บทที่ 120 ยากที่จะกลืน

ทำไมอยู่ดีถึงไปไล่คนอื่นเขาออก หรือว่าเป็นความต้องการของเทมป์?

แต่พอเธอมาคิด มันเป็นไปไม่ได้ ถึงแม้ว่าเทมป์ได้เป็นหัวหน้านักออกแบบของบริษัท แต่ก็ไม่สามารถที่จะไปยุ่งกับฝ่ายบุคคลได้

ที่พวกเขาพูดว่าเบื้องบน งั้นเบื้องบนคนนั้นเป็นใคร หรือว่า......หรือว่าเป็นมาร์ช?

เธอก็สับสนไปเลยชั่วขณะ พนักงานล็อบบี้สาวคนนั้นโดนไล่ออก เป็นเพราะว่าเธอหรือเปล่า?

“พี่นานา พี่นานา! คิดอะไรอยู่คะ? รีบเอาจานและก็ช้อนตะเกียบเร็ว” บิวเรียกเธอไม่กี่ครั้ง เธอก็ไม่รู้สึกตัว ก็เลยทำได้แค่เขย่าไหล่เธอ

เธอก็ได้รู้สึกตัว “อ้อๆ” แล้วก็ได้รีบเอาจานแล้วช้อนตะเกียบที่สะอาดตามแถว

“บิว กฎของบริษัทเข้มมาก ปกติก็ไล่พนักงานออกบ่อยๆ เหรอ?” เธอที่อยู่หลังบิวถาม

บิวส่ายหน้า “ไม่ได้ไล่พนักงานออกบ่อยๆ นะคะ การบริหารก็ถือว่าปกตินะ ปกติถ้าผิดกฎบริษัทก็จะถูกตักเตือนก่อน แต่ถ้าถูกตักเตือนบ่อยๆ ก็จะดูว่าจะไล่ออกหรือว่าอยู่จ้างงานต่อ พนักงานล็อบบี้ที่อยู่ๆ ถูกไล่ออกที่เขาพูดนั้น เรื่องแบบนี้เจอได้น้อยมาก ก็ไม่รู้ว่าเธอนั้นไปทำให้ใครไม่พอใจเข้า ถือว่าเธอซวยไปละกัน”

ในใจของมีนาก็ยิ่งคิดไปอีกว่าหญิงสาวคนนั้นต้องถูกไล่ออกเพราะเธอแน่ๆ แต่คิดไม่ถึงว่ามาร์ชจะจัดการเร็วขนาดนี้

......

ตึกNX Group เลขาก็ได้เอาข้าวที่สั่งมาส่งให้มาร์ชที่ห้องทำงาน

มาร์ชบอกให้เธอนั้นวางลง มองกล่องอาหารที่ห่อเรียบร้อย ไม่มีความอยากเลยสักนิด ไม่เพียงคิดว่ามีนาจะกินมื้อเที่ยงหรือยัง กินกับใคร?

เขาก็นั่งไม่นิ่งเลยทันที ก็ได้เอาข้าวที่สั่งวางข้างๆ ลุกขึ้นออกไปจากห้องทำงาน

เลขาที่อยู่หน้าห้องก็ได้ถามด้วยความสงสัย “คุณมาร์ช มื้อเที่ยงวันนี้ไม่ถูกปากคุณเหรอคะ?”

“ไม่กินแล้ว พวกเธอคิดเถอะ” มาร์ชพูดออกไป แล้วก็ตรงไปที่ลิฟต์

เลขาก็ได้รีบไล่ตามเขาแล้วถาม “คุณมาร์ชจะไปไหนเหรอคะ? เป็นเรื่องเร่งด่วนเหรอ? ตอนบ่ายมีประชุม คุณจะเข้าร่วมไหม?”

มาร์ชก็ได้พูดอย่างรำคาญว่า “เรื่องส่วนตัว ออกไปสักพัก ประชุมบ่ายเข้าร่วมปกติ”

“ได้ค่ะ”

ประตูลิฟต์เปิดออก มาร์ชเดินเข้าลิฟต์ไป หันหน้าไปมองเลขาที่ยังอยากจะตามเขา สีหน้าแบบนั้นก็ได้ทำให้คนนั้นกลัว เลขาตกใจจนถอยไปกี่ก้าว ทำหน้าเคารพส่งประธานไปแล้วก็มองประตูลิฟต์ที่ปิดลง

“เฮเลน เธอยืนอยู่ตรงนี้ทำไม? มื้อเที่ยงของคุณมาร์ชมาถึงแล้ว?” ชาร์วีออกมาจากห้องน้ำงานของตัวเอง กำลังจะออกไปทานข้าวข้างนอก

เลขาเฮเลนก็ค่อยเรียกสติกลับมา มองไปทางเขาแล้วพูด “คุณมาร์ชไม่ทานแล้วค่ะ อยู่ๆ ก็ออกไป ฉันก็แค่จะถามว่าประชุมกลางวันจะมาเข้าร่วมด้วยไหม สรุปเขาก็รำคาญที่ฉันถามเยอะ”

พูดจบเธอก็ได้เอามือไปแปะที่หน้าอกของตน ตอนนี้ยังเต้นแรงมาก หน้าตาที่ไร้ที่ติแล้วก็มาดที่ดูร้าย ผู้ร่วมลงทุนอย่างประธานชาร์วีที่พึ่งเข้ามาในNX Groupไม่ถึงสองปีนั้น ทำให้เธอนั้นทั้งรักทั้งกลัว

“เขาก็ยังควบคุมไม่ได้สินะ” ชาร์วีถอดหายใจส่ายหน้าเบาๆ แล้วก็กดปุ่มลงหน้าลิฟต์

“ประธานชาร์วี คุณบอกว่าคุณมาร์ชควบคุมอะไรไม่ได้?” เฮเลนถามอย่างสงสัย

“ไม่มีอะไร ไม่มีอะไร เธอไปทำธุระของเธอเถอะ” ลิฟต์ประจำตำแหน่งก็ได้มาถึงอย่างรวดเร็ว ชาร์วีเดินเข้าลิฟต์ ก็ได้หันไปตักเตือนเฮเลนอย่างหวังดีว่า “ช่วงนี้เธอทำอะไรก็ระวังหน่อย คุณมาร์ชอารมณ์ไม่ค่อยดี ดีไม่ดีเธออาจจะโดน......” เขาก็ได้ทำท่าปาดคอ

เฮเลนมองท่าทางของเขา ก็ได้กลืนน้ำลายอย่างตกใจถาม “ถ้าทำอะไรผิด เขาจะฆ่าฉันเหรอคะ?”

“เด็กโง่ โดนไล่ออก” ประตูลิฟต์ก็ได้ปิดลง ชาร์วีคิดถึงเรื่องที่มาร์ชได้ไล่พนักงานล็อบบี้สาวของบริษัทแอมทีแฟชั่นออกตอนเช้า ถ้าเกิดยังมีเรื่องกับมีนาต่อไป ดีไม่ดีในบริษัทหลักก็โดนหางเลขไปด้วยแน่

เฮเลนมองลิฟต์ที่ลงชั้นล่าง ก็รู้สึกว่าหนาวไปทั้งตัว ลูบคอของตัวเอง แล้วก็ได้รีบวิ่งไปทำงาน เห็นทีต้องตั้งสติให้มากๆ จะทำอะไรพลาดไม่ได้แล้ว