บทที่160 จงใจปิดบัง

“บอกมาว่าโกดังอยู่ที่ไหน ฉันจะไปที่นั่นเอง ฉันจะไม่รบกวนคุณคุณคีทแล้ว” มีนาคิดว่าเมื่อคุณคีทไม่อยู่กับเธอแล้ว เธออาจสามารถขอถามขอดูได้โดยไม่ถูกรบกวน

สีหน้าของคุณคีทเริ่มตื่นตระหนกและพูดว่า: “นี่มันไม่ค่อยดีมั้ง……”

“คุณผลิตตามอำเภอใจไม่ได้ทำตามสัญญาใช่ไหม” มีนาถามโดยตรง

คุณคีทปฏิเสธ: “ไม่ ไม่ ไม่มีเลยเด็ดขาด ฉันจะเรียกคนไปกับคุณเร็วๆนี้”

เมื่อเห็นว่าเธอไม่สามารถรอได้อีกต่อไป เขาจึงรีบกดหมายเลขอินเตอร์คอม “ พี่เมย์ เธอช่วยพาคุณมีนาของแอมทีไปที่โกดังที”

ทันทีที่เขาวางสาย เมย์ก็รีบเข้าไปในห้องทำงานทันทีและพูดกับมีนา “คุณ……คุณมีนา โปรดตามฉันมา”

มีนาเหลือบมองที่คุณคีทอีกครั้งและรู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติกับเขา แต่เธอก็ตามเมย์ไปที่โกดังก่อน

เมื่อเดินไปถึงประตูโกดัง มีนาก็ถามด้วยความสงสัย “เมย์ คุณคีทมีการประชุมออนไลน์เช้านี้ไหม”

เมย์คิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วส่ายหัวพูดว่า: “ไม่มีนะ ฉันจำไม่ได้ว่าเขากำลังจะมีการประชุมออนไลน์เลย คุณคีทจงใจปิดบังคุณอะไรกัย”

“แค่รู้สึกแปลกใจ ทันทีที่ฉันบอกว่าต้องการมาที่โกดังทันที เขาก็มองหาเหตุผลต่างๆเพื่อไม่ให้ฉันมาที่นี่“

“ฉันได้ยินมาว่าโรงงานกำลังเร่งผลิตสินค้าที่สำคัญมากเมื่อเร็วๆนี้ มันเกี่ยวข้องกับพวกคุณแอมทีหรือเปล่า?” ตำแหน่งของเมย์ในโรงงานต่ำมาก เธอจึงไม่รู้เรื่องเฉพาะเจาะจงมากนัก

มีนาพยักหน้าและกล่าวว่า: “อืม สินค้าชุดนี้จะติดเครื่องหมายการค้าของแอมที ดังนั้นฉันจึงต้องมาตรวจสอบคุณภาพ”

เมย์เข้าใจแล้วไปที่ประตูของโกดัง และพูดกับผู้จัดการโกดังว่า: “ลี คุณคีทขอให้ฉันพาดีไซเนอร์ของบริษัทแอมทีมาที่นี่ นายพาเราไปดูผ้าและเครื่องประดับแฟชั่นที่จะรีบเร่งผลิตล่าสุดหน่อย”

ผู้จัดการโกดังดันสมุดจดทะเบียนไปที่มีนา “ได้ กรุณาลงทะเบียนก่อน”

มีนาเข้าไปในโกดังและเห็นอุปกรณ์ตกแต่งผ้าที่บริษัทบริษัทป๊อปบี้กำลังเตรียมการผลิต มันาไม่มีปัญหาเรื่องคุณภาพและตรงตามข้อกำหนดของบริษัทแอมทีทั้งหมด

เธอยิ่งสงสัยมากขึ้นไปอีกว่าทำไมคุณคีทถึงไม่อยากพาเธอมา และเมื่อถูกเธอถามก็แสดงสีหน้าที่ผิดปกติ

ไม่สบายใจเลย เธอจึงดูวัสดุผ้าทั้งหมดอีกครั้ง และไม่มีปัญหาด้านคุณภาพจริงๆ เธออดไม่ได้ที่จะถามผู้จัดการโกดังที่ติดตามพวกเธอว่า: “คุณมีเสื้อผ้าสำเร็จรูปไหม หยิบเสื้อผ้าสำเร็จรูปมาให้ฉันดูหน่อย”

ผู้จัดการโกดังรีบไปหยิบเสื้อผ้าสำเร็จรูปมา “เพิ่งทำได้ไม่กี่ตัวเป็นตัวอย่าง คุณคิดว่าใช้ได้ไหม”

มีนาหยิบชุดขึ้นมาดูและดูอย่างละเอียดถึงสองสามครั้ง คุณภาพดีมากไม่ต่างจากที่เธอคิดไว้เลย “ขอดูชิ้นอื่นๆด้วย”

เธอมองดูเสื้อผ้าสำเร็จรูปหลายชุดที่เขาทำ ซึ่งทั้งหมดนั้นต่างมีคุณภาพดี แต่เธอก็ยังรู้สึกแปลกๆในใจเสมอ

ทันทีที่เธอออกจากโกดัง เธอได้รับโทรศัพท์จากคุณคีท

“คุณมีนา ดูแล้วหรือยัง มีปัญหาอะไรที่เราต้องไปปรับปรุงไหม?”

“ไม่มี ตั้งแต่เนื้อผ้าไปจนถึงเสื้อผ้าสำเร็จรูปล้วนตรงตามมาตรฐานของเราอย่างเต็มที่”

“งั้นดีมากเลย คุณสามารถมาที่สำนักงานของฉันอีกได้ไหม มาเซ็นใบรับรองการตรวจสอบคุณภาพ แล้วเราจะได้เริ่มการผลิตจำนวนมากเลย” คุณคีทพูดอย่างมีความสุขทางโทรศัพท์

ทว่ามีนาไม่อยากเซ็นในวันนี้ “ขอโทษที ฉันเพิ่งได้รับโทรศัพท์ฉุกเฉินจากบริษัท และฉันต้องกลับไปเดี๋ยวนี้ พรุ่งนี้ได้ไหม พรุ่งนี้ฉันค่อยมาเซ็นให้ แล้วมายตรวจดูสายการผลิตของพวกคุณอีกที”

“นั่นสินะ แต่การเซ็นชื่อไม่ได้กินคุณมีนานานเกินไป……”

“ฉันขอโทษจริงๆ ที่บริษัทโทรเรียกมาอีกแล้ว” มีนาขัดจังหวะเขาและวางสายไป เธอแกล้งทำเป็นรับสายที่สำคัญกว่า