ตอนที่ 4 ฉากสุดเร้าใจ

เป็นแคลลัมนั่นเอง

เพื่อนของเขาชวนเขามาที่นี่หลังเลิกงานและเขาก็เพิ่งมาถึงที่นี่ตอนที่เขาเห็นเอลสเพ็ธเข้ามาในบาร์พร้อมกับชายคนหนึ่ง

ขณะที่มองทั้งคู่ด้วยแววตาสงสัย เพื่อนของเขาที่นั่งอยู่ข้างๆ ก็ดูจะสังเกตเห็นสายตาของเขาและมองไปตามทิศทางที่เขามองอยู่และเห็นหญิงสาวในชุดลายดอกสีดำเจ้าของเรือนผมหยักศกที่ทิ้งตัวระหลังคอของเธอ เธอมีใบหน้าโดดเด่นที่ดูสวยอย่างน่าตกตะลึงแต่ก็ดูลึกลับในเวลาเดียวกันภายใต้แสงไฟ

แมทธิว มาร์ชจึงเปิดปากพูดแซวเพื่อนของเขา “เฮ้ ในที่สุดคุณชายวินธรัปก็ได้เจอรักแท้แล้วเหรอ ตรงสเปคนายเลยมั้ย เธอดูดีอยู่นะ ให้ฉันช่วยขอเบอร์เธอมั้ย แต่เดี๋ยวนะ ผู้ชายที่อยู่ข้างเธอนั่นฮาร์เปอร์ ซัมเมอร์ฟิลด์หรือเปล่า”

เขาขมวดคิ้วแล้วถามด้วยน้ำเสียงสนใจใคร่รู้ “ฮาร์เปอร์ ซัมเมอร์ฟิลด์เหรอ”

แมทธิวพยักหน้า

“ใช่ เขาเป็นรองประธานบริษัทของแอซเซอร์ คอร์เปอเรชั่นสุดลึกลับนั่นไง”

บริษัทสุดลึกลับแห่งนี้เป็นบริษัทที่มีขนาดใหญ่และมีอิทธิพลมาก แต่กระนั้นก็มีน้อยคนนักที่รู้ว่าประธานบริษัทเป็นใครเพราะฮาร์เปอร์เป็นคนที่คอยจัดการงานของบริษัทมาตลอด

“แคลลัม ฉันว่านายแจ่มกว่าฮาร์เปอร์เยอะ เพราะงั้นฉันมั่นใจเลยว่านายสอยเธอได้แน่”

“นายพูดมากเกินไปแล้ว” แคลลัมตอบกลับไปอย่างเย็นชา แล้วเขาก็มองไปที่เอลสเพ็ธด้วยแววตาสงสัยใคร่รู้อีกครั้ง เธอเพิ่งมาถึงที่ดาโมเรียเอง ไปรู้จักคนอย่างฮาร์เปอร์ ซัมเมอร์ฟิลด์ได้ยังไงกัน

“แคลลัม ที่พูดเมื่อกี้ฉันจริงจังนะ ฮาร์เปอร์มันเป็นเสือผู้หญิงแล้วผู้หญิงคนนั้นก็สวยมากด้วย น่าเสียดายชะมัด”

แคลลัมพูดอะไรไม่ออก เขาคว้าแก้วไวน์มาจากบนโต๊ะแล้วจิบเงียบๆ โดยไม่พูดอะไรสักคำ ในตอนนั้นเองที่ฮาร์เปอร์เดินออกไปจากบาร์แล้วสายตาหลายคู่ก็จับจ้องไปที่เอลสเพ็ธผู้เลอโฉม ไม่นานนักชายท่าทางกักขฬะก็เดินเข้าไปหาเธอพร้อมกับแก้วไวน์

“ไงคนสวย ทำไมเราไม่มาดื่มทำความรู้จักกันหน่อยล่ะ”

“ฉันมีเพื่อนเยอะพอแล้วค่ะ”

รอยยิ้มบนใบหน้าของชายกักขฬะคนนั้นนิ่งค้างไปในทันทีขณะที่เขาเริ่มพูดต่อ “ผมแค่อยากผูกมิตรกับคุณเองน่า เอางี้ ให้ผมจ่ายบิลคุณให้เอามั้ย”

“ไม่จำเป็น”