บทที่ 249 ไม่จำเป็นต้องขอโทษหรอก

มีนาทำเสียงอืมแล้วนั่งตัวตรง เธอมองไปข้างหน้าแล้วพูดว่า: “พี่พล ฉันดีใจที่มีเพื่อนแบบนายอยู่กับฉัน”

พลเม้มปากแล้วสตาร์ทรถ และกล่าวว่า: “ฉันจะช่วยเธอแย่งสิทธิในการเลี้ยงดูเด็กกลับคืนมา”

มีนากลับมายังที่พัก ซึ่งห้องนั่งเล่นที่นับว่าใหญ่แบบสองห้องนอนหนึ่งห้องนอนที่ไม่มีอธิ มันรู้สึกวางแวงชอบกล

เธอนั่งมึนงงบนเก้าอี้ที่โต๊ะอาหาร โดยไม่รู้จะทำอะไร เธอหยิบยาคุมกำเนิดที่เพิ่งซื้อมาออกจากกระเป๋าของเธอ และเทน้ำเย็นหนึ่งแก้วจากเหยือกน้ำ เธอกลืนยาเข้าไป แล้ววางหัวแนบติดกับโต๊ะที่ทำให้รู้สึกมีเพียงแค่ความเย็น

หลังจากที่พลส่งมีนากลับ เขาก็อยู่ในรถและพบว่าสร้อยข้อมือในกระเป๋าของเขายังคงถูกลืมส่งออกไป ซึ่งตั้งแต่พบกัน เขาหาโอกาสดีๆไม่ได้เลย

เขาหยิบสร้อยข้อมือออกจากกระเป๋าแล้วแขวนไว้ที่กระจกหน้ารถ

แสงของเพชรบนสร้อยข้อมือทำให้หัวใจของเขาเจ็บปวด แล้วเขาโทรโทรศัพท์หาม่อน

“ช่วยหานักเลงคีย์บอร์ดที่เก่งๆ ตั้งแต่พรุ่งนี้เป็นต้นไปค่อยยกราคาหุ้นของ NX Group ขึ้น”

แม้ว่าม่อนจะไม่รู้ว่าทำไมพลถึงประกาศสงครามกับ NX Group แต่เขาไม่กล้าถามและพูดว่าโอเค

พลวางสายไป เขาทุบโทรศัพท์กับกระจกหน้ารถ แล้วเด้งกลับไปยังที่นั่งข้างคนขับรถ และแตกออกเป็นสองส่วน

เขาจะไม่มีวันปล่อยให้เรื่องนี้เกิดขึ้นอีก และไม่มีใครสามารถยุ่งกับนานาของเขาได้

มาร์ช นายไม่สมควรได้รับความรักของนานา นานาจะกลับมาสู่อ้อมกอดของฉันอย่างแน่นอน

……

หลังจากมาร์ชอาบน้ำ เขาก็ลงมาที่ชั้นล่างอีกครั้งและเห็นว่าปาร์คกลับมา แล้วคุยซุบซิบกับแก้ว

เขาไม่สนใจว่าพวกเขากำลังพูดถึงอะไร เขาไอเบาๆ จนทำให้ทั้งปาร์คและแก้วตกใจ

แก้วหันหลังกลับไปที่ห้องครัว และปาร์คก็เตรียมที่จะออกไปข้างนอกเพื่อทำความสะอาดรถ

“นายไม่ได้พาคุณมีนากลับไป หรือเธอปฏิเสธที่จะขึ้นรถแล้วเดินกลับไปเอง” มาร์ชกล่าวอย่างไม่ใส่ใจ

ปาร์คยืนตัวตรงและพูดว่า: “มีรถรอคุณมีนาอยู่หน้าประตู เลยไม่ต้องการให้ผมไปส่ง”

“อะไรนะ! มีรถจอดอยู่ใกล้ๆที่นี่ เพื่อรอมีนา?”

ปาร์คตอบว่า: “คุณมาร์ช น่าจะเป็นแบบนั้นครับ ฉันเห็นชายคนหนึ่งลงจากรถแต่ไกล แล้วดึงคุณมีนาเข้าไปในรถ พวกเขานั่งอยู่ในรถซักพัก ผมไม่รู้ว่าพวกเขาพูดอะไรกัน หลังจากนั้นไม่นาน ชายคนนั้นก็ขับรถพาคุณมีนาออกไป”

มาร์ชกำหมัดแน่น แต่เขาไม่คิดเลยว่าชายคนนั้นจะขับรถมาที่ประตูคฤหาสน์ของเขา งั้นก็พอดีเลยจะได้ให้ชายคนนั้นรู้ว่ามีนาเป็นเป็นผู้หญิงแบบไหน!

เธอคือผู้หญิงของเขา เป็นผู้หญิงของเขา บนตัวของเธอถูกสลักรอยของเขาอยู่ทั่วร่างกาย และไม่มีใครสามารถพรากเธอไปได้!

เขาไม่อยากปล่อยมือ และเขาไม่ต้องการปล่อยมือ!

……

มีนาพักผ่อนที่บ้านเป็นเวลาสองวันและไม่ยอมรับสายใดๆจากบริษัทไซโอ้ เธอลาออกโดยตรงกับเวนดี้ผ่านทางไลน์

เวนดี้ตอบเพียงสองคำไปว่า “โอเค” แล้วไม่ได้พูดอะไรอีก

ป้าโบว์มักจะส่งรูปถ่ายหรือวิดีโอต่างๆเกี่ยวกับอธิมาให้เธอเป็นครั้งคราว และบางครั้งอาจให้อธิและมีนาวิดีโอคอลกัน

แต่มีนารู้สึกได้ว่าป้าโบว์ คงจะทำลับหลังมาร์ช

ขณะที่ป้าโบว์ยังไม่เกลี้ยกล่อมมาร์ช ลูกก็ยังคงไม่สามารถกลับมาหาเธอได้

ทว่าโชคดีที่เธอดูอธิยังคงมีความสุขจากวิดีโอ อธิสามารถอยู่กับพ่อที่เขารักมากที่สุด นั่นคือสิ่งที่เขาหวังมาตลอด

ฟังจากปากของอธิแล้ว เธอรู้ว่าป้าโบว์โน้มน้าวอธิว่าเธอเดินทางไปทำธุระ

อธิเลยถามเธอว่าเธอจะกลับมาเมื่อไหร่ แล้วให้พาเขาไปที่สนามเด็กเล่นกับพ่อ