บทที่ 235 ต่างได้ในสิ่งที่ต้องการ

พลค่อย ๆ เงยหน้าขึ้น ดวงตาแดงก่ำจ้องมองดูเขา แล้วถามขึ้นด้วยรอยยิ้มที่พร่ามัว “ยังกลับไปได้อีกหรือ？ ผมกับเธอยังกลับไปเหมือนเดิม........”

ยังพูดไม่ทันจบก็ฟุบลงไปอีกครั้ง เหมือนกับคนที่เมาตายไปแล้ว

“กลับไปได้ กลับไปได้อย่างแน่นอน ” อลันวางขวดเหล้าลง เดินไปข้างกายเขา ประคองเขาขึ้นมา ดูไปแล้วคืนนี้จะต้องให้เขานอนในร้านแล้ว

มีเพียงเขาเท่านั้นที่รู้ดีที่สุด ว่าเด็กผู้หญิงคนที่ชื่อนานาเป็นความฝันที่สนับสนุนให้กับพลยืนหยัดอยู่ที่ต่างประเทศตลอดระยะเวลาที่ผ่านมา หากความฝันนี้พังทลายลง เขาไม่รู้ว่าพลจะยืนหยัดอยู่ได้หรือว่า？

……

มาร์ชทำกายภาพบำบัดที่ขากับส่วนเอวอยู่ในแผนกเวชศาสตร์ฟื้นฟูของโรงพยาบาล การเคลื่อนไหวง่ายๆ ต้องทำซ้ำหลายร้อยครั้ง

ที่ผนังของแผนกเวชศาสตร์ฟื้นฟูมีโทรทัศน์เครื่องใหญ่แขวนอยู่ เขาไม่ได้สนใจรายการในโทรทัศน์เลยสักนิด ไม่เคยไปดูสักครั้ง

คนอื่นๆ ที่ทำกายภาพบำบัดตอนที่ไม่มีอะไรทำก็จะกดเปลี่ยนช่องโทรทัศน์ไปเรื่อย ๆ เพื่อฆ่าเวลาที่น่าเบื่อและเหี่ยวเฉาตอนที่ทำกายภาพบำบัด

มาร์ชนั้นอยากจะได้ห้องทำกายภาพแยกต่างหากคนเดียว แต่ตอนนี้ในโรงพยาบาลไม่มีห้องว่าง จึงต้องให้เขาทำกายภาพร่วมกับผู้ป่วยคนอื่น ๆ และก็เพื่อความสะดวกในการให้คำแนะนำของหมอด้วย

ป้าโบว์ถือน้ำกับผ้าเช็ดตัวยืนอยู่ข้างๆ เขา และก็ชำเลืองดูโทรทัศน์เป็นระยะ

มีผู้ป่วยคนหนึ่งไม่อยากจะดูละครไอดอลที่น่าเบื่อ จึงเปลี่ยนช่อง ซึ่งกำลังออกอากาศข่าวบันเทิงอยู่

“เมื่อคืนนี้ พิธีมอบรางวัลแฟชั่นประจำปีจัดขึ้นที่เมือง C ซึ่งไม่เคยมีมาก่อน. ”

ป้าโบว์ชำเลืองดูแวบหนึ่ง จู่ ๆ ก็พบว่ามีนาโผล่มาในกล้อง แล้วกล่าวด้วยเสียงเป็นธรรมชาติว่า “คุณมีนาออกทีวีแล้ว ”

มาร์ชที่ใช้อุปกรณ์ยึดเส้นยึดสายของต้นขาอยู่มองไปทางโทรทัศน์ทันที เขาเห็นภาพที่มีนาจับมือกับผู้ชายคนหนึ่งอยู่

ขณะที่เพื่อนผู้ป่วยกำลังจะเปลี่ยนช่อง มาร์ชกล่าวอย่างเฉียบขาดว่า “ดูอันนี้ ห้ามเปลี่ยนช่อง ”

เพื่อนผู้ป่วยที่ถือรีโมตอยู่ตกใจจนเกือบจะโยนรีโมตทิ้ง ชำเลืองดูมาร์ช รู้สึกได้ถึงความน่ากลัวของคนคนนี้

มาร์ชไม่สนใจว่าคนอื่นจะมองอย่างไร ยังคงจ้องมองรายงานข่าวพิธีประกาศรางวัลบนโทรทัศน์ตาเขม็ง

มีนาคล้องแขนผู้ชายคนอื่นออกหน้าออกตาในงานกิจกรรมแบบนี้ และยังได้รับรางวับนักออกแบบแฟชั่นที่มีศักยภาพมากที่สุด และเขาไม่เคยได้ยินเกี่ยวกับพิธีอันยิ่งใหญ่และไม่เคยได้รับรางวัลนี้มาก่อน

“คุณมาร์ช คุณหญิง......คุณมีนาขึ้นกล้องมาก อยู่หน้ากล้องสวยมาก ไม่แพ้นักแสดงหญิงเหล่านั้นเลยสักนิด”

มาร์ชนั้นพูดอย่างเย็นชาว่า “ปิด น่าเกลียดมาก ”

ป้าโบว์เพิ่งจะเอารีโมตมา กำลังจะปิดโทรทัศน์ โรซี่ก็เดินเข้ามา

เธอเดินเข้าไปข้างกายมาร์ชด้วยใบหน้าเศร้า ชี้ไปที่แผลบนหน้าผากตัวเอง แล้วกล่าวว่า “มาร์ช คุณดู คุณดูเร็ว เมื่อวานฉันไปร่วมงานพิธีมอบรางวัลแฟชั่นประจำปี พบเจอกับอดีตภรรยาของคุณ เธอทำร้ายฉัน ยังผลักฉัน ดูเธอทำจนฉันได้รับบาดเจ็บ ตอนนี้บาดแผลยังเจ็บอยู่เลย ”

มาร์ชมองดูผ้าก๊อซบนหน้าผากของเธอ ไม่ได้ห่วงอาการบาดใจของเธอ ถามเพียงว่า “ผู้ชายที่อยู่กับมีนาเมื่อคืนนี้เป็นใคร ผมดูคุ้นหน้ามาก หรือเป็นดาราที่ปั้นขึ้นมาใหม่？”

เมื่อโรซี่เห็นว่าเขาไม่ห่วงอาการบาดเจ็บบนหน้าผากของเธอ แต่ถามถึงผู้ชายที่ออกงานกับมีนาเมื่อคืนว่าเป็นใคร จึงกล่าวอย่างไม่พอใจว่า “คุณสนใจว่าเธออยู่กับใครขนาดนี้ คุณหึงหรือ？”

！

！