บทที่ 143 ที่นี่ไม่ต้อนรับคุณ

มีนา มาที่ห้องกินข้าวชั้นล่างและเห็นอาหารเต็มโต๊ะ แต่เธอไม่อยากทานอาหารเลย

ป้าโบว์ถือซุปไก่ที่ตุ๋นเสร็จแล้ว วางไว้ตรงหน้าของเธอยิ้มไปพูดไป “คุณหญิงและคุณชายพยายามขนาดนี้ คืออยากจะให้คุณชายน้อยมีเพื่อนเล่นใช่ไหม”

มีนาอยากจะหาหลุมแล้วมุดเข้าไปทันที คนในวิลล่านี้คงจะคิดว่าเธอและมาร์ชรักกันดีเป็นอย่างมาก แต่พวกเขาไม่รู้เรื่องราวภายในเลย

เธอก้มหัวลงแล้วพูดว่า "ไม่ใช่" อยู่ๆเธอก็เงยหน้าถามป้าโบว์"อธิอยู่ที่ไหน?ไปโรงเรียนแล้วเหรอ?"

“คุณหญิง นี่คุณยังไม่รู้เหรอ?คุณชายส่งคุณชายน้อยไปที่ค่ายฝึกแบบไม่เปิดเผย ต้องใช้เวลาในการฝึกหนึ่งอาทิตย์ถึงจะกลับมา”

“ค่ายฝึกอะไร?” มีนาถามด้วยความตกใจ

“ฉันได้ยินคุณชายพูดว่าเป็นค่ายฝึกเด็กน้อยโดยเฉพาะ มันคล้ายกับการฝึกทหารสามารถช่วยเสริมความแข็งแรงและจิตใจของเด็กได้”

มีนากำหมัดแน่น "เขาอายุแค่4-5ขวบเองนะ ทำไมถึงให้เขาไปเข้าร่วมค่ายฝึกอะไรแบบนี้ ถ้าเขาได้รับบาดเจ็บขึ้นมาจะทำยังไง?"

ป้าโบว์รีบเห็นด้วย: “ใช่ ใช่!ตอนที่คุณชายบอกกับฉัน ฉันเองก็ไม่เห็นด้วย แต่คุณชายน้อยได้ยินกลับบอกว่าเขาเต็มใจจะไป และยังบอกอีกว่าจะกลายเป็นลูกผู้ชาย หลังจากกลับมาแล้วจะได้ปกป้องคุณหญิง ฉันก็เลย... ...ฉันก็เลยไม่ได้ห้าม"

ได้ยิน ป้าโบว์พูดแบบนี้ มีนาก็ยิ่งกังวลมากขึ้น และไม่รู้ว่ามาร์ชเกลี้ยกล่อมยังไง ทำให้เขาคิดว่ามันน่าจะสนุกที่จะไปที่ค่ายฝึก

มันเหมือนกับค่ายทหารในฝึกทรมานเด็ก อธิต้องลำบากแค่ไหนที่อยู่ในนั้น จะทนได้ไหม? จะร้องไห้ทุกวันในค่ายฝึกแล้วตามหาแม่อย่างเสียใจไหม?

เธอยิ่งคิดยิ่งนั่งไม่นิ่งกระสับกระส่าย เธอหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาแล้วโทรไปหามาร์ชแต่อีกฝ่ายไม่รับสาย

แค่อยากจะบอกเขาว่า ทำเหมือนเธอเป็นสัตว์เลี้ยงก็ได้ หรือให้เธอคุกเข่าอย่างไม่มีศักดิ์ศรีก็ตาม เธอก็จะยอมชื่อฟังและทำตาม จะไม่เถียงกับเขาหรือทำอะไรที่เขาไม่พอใจ ขอแค่เขาไปรับอธิออกมาจากค่ายอะไรนั้นเดี๋ยวนี้เลย

จะทรมานเธอยังไงก็ได้ แต่อย่าทรมานลูกของเธอ!

ป้าโบว์ดูออกว่าเธอไม่สบายใจและวิตกกังวล จึงปลอบเธอว่า “คุณหญิงอย่ากังวลมากไปเลย คุณชายต้องการฝึกคุณชายน้อย น่าจะเป็นห่วงสถานการณ์ข้างในนั้นของคุณชายน้อย คุณชายน้อย จะไม่เป็นอะไร”

“ไม่ใช่อย่างนั้น! เขาไม่เป็นห่วงอธิ เขาแค่ แค่ทำเหมือนเกลี้ยกล่อมเป็น ...

มีนายังไม่ทันพูดจบ แก้ว ก็เดินเข้ามาและกระซิบข้างหูของ ป้าโบว์สีหน้าของป้าโบว์เปลี่ยนไปทันที กระซิบเบาๆว่า "บอกกับหล่อนว่าคุณชายไม่อยู่ ให้เธอไปซะ"

แก้วพยักหน้าและเดินออกจากร้านอาหารอีกครั้ง

มีนาเห็นว่าเธอกำลังมุ่งหน้าไปที่ประตูและรีบถาม "ป้าโบว์ เกิดอะไรขึ้น? ใครมาหา มาร์ช?"

ป้าโบว์หลบสายตาแล้วพูดว่า “เปล่าหรอก น่าจะเป็นคนที่มีความร่วมมือทางธุรกิจกับคุณชายทำไมถึงหามาที่นี่ล่ะ?เรื่องแบบนี้ต้องไปคุยกันที่บริษัท.......”

“มาร์ช ไม่อยู่ คนรับใช้อย่างพวกแกกล้าดียังไงที่มาขวางฉัน ยังตัดสินใจแทน มาร์ชอีก ” ยังไม่เห็นหน้าคนก็ได้ยินเสียงก่อนแล้ว

มีนา ได้ยินเสียงผู้หญิงจากที่ไกลเข้ามาใกล้ ดูเหมือนว่า แก้ว จะหยุดไว้ไม่ได้ก็เลยปล่อยให้ผู้หญิงคนนั้นบุกเข้ามาได้

ผู้หญิงที่บุกเข้ามาในวิลล่ากำลังตะโกนว่า "ป้าโบว์!ป้าโบว์! ออกมาหาฉันเลยนะ!"

ผู้หญิงคนนี้ตะโกนใส่ ป้าโบว์ ทำให้ มีนา ประหลาดใจเป็นอย่างมาก ต้องเข้าใจว่าขนาด มาร์ชอยู่ เวลาพูดกับ ป้าโบว์ก็เต็มไปด้วยความเคารพ