ตอนที่ 5 ทำความรู้จัก

ตลอดการเดินทางกลับบ้านมีแต่ความเงียบปกคลุมไปทั่วเพราะทั้งคู่ไม่เอ่ยถามอะไรกันเลยแม้แต่น้อย เมื่อพวกเขามาถึงบ้านแล้วเข้ามาในวิลล่า พวกเขาก็ได้ยินมาร์โกต์ตะโกนโวยวายด้วยท่าทีแปลกๆ “นี่เพิ่งจะวันที่สองที่มาอยู่ที่ดาโมเรีย เธอก็ออกไปเที่ยวจนดึกดื่นป่านนี้แล้ว เราจะรู้ได้ยังไงว่าเธอออกไปเที่ยวกับคนแบบไหน จะให้คนแบบนี้มาแต่งงานกับลูกชายของฉันได้ยังไง”

เมื่อได้ฟังคำที่เธอพูด ธีโอดอร์ก็ขมวดคิ้วมุ่นในทันที เขาเชื่อใจนิสัยของเอลสเพ็ธอยู่แล้ว แต่เขาก็เป็นห่วงความปลอดภัยของเธอด้วยเช่นกัน ในตอนที่เขากำลังจะโทรหาเธอนั่นเอง เขาก็เห็นว่าเธอกำลังเดินเข้ามาพร้อมกับแคลลัม “ดูเหมือนว่าเอลซี่จะไปกับแคลลัมมานะ”

ธีโอดอร์เผยยิ้มเมื่อเห็นว่าแคลลัมนิ่งเงียบไม่ได้ปฏิเสธอะไร “เอลซี่ เกี่ยวกับการหมั้นน่ะ ฉันกะว่าจะให้เธอได้ใช้เวลาทำความรู้จักพวกเขาทีละคนก่อนแล้วค่อยเลือกคนที่เหมาะสมกับเธอมากที่สุด แบบนั้นได้ใช่มั้ย”

“แน่นอนค่ะ คุณวินธรัป” เอลสเพ็ธพยักหน้ารับ

แน่นอนว่ามาร์โกต์ไม่ยินดีกับสิ่งที่ได้ยินนัก แต่เธอก็รู้ว่าธีโอดอร์คงไม่เปลี่ยนใจจึงเพียงแค่มองตาขวางใส่เอลสเพ็ธอย่างไม่พอใจแทน

เช้าตรู่ของวันถัดมา เอลสเพ็ธตื่นขึ้นมาเพราะเสียงเคาะประตูหลายครั้งที่หน้าประตูห้องของเธอ เธอชักสีหน้าหงุดหงิดด้วยไม่พอใจที่โดนปลุกแต่เช้าก่อนจะเดินไปเปิดประตูและมองแคลลัมที่ยืนอยู่ในชุดสูทสีดำ

เขาออกคำสั่งอย่างเย็นชา “ไปอาบน้ำอาบท่าแล้วไปที่บริษัทกับผม”

ทำไมฉันต้องไปที่บริษัทกับเขาด้วย โอ้จริงสิ คุณวินธรัปบอกว่าให้ฉันใช้เวลาอยู่กับพวกเขาทีละคนทุกวันโดยเริ่มจากแคลลัมที่เป็นลูกชายคนโตสุดก่อน แล้วเธอก็บิดขี้เกียจและเดินทอดน่องไปที่ห้องน้ำ

ครึ่งชั่วโมงหลังจากนั้นเมื่อเธอเตรียมตัวเสร็จเรียบร้อย เธอก็เดินตามแคลลัมอย่างมึนงงไปที่รถของเขาก่อนทั้งคู่จะมุ่งหน้าไปยังบริษัท

ในตอนนั้นเองชายที่นั่งอยู่ข้างเธอก็อธิบายขึ้นมาด้วยน้ำเสียงหนักแน่นว่า “เอลสเพ็ธ ผมรับปากว่าจะใช้เวลาร่วมกับคุณเพราะคุณพ่อของผม ผมพาคุณไปที่บริษัทและคอยดูแลคุณได้ แต่ผมไม่มีทางตกหลุมรักคุณ เพราะฉะนั้นคุณไม่จำเป็นต้องมาทำความรู้จักผมก็ได้”

เอลสเพ็ธเหลือบตาขึ้นไปมองชายหนุ่มที่นั่งอยู่ที่เบาะคนขับก่อนจะเม้มปากซึ่งยิ่งทำให้เธอดูมีพลังยิ่งกว่าเดิม จากนั้นเธอก็พูดยั่ว “จริงเหรอ แต่หลังจากที่เฝ้าดูพวกคุณมาสองวัน ฉันชอบคุณมากที่สุดเลยนะ แล้วคุณจะทำยังไงล่ะ”

ร่องรอยความไม่ยินดียินร้ายปรากฏอยู่ในแววตาของแคลลัมขณะที่เขากล่าวเตือน “ผมแนะนำว่าคุณอย่าเปลืองแรงกับผมเลยดีกว่า”

เมื่อได้ยินดังนั้น เธอก็แค่ยิ้มออกมาแล้วเงียบไป

เมื่อพวกเขาไปถึงที่บริษัท ทั้งคู่ก็ลงมาจากรถและสายตาทุกคู่ของพนักงานที่เดินผ่านไปมาก็จับจ้องอยู่ที่พวกเขาเป็นตาเดียว

“คุณพระ แม่คนงามที่เดินอยู่ข้างคุณวินธรัปนั่นใครน่ะ ดูเรียวขายาวๆ นั่นสิ ผมว่าผมตกหลุมรักเข้าให้แล้วว่ะ”