่นทุกที่เลย

ไห่ลี่หมินยังคงคุยกับคุณนายไห่ คุณนายไห่เดี๋ยวหัวเราะเดี๋ยวตีไห่ลี่หมิน แต่ยังไงไห่ลี่หมินเป็นลูกชายของเธอ เธอรักเขา

"ทางนี้ๆ เสี่ยวจุน ฉันอยู่ที่นี่" ไห่ฉิงฉิงโบกมือ ตอนที่โม่เสี่ยวจุนไปขับรถออกมา เธอก็เดินไปที่ประตูอย่างช้าๆ

"บอกให้ไง ทำไมคุณมาอยู่ที่นี่" โม่เสี่ยวจุนไม่รู้ว่าประโยคสองสามประโยคนี้ดูเหมือนจะตำหนิ แต่ในความเป็นจริงคืออ่อนใจ เขาหยุดรถ เปิดประตูให้เธอรวดเดียว

ไห่ฉิงฉิงเฝ้าดูการเคลื่อนไหวของโม่เสี่ยวจุนแล้วยิ้ม

"มา ระวังนะ" โม่เสี่ยวจุนพยุงไห่ฉิงฉิงอย่างระมัดระวัง ในใจของเขาก็ขัดแย้งกัน ฉิงฉิงกำลังจะคลอด มันจะเป็นอันตรายมั้ยนะ?

ไห่ฉิงฉิงจับมือของโม่เสี่ยวจุนแล้วเดินไปที่ประตูรถแล้วเธอก็โค้งตัวลง

"คุณเป็นอะไรหรือเปล่า” ทันทีที่ไห่ฉิงฉิงก้มลง โม่เสี่ยวจุนสังเกตเห็นว่ามีบางอย่างผิดปกติ เขาสำรวจไห่ฉิงฉิงอย่างละเอียด

"ฉัน" ไห่ฉิงฉิงยื่นมืออีกข้างออกเพื่อปกป้องหน้าท้องของเธอ

"คุณเป็นอะไรไป?" โม่เสี่ยวจุนถามอย่างกังวล เมื่อมองไปที่สีหน้าเจ็บปวดของไห่ฉิงฉิง เขาตะโกน "แม่ครับ ช่วยมาดูหน่อยว่าฉิงฉิงเป็นอะไร?"

ทันทีที่ได้ยินว่าไห่ฉิงฉิงมีเรื่อง ไห่ลี่หมินและคุณนายไห่ก็วิ่งออกไปทันที โม่เสี่ยวจุนหยิบโทรศัพท์มือถือออกมาเพื่อโทรเรียกรถฉุกเฉิน

"ฉิงฉิง รีบไปหาหมอ ฉิงฉิงกำลังจะคลอดแล้ว" เมื่อคุณนายไห่ได้ยินว่าลูกสาวของเธอมีเรื่อง เธอก็นั่งไม่ติด แต่พอออกมาแล้วเห็นท่าทางของฉิงฉิง ในใจก็แน่ใจไปแล้วแปดส่วนว่าฉิงฉิงกำลังจะคลอด เธอคำนวณในใจเวลาก็เกือบจะพอดี

เมื่อโม่เสี่ยวจุนได้ยินว่าไห่ฉิงฉิงกำลังจะให้กำเนิดลูก ข่าวนี้ทำให้เขามึนงง ฉิงฉิงกำลังจะคลอดแล้ว ลูกของเขา เมื่อเขารู้ว่าเขามีลูกหัวใจของโม่เสี่ยวจุนก็อ่อนปวกเปียก กำลังจะมีอีกคนหนึ่งในโลกที่มีสายเลือดเดียวกับเขา

"ตระกูลไห่แห่งตงเจียง กำลังจะมีสมาชิกใหม่ รีบมาเร็วเข้า" โม่เสี่ยวจุนแทบจะคำราม เขาวางสายหลังจากพูดจบแล้วก็โยนโทรศัพท์ทิ้ง เขาไม่สนใจโทรศัพท์อีกต่อไป จับมือของไห่ฉิงฉิง ปลอบเธออย่างอ่อนโยนว่า "ฉิงฉิง ไม่ต้องกลัวนะ ฉันอยู่ที่นี่ ฉันอยู่ที่นี่"

คุณนายไห่มองไปที่สีหน้าวิตกกังวลของโม่เสี่ยวจุน เธอทั้งกังวลและโล่งใจ ในใจโม่เสี่ยวจุนมีฉิงฉิง ส่วนฉิงฉิงก็คิดถึงแต่เขา เด็กคนนี้มีคนคอยดูแลปกป้องจนวันสุดท้ายของชีวิตแล้ว

รถพยาบาลมาเร็วมาก โม่เสี่ยวจุนอยากตาไห่ฉิงฉิงไปด้วย ในเวลานี้เขามีเพียงความคิดเดียวในใจ ตราบใดที่ไห่ฉิงฉิงยังสบายดี เขาไม่ทิ้งเธอไปไหน คุณนายไห่ให้สัญญาณบอกไห่ลี่หมินให้พวกไป ส่วนพวกเขาค่อยตามไปทีหลัง