บทที่ 145 ไร้ยางอายจริงๆ

หลังจากที่มาร์ชส่งรูปภาพและวิดีโอไปแล้ว รอไปสักแป๊บ แต่ก็ไม่เห็นมีนาตอบกลับหรือโทรมาอีกเลย

เขานั่งอยู่ในห้องทำงาน รู้สึกว่าน้ำเสียงของมีนาระหว่างการโทรเมื่อกี้นั้นผิดปกติ แต่ก็ไม่สามารถอธิบายได้ว่าผิดปกติตรงไหน

เขาจ้องที่โทรศัพท์มือถือคืออยู่ว่าจะโทรไปหามีนาอีกครั้งดีไหม เมื่อวานนี้จู่ๆก็ให้เธอรู้ว่าเขามีแผ่นอื่นอยู่ จะทำเกินไปต่อเธอหรือเปล่า?

“มาร์ชคุณอยู่ในห้องทำงานเองเหรอ” โรซี่ผลักประตูเข้ามาและพูดด้วยรอยยิ้มที่สดใส “ฉันมาที่บริษัทตั้งแต่เช้า พวกเขาบอกว่าคุณไม่อยู่ จนฉันต้องไปหาคุณที่วิลล่า แต่ป้าโบว์กลับบอกว่าคุณมาที่บริษัทแล้ว”

ใบหน้าของมาร์ชนิ่งราวกับน้ำ และเขาถามเบาๆว่า "เธอได้ไปที่วิลล่าริมทะเลแล้ว เห็นแค่ป้าโบว์คนเดียว?”

โรซี่เดินเข้ามาพร้อมกับทำปากจู๋แล้วพูดว่า "ยังมีแก้วและผู้หญิงคนนั้น ป้าโบว์และแก้วไม่ยอมให้ฉันเข้าไปทางประตูบ้านพักเลย ต้องเป็นเพราะผู้หญิงที่สั่งแน่ๆ"

มาร์ชขมวดคิ้วเล็กน้อยแต่ไม่พูดอะไร กำลังคิดอยู่ว่ามีนาจะมีปฏิกิริยายังไงเมื่อเห็นโรซี่จะหึงไหม?

โรซี่เห็นว่าเขาไม่พูดอะไร ก็จับแขนของเขาข้างหนึ่งสะบัดแล้วพูดว่า “มาร์ช ตกลงคุณจะหย่ากับผู้หญิงคนนั้นตอนไหน? คุณบอกว่าการแต่งงานของพวกคุณนั้นไม่มีความรู้สึกอะไรเลยไม่ใช่เหรอ?ตอนนี้คุณหาตัวเธอเจอแล้ว ทำไมถึงยังอยู่บ้านเดียวกับเธออีกล่ะ แล้วทำไมไม่รีบหย่ากันให้เร็วที่สุด?”

มาร์ชดึงแขนของเขากลับมาแรงและกระแทกไปโดนกองเอกสารบนโต๊ะโดยไม่ได้ตั้งใจ “เรื่องพวกนี้เป็นเรื่องส่วนตัวของฉัน เธอไม่ต้องกังวล ฉันจะจัดการมันเอง”

โรซี่เบะปากและเห็นว่ามีข้อตกลงการหย่าร้างในเอกสารที่ตกลงไปบนพื้น

เธอหยิบข้อตกลงการหย่าร้างก่อนมาร์ชแล้วพลิกดูอย่างรวดเร็ว และรู้สึกประหลาดใจและมีความสุขเป็นอย่างมาก ที่แท้มาร์ชและผู้หญิงคนนั้นได้ทำการหย่าร้างกันไปแล้ว!

มาร์ชคว้าข้อตกลงการหย่าร้างจากมือของเธอและถามอย่างพยายามเก็บอารมณ์ว่า "มาหาฉันมีธุระอะไร?"

“ไม่มีธุระอะไรมาหาคุณไม่ได้เหรอ?” โรซี่ก้มลงและเอาแขนโอบคอของเขาไว้ ในใจคิดเวลาการหย่าร้างบนเอกสารเป็นของเมื่อวาน ในเมื่อหย่าร้างกันแล้ว ผู้หญิงคนนั้นยังกล้าไล่เธอออกมาเมื่อกี้ คิดว่าตัวเองยังเป็นภรรยาของมาร์ชอยู่เหรอ ไร้ยางอายซะจริงๆ!

มาร์ชหลีกเลี่ยงมือของเธออย่างอดทนและพูดว่า "นี่คือห้องทำงาน คุยเรื่องงานเท่านั้น"

โรซี่หยิบซองเอกสารออกมาจากกระเป๋าของเธอ ยื่นให้เขาแล้วพูดว่า "นี่เป็นของที่พ่อของฉันให้คุณ โครงการสวนสนุกเอามาได้แล้ว”

มาร์ชรีบหยิบเอกสารมากแล้วเปิดดู โครงการนี่เสร็จสมบูรณ์แล้วจริงๆ ความสามารถของเคนท์แกร่งกว่าเขาเป็นอย่างมาก

“พ่อของฉันไม่ได้ผิดสัญญา แล้วคุณจะแต่งงานกับฉันเมื่อไหร่” โรซี่เห็นว่าสีหน้าของเขาดีขึ้นมาหน่อยแล้ว ก็เลยเดินไปข้างหลังของเขาแล้วกอดคอของเขาจากข้างหลังอีกครั้ง

“ไม่ต้องกังวล ฉันจะจัดการให้เร็วที่สุด ขอบคุณพ่อของแทนฉันด้วยนะ” ครั้งนี้มาร์ชไม่ได้ผลักเธอออก แต่ตอบเธอเหมือนกำลังจัดการเรื่องงาน

โรซี่จูบหน้าเขาอย่างมีความสุข “ได้ ฉันจะกลับไปบอกพ่อแม่ของฉัน พวกเขาก็ควรเตรียมตัวสำหรับการแต่งงานของเราด้วย ยังไงก็ตาม ในเมื่อพวกคุณหย่ากันแล้ว ก็จะปล่อยให้ผู้หญิงคนนั้นอยู่ที่บ้านคุณอีกต่อไปไม่ได้ คิดว่าตัวเองเป็นใคร”

มาร์ชพูดอย่างเฉยชาว่า: “เมื่อวานพึ่งทำเรื่องหย่าร้าง และเธอยังไม่มีที่ไป รอหาเจอแล้วเธอก็จะย้ายออกไปแล้ว”

“สามวัน” โรซี่ปล่อยมือจากคอของเขาแล้วชูสามนิ้วอย่างอ้อนว่า “ให้เวลาเธอได้แค่สามวัน หลังจากสามวันต้องย้ายออกไปเลย”

“ตกลง ฉันจะบอกกับเธอเอง” มาร์ชผู้ซึ่งสงบนิ่งอยู่เสมอ ตอนนี้ในใจกลับอารมณ์เสียอย่างอธิบายไม่ถูก รู้สึกเสียใจที่เขาตกลงกับการแต่งงานนี้เมื่อหนึ่งปีก่อน