บทที่ 18 หินนำโชค

ฟางเหนียงกำลังเตรียมตัวขึ้นเขาไปขุดหน่อไม้กับเหมยเหม่ย หลังจากที่ฝนไม่ตกมาหลายวันดินที่เคยเปียกไปด้วยน้ำฝนตอนนี้ก็ได้แห้งหมดแล้ว ฝนตกครั้งนี้ทำให้หน่อไม้ที่ได้รับน้ำฝนก็พากันออกหน่อแข่งขันอย่างไม่ยอมกัน ช่วงนี้จึงเป็นช่วงที่ชาวบ้านมักจะพากันขึ้นเขาไปขุดหน่อไม้ “เหมยเหม่ย เราไปกันเถอะ” ฟางเหนียงกับเหมยเหม่ยขึ้นเขาตั้งแต่ยามเหม่า เพราะหากไปสายอาจจะไม่ทันคนอื่นได้ ทั้งสองคนขึ้นเขามาแล้วก็เดินตรงไปที่กอไผ่ทันที ฟางเหนียงแบกจอบมาด้วยเผื่อจะได้ขุดหน่อไม้ แต่หน่อไม้ที่นี้หักง่ายมาก นางแทบจะไม่ได้ใช้จอบเลย ทั้งสองคนหักหน่อไม้มากองกันได้หลายกองในเวลาไม่นาน เมื่อเห็นว่ามันได้เยอะมากแล้วก็พากันเก็บหน่อไม้ใส่ในตะกร้า ขณะนั้นเองหินที่อยู่บนข้อมือของฟางเหนียงจู่ๆก็มีแสงขึ้นมาแว๊บหนึ่งแล้วก็หายไป ฟางเหนียงดูหินนี้อีกครั้งก็เห็นว่ามันมีแสงขึ้นมาจริงๆแต่แค่แว๊บๆเท่านั้น นางจึงลองลุกขึ้นแล้วหมุนตัวเป็นวงกลม เพื่อดูว่าหินก้อนนี้จะเปล่งแสงไปในทางทิศใด หลังจากที่รู้ว่าแสงมันมาจากทิศทางไหนฟางเหนียงก็รีบเดินไปตามแสงนั้นทันที ไม่นานนางก็เจอกับดอกไม้ชนิดหนึ่ง

“นี่ฟางเหนียง เจ้าจะเก็บดอกไม้ไปปลูกที่บ้านรึ” เหมยเหม่ยที่มองฟางเหนียงเดินออกห่างไป แล้วไปหยุดอยู่ตรงดอกไม้ชนิดหนึ่ง เหมยเหม่ยเห็นดังนั้นจึงคิดว่าฟางเหนียงอยากจะได้ดอกไม้นั่นไปปลูกไว้ที่บ้าน “เหมยเหม่ย เจ้ารู้จักดอกไม้ชนิดนี้รึไม่” ดอกไม้นี้มีสีม่วงอ่อนๆ ลักษณะคล้ายๆ กับดอกจวี๋ฮวา แต่ดอกจวี๋ฮวาจะเป็นสีเหลือง ฟางเหนียงจึงไม่แน่ใจว่ามันใช่ดอกจวี๋ฮวาหรือไม่ เหมยเหม่ยที่เดินตามมาดูทีหลังก็ทำหน้าครุ่นคิดว่าเคยเห็นดอกไม้ชนิดนี้หรือไม่ “ข้าไม่เคยเห็นมาก่อนเลย ทำไมรึ เจ้าอยากได้มันเช่นนั้นรึ” ฟางเหนียงพยักหน้าตอบ แล้วเดินไปเอาจอบมาขุดเอาดอกไม้กลับไปด้วย ทั้งสองคนลงมาจากเขาก็แยกย้ายกันกลับบ้าน ฟางเหนียงที่กลับมาถึงบ้านก็รีบจัดการกับหน่อไม้ที่เพิ่งไปเก็บมาทันที นางปอกเปลือกหน่อไม้ออก เอาไปล้าง แล้วเอาลงไปต้มในกระทะใบใหญ่ นางเดินถือดอกไม้ที่เก็บลงมาจากเขาเข้ามาในห้องเพื่อสอบถามระบบว่าดอกไม้ชนิดนี้มันคือดอกอะไร

“ระบบเจ้ารู้หรือไม่ว่าดอกไม้ชนิดนี้คือดอกอะไร” รอสักพักระบบก็ตอบนาง “โฮสต์ ดอกไม้ชนิดนี้อยู่ในตระกูลของดอกจวี๋ฮวา แต่เป็นชนิดพิเศษที่หาได้ยากมาก 100 ปีถึงจะมีดอกครั้งหนึ่งโฮสต์โชคดีมากที่ได้มันมา มันมีสรรพคุณที่ช่วยขับพิษทุกชนิด แค่หยดเดียวก็สามารถทำให้คนที่โดนพิษใกล้ตายสามารถรอดชีวิตได้อย่างน่ามหัศจรรย์ ต้นนี้มีอยู่ 3 ดอกสามารถกลั่นยาออกมาได้แค่ 3 ขวดเท่านั้น ประเมินราคาแล้วน่าจะสูงมากเลยทีเดียว” นางก้มลงมองหินที่อยู่บนข้อมือของนาง ว้าว หินก้อนนี้เป็นหินนำโชคของนางจริงๆ สามารถหาดอกไม้ที่หายากมาให้นางได้ด้วย “ขอบใจเจ้ามากนะ เจ้าหินนำโชค” พรุ่งนี้นางจะต้องไปร้านยาอีกครั้งแล้วล่ะ รอบนี้นางจะขายได้เท่าไหร่นะ 100 ปีจะมีดอกครั้งหนึ่งไม่ได้หากันง่ายๆ เลยนะ

“ขอบคุณสำหรับข้อมูลนะระบบ ข้าขอตัวก่อน” นางนำหน่อไม้ที่ต้มจนจืดแล้วมาล้างด้วยน้ำสะอาด นางแบ่งหน่อไม้ไว้ทำกับข้าวตอนเย็น ส่วนหน่อไม้ที่เหลือนางแบ่งออกเป็นสองส่วน ส่วนที่หนึ่งนางเอาหน่อไม้มาหั่นครึ่งแล้วนำลงไปในโถที่เทน้ำไว้แล้วใส่พริกสด พริกดอง น้ำตาลกรวดลงไป แล้วปิดฝาไว้ หน่อไม้ดองนี้สามารถเอามาผัดกับเนื้อหรือทำเมนูอื่นได้ ส่วนที่สองนางเอาหน่อไม้มาหั่นเป็นชิ้นพอดีคำ แล้วคลุกเกลือพักไว้ ระหว่างนั้นมาสับพริกสด ขิง กระเทียม จนละเอียดเอามาคลุกกับหน่อไม้ที่พักไว้ เทน้ำตาลทรายลงไปนิดหน่อยแล้วคลุกให้เข้ากัน แล้วเทใส่โถปิดฝาไว้ เมนูนี้สามารถเอามาทานได้เลยไม่ต้องปรุงอะไรเพิ่มเติม วิธีที่นางทำนี้สามารถเก็บหน่อไม้ไว้ทานได้นานยิ่งขึ้น วิธีพวกนี้นางเคยดูมาจากโซเชียลในยุคของนาง นางเคยทำไว้ทานหลายครั้งในยุคก่อน