บทที่ 161 ฮีโร่ผ่านด่านผู้หญิงได้ยาก

แสงแดดยามเช้าส่องเข้ามาในห้องทำงานของมาร์ชอย่างอ่อนโยน มาร์ชยืนอยู่หน้าหน้าต่างสูงจากพื้นจรดเพดานพร้อมกาแฟสักถ้วย จิบกาแฟช้าๆ และมองดูยอดแหลมของอาคารสูงระฟ้าที่ส่องประกายด้วยสีทองอร่ามที่อยู่ไกลๆ

เช้าวันนี้ท้องฟ้าเริ่มสว่างขึ้นเล็กน้อยเขาก็ออกไปจากวิลล่าแล้ว ไม่รู้ว่าหลังจากหนึ่งคืนโรซี่จะมีการตัดสินใจยังไงบ้าง

เขาต้องการให้สักวันหนึ่งเขาจะสามารถอยู่ในอาคารทองคำที่สว่างที่สุดตึกนั้น ศูนย์กลางเศรษฐกิจและการค้าของเมือง ซึ่งเมื่อก่อนถูกสร้างมาโดยมือของOA Groupเป็นสถานที่ที่ภาคภูมิใจที่สุดของคุณตาของเขา

เขามีแค่เป้าหมายนี้อย่างเดียวตลอดมา เพื่ออาณาจักรที่ส่องสว่างเหมือนกับทองคำนี้เขาสามารถทำได้ทุกอย่าง

ตอนนี้เขาจะสูญเสียเคนท์ ซึ่งเป็นหุ้นส่วนที่มีอำนาจไปไม่ได้ แต่มีนาก็ได้ทำให้เขาตัดสินใจอย่างไม่ฉลาดอีกครั้ง

ในเวลานี้ถ้าทะเลาะกับโรซี่ มีโอกาสมากที่เขาจะสูญเสียการสนับสนุนจาก เคนท์ผู้หญิงคนนั้นสามารถขวางแผนการของเขาได้อย่างง่ายดายตลอด

อันที่จริงถ้าไม่มีผู้หญิงที่น่ารังเกียจคนนั้น บางทีเขาอาจจะสามารถลองในการยอมรับโรซี่แต่เมื่อเขานึกถึงใบหน้าที่ร้องไห้ของ มีนานั้นแล้ว เขาไม่เพียงรังเกียจโรซี่ แต่ยังพูดอะไรบางอย่างกับเธอที่เทียบเท่ากับการปฏิเสธการแต่งงานแบบนั้น

เขาเองก็ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับตัวเองกันแน่ เมื่อเขาหยิบแก้วขึ้นมาอีกครั้งก็ดื่มกาแฟที่เหลือจนหมด ทันทีที่เขาหันหลังกลับ ชาร์วีที่ไม่ชอบเคาะประตูก็เดินออกมา

เขาก็มีเรื่องจะพูดคุยกับชาร์วีอยู่พอดี ต้องให้ชาร์วีมีการเตรียมใจกับการที่จะแตกแยกกับเคนท์

“คุณชายวันนี้มาเช้าจังเลย ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไปนายคืออยากจะเข้าร่วมการแข่งบอสที่ขยันที่สุดของปีนี้เหรอ?” ชาร์วีพูดเล่นอยู่แล้วก็นั่งไปที่โต๊ะทำงานของเขาโดยตรง

มาร์ชไม่ได้รู้สึกตลกเลย แต่ถามด้วยใบหน้าที่จริงจัง “มีอะไร?”

ชาร์วีโยนข้อมูลในมือลงบนโต๊ะและพูดว่า "ดูสิ ผู้ชายที่เดินเคียงข้างกับวรรณที่ชื่อว่าวายุนั้นตอนนี้หาข้อมูลเจอแล้ว”

มาร์ชกวาดตามองเขาทีหนึ่ง ดูเหมือนว่าปกติตัวเองจะดีกับเขาเกินไปไหม ยิ่งอยู่ยิ่งไม่มีมารยาท เอาเอกสารขึ้นมาแล้วเปิดดูหน้าแรก

"วายุเมื่อหลายปีก่อนเป็นนักเลง ต่อมาก็ดีขึ้นเรื่อยๆและมีอิทธิพลขึ้นมาบ้าง ตอนที่เขามีอิทธิพลมากที่สุดคือเมื่อ20ปีก่อนนั้นเรียกได้ว่าสามารถเรียกลงเรียกน้ำได้ แต่ไม่รู้ว่าทำไมเมื่อ10ปีก่อนเขาถึงประกาศว่าจะถอยลาวงการแล้ว ถอยไปอยู่เบื่องหลัง บริษัทการค้านั้นเป็นแค่เพียงตัวหลอก ลับหลังทำแต่เรื่องที่ผิดกฎหมาย”

มาร์ชดูเองได้ด้วยตัวเอง แต่ชาร์วีก็ยังพูดอยู่ข้างหูของเขาไม่หยุด

เขาไม่แม้แต่จะเงยหน้า ก็โยนกล่องทิชชูไปทางเขา “เงียบหน่อย”

ชาร์วีรับไว้อย่างมั่งคง แล้ววางกลับไปไว้ที่เดิม แต่ปากก็ยังไม่หยุดลง “นายดูตรงนี้ มีเรื่องหนึ่งสุดยอดกว่า เห็นรึยังว่าวรรณและวายุทั้งสองคนสมัยยังเป็นวัยรุ่นเคยเป็นเพื่อนบ้านกัน ก็หมายความว่ามิตรภาพของพวกเขานั้นไม่ธรรมดา.......”

“ออกไป มีธุระฉันเรียกนายเอง” มาร์ชเพียงแค่จ้องเขาและพูด

ชาร์วีลุกขึ้นยืนทันทีและเตรียมออกไปจากห้องเขาอย่างรู้ตัว พึ่งเดินไปถึงหน้าห้อง ก็ได้ยินเขาพูดอยู่ว่า “แล้วก็เรื่องของฉันและ โรซี่น่าจะพังล่ะ โครงการที่ร่วมมือกับพวกเขานายก็ทำการเตรียมใจไว้ก่อน”

ชาร์วีไม่แปลกใจเลยแม้แต่น้อย ดึงประตูห้องทำงานของเขาออกแล้วพูดว่า “โอเค ฉัยรู้แล้ว”

หลังจากที่เขาเดินออกจากห้องทำงานของมาร์ช ถึงได้ถอนหายใจออกมาทีหนึ่ง จะเป็นแบบนี้อยู่ในการคาดหมายของเขาอยู่แล้ว เห็นมาร์ชแบบนั้น ในใจนอกจากมีนาแล้วจะใส่ใครเข้าไปได้อีก ฮีโร่ผ่านด่านผู้หญิงได้ยาก

มาร์ชอ่านข้อมูลเกี่ยวกับวายุและบริษัทการค้านั้นสองครั้ง บอกว่าเป็นบริษัท การค้าอะไรสักอย่าง ภายในสามเดือนยังไม่เคยมีธุรกิจที่ดีๆเข้าบ้างเลย แต่ภายใต้กลับเลี่ยงคนไว้เยอะขนาดนี้ ผิดปกติมาก

เขาประสานมือทั้งสองแล้วประคองคางไว้ย่างยึดแน่น นึกกลับไปถึงเรื่องราวเก่าๆมากมาย ตอนนี้ถึงจะเข้าใจว่าที่แท้เบื้องหลังของวรรณยังมีคนแบบนี้อยู่ ได้แก้ข้อสงสัยในใจของเขาไปเยอะเลย

วรรณครั้งนี้คิดหาทุกวิถีทางในการออกมาจากเรือนจำ แต่เธอได้ล้างปัญหาทางการเงินเท่านั้น ยังมีเรื่องอย่างอื่นอีกล่ะ นี่กลับทำให้เขาค้นพบเรื่องราวและคนที่หลบซ่อนอยู่เบื้องหลังของเธอ