บทที่ 237 มีจุดประสงค์อะไรกันแน่

พลอยากจะไปเป็นเพื่อนเธอมากจึงพูดว่า “วันนี้ผมไม่มีธุระอะไร ไปเป็นเพื่อนคุณ......”

มีนาโบกรถแท็กซี่ได้แล้ว หันหน้ามาพูดกับเขาว่า “พี่พล ฉันเคยบอกแล้วว่ายังต้องการเวลา ฉันยังต้องการเวลา ดีไหม？”

พลไม่ได้ตามเธอไปอีก สองมือแบออก แล้วกล่าวว่า “ขอโทษ ผมละลาบละล้วงอีกแล้ว ” ทำได้เพียงใช้สายตาส่งเธอขึ้นรถแท็กซี่แล้วจากไป

แต่เขายังรู้สึกว่าตัวเองยังมีความหวัง อย่างน้อยมีนาไม่ได้บอกว่าพวกเขานั้นเป็นไปไม่ได้ พูดตลอดว่าต้องการเวลาในการพิจารณา ถ้าอย่างนั้นในใจของเธอยังคงมีเขา เพียงแต่ไม่อาจจะตัดสินใจได้ในชั่วขณะหนึ่ง

ดูไปแล้วเขาจะต้องอะไรสักหน่อย เพื่อจะให้นานายอมรับเขาอย่างเต็มใจ

นั่งอยู่ในรถแท็กซี่ มีนาจ้องมองช่อดอกไม้ในมือตลอดเวลา

เธอก็เคยถามอันดา จะทำอย่างไรถึงจะกำจัดเงามืดของการแต่งงานครั้งก่อนได้อย่างสิ้นเชิง

ตอนแรกเขาไม่ได้หวังว่าอันดาจะสามารถให้คำตอบนี้ได้ เพียงแค่ระบายความในใจให้อันดาฟังเท่านั้นเอง

คิดไม่ถึงว่าอันดาเปิดปากก็บอกว่า “ง่ายมาก หาผู้ชายที่ชอบอีกคน เมื่อมีคนใหม่ก็จะลืมรักเก่าไปอย่างเร็ว ใหม่ไม่มาเก่าไม่ไป เป็นไง จะให้ฉันแนะนำหนุ่มล่ำให้คุณสักสองสามคนไหม？”

ตอนนั้นมีนาหัวเราะแล้วโบกไม้โบกมือให้เขา “คุณเอาไว้สนุกเองเถอะ ฉันไม่เอา และไม่สนใจ ”

เธอหัวเราะตัวเป็นเกลียว

มีนาคิดว่าอันดาแกล้งพูดให้เธอมีความสุข แต่ตอนนี้คิดดูแล้วก็มีเหตุผลเหมือนกัน คิดจะลืมความรักความเกลียดที่พัวพันกับมาร์ชเหล่านั้น ควรจะรับรักพล เพื่อชดเชยความเสียใจระหว่างพวกเขาในหลายปีมานี้หรือไม่？

“คุณผู้หญิงท่านนี้ ถึงแล้ว ” รถแท็กซี่พูดเตือนเธอ

เธอได้สติคืนมา จ่ายค่ารถ แล้วไปเจอกับนายหน้าตามสถานที่นัดไว้

เมื่อเห็นบ้านที่เทมป์ช่วยเธอหา เธอพอใจมาก ไม่ว่าในแง่โครงสร้างของบ้าน หรือว่าราคา เธอนั้นพอใจมาก และตัดสินใจทันที

เธอคิดว่าสองวันนี้ก็จะย้ายเข้ามาอยู่บ้านใหม่ ในบ้านนี้มีทุกอย่าง แค่ย้ายเข้ามาอยู่ก็ได้แล้ว แต่ว่าหลังจากกลับไปที่คอนโดแล้วเธอจะอธิบายกับแก้วอย่างไร

……

หลังจากสองวัน ในห้องผู้ป่วย มาร์ชกำลังคุยโทรศัพท์กับเทมป์

สองวันมานี้เขาใช้ช่องทางอินเทอร์เน็ตและวิธีอื่นๆ ตรวจสอบพลอย่างชัดเจนแล้ว

ที่แท้พลก็คือเจ้านายใหญ่ที่ซื้อบริษัทป๊อปบี้ และซื้อบริษัทคู่แข่งของบริษัทแอมที เห็นได้ชัดว่าเขาต้องการจะเกับพวกเผชิญหน้ากับพวกเขาบริษัทNX Group

“เทมป์ เรื่องที่มีนาไปร่วมงานแฟชั่นชั้นนำ แล้วยังได้รางวัลมาด้วย คุณรู้ไหม？”

เทมป์พูดตามความเป็นจริงว่า “คุณมาร์ช เรื่องนี้ผมก็รู้มาจากการดูข่าว เป็นอะไร มีปัญหาอะไรหรือ？”

“คุณยังมาถามผม เธอที่เป็นนักออกแบบของบริษัทแอมที แต่ไปร่วมงานแบบนี้พร้อมกับเจ้านายบริษัทป๊อปบี้ หมายความว่าอย่างไรกัน？ เป็นตัวแทนของบริษัทแอมที หรือบริษัทป๊อปบี้ ？ ไม่มีจรรยาบรรณวิชาชีพเลย......... ”

“คุณมาร์ช เธอลาออกไปแล้ว จะเป็นตัวแทนของบริษัทแอมทีของเราไม่ได้อยู่แล้ว ส่วนจะเป็นตัวแทนของบริษัทป๊อปบี้หรือไม่ ผมไม่รู้ ”

“ลาออกหรือ？” มาร์ชถามถ้วยความประหลาดใจ

เทมป์ฟังน้ำเสียงของเขาเหมือนจะไม่รู้อะไรเลย จึงพูดขึ้นด้วยความแปลกใจว่า “ใบลาออกของเธอผมได้ส่งให้แผนกบุคคลแล้ว ทางแผนกบุคคลก็บอกว่าให้คุณเซ็นชื่อแล้ว ดังนั้นนานาได้ลาออกอย่างเป็นทางการแล้ว”

“ผมไม่เคยเซ็นชื่อ！” มาร์ชมั่นใจมาก

เทมป์พูดขึ้นอย่างแปลกใจว่า “แผนกบุคคลตอบผม บอกว่าสำนักงานใหญ่ได้อนุมัติแล้ว และทางสำนักงานใหญ่ก็ได้รับเอกสารอย่างเป็นทางการแล้วเหมือนกัน.............”