บทที่ 268 ดูหน่อมแน้มและธรรมดาๆ

นั่งอยู่ในห้องนั่งเล่น มีนาเห็นว่าผนังทั้งสี่ทิศถูกแขวนไปด้วยภาพถ่ายศิลปะของซาซ่า ซึ่งไม่ว่ามุมไหนเธอก็มีออร่าของดารา

กรณ์เห็นภาพเหล่านี้ แต่หลังจากมองผ่านภาพศิลปะของซาซ่าแล้ว เขาอดไม่ได้ที่จะมองไปที่มีนา แล้วพูดว่า: “ทำไมฉันถึงรู้สึกว่าเธอสองคนดูคล้ายกันเล็กน้อย ซาซ่าคนนี้คงไม่ใช่ว่ามีความสัมพันธ์ทางญาติกับเธอใช่ไหม?”

มีนายิ้มและโบกมือว่า: “คุณกรณ์ ฉันไม่มีญาติที่เป็นดาราดังอะไรหรอกนะ นอกจากนี้ คุณเอาฉันไปเปรียบเทียบกับดาราดัง ฉันจะถือว่าเป็นคำชมละกันนะ”

กรณ์ยิ้ม เขาไม่เคยคิดที่จะชมมีนาเลย แต่เพียงแค่แสดงความรู้สึกที่แท้จริงของตัวเองไปเท่านั้น

พวกเขารออยู่ครู่หนึ่งก่อนที่ซาซ่าจะออกมาจากห้องด้านใน ซึ่งเธอสวมชุดนอนผ้าไหมราวกับว่าเธอเพิ่งตื่นนอน แต่หลังจากเหลือบมองทั้งสองคน เธอก็นั่งบนโซฟาตรงข้ามพวกเขา แล้วหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูอย่างไม่ใส่ใจ และกล่าวว่า: “เอาชุดราตรีออกมาให้ดูหน่อยสิ”

กรณ์และมีนาลุกขึ้นยืน มีนาถอดถุงกันฝุ่นที่คลุมชุดราตรีต่างๆออก และหยิบชุดราตรีทีละชุดออกมาให้ซาซ่าดู

ซาซ่าไม่เงยหน้าขึ้นเลย และไม่ตอบพวกเขา

มีนาไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องถามว่า: “คุณซาซ่า คุณอยากลองอันไหนก่อน ฉันจะพาคุณไปลอง ถ้าคุณไม่พอใจตรงไหน คุณกรณ์ของเราสามารถปรับแก้ให้ได้ทุกเมื่อ”

ซาซ่าน่าจะโพสต์อะไรเสร็จแล้ว ดังนั้นเธอจึงมองขึ้นไปที่ชุดราตรี แต่หางตาของเธอเหลือบไปที่มีนา และถามว่า: “เธอเป็นเด็กใหม่ของบริษัทอินเทรนด์ใช่ไหม ฉันไม่เคยเห็นหน้าเธอมาก่อนเลย”

มีนาพยักหน้าและกล่าวอย่างสุภาพว่า: “สวัสดีค่ะ ฉันชื่อมีนา”

“งั้นเธอมาช่วยฉันลองสวมชุดดู และชุดราตรีพวกนี้ฉันจะลองหมดด้วย” ซาซ่าชี้มาที่เธอและพูดขึ้น

มีนาตอบตกลงและตามเธอไปที่ห้องแต่งตัว ช่วยเธอสวมชุดราตรีสีเหลืองอ่อนก่อน

“ชุดนี้เหมาะกับคุณมาก และดีไซน์แพทเทิ้ลด้านหลังก็เก๋มาก”

ซาซ่าหันไปหันมาตรงหน้ากระจกบานใหญ่ และพูดอย่างไม่พอใจว่า: “ทำไมฉันรู้สึกว่าเอวดูค่อนข้างบวม อันนี้แก้ได้ไหม”

“น่าจะแก้ได้” มีนารู้สึกว่าด้วยรูปร่างของซาซ่าแล้ว หลังจากสวมชุดราตรีนี้แล้วรอบเอวของชุดก็ดูไม่บวมเลย ซึ่งดูเหมือนว่าซาซ่าจะจู้จี้จุกจิกเล็กน้อย

ซาซ่าถามเธอว่า: “เธอบอกมาสิ ว่าจะแก้มันยังไง”

กรณ์อยู่ที่นั่น มีนาไม่กล้าแสดงความคิดเห็นของเธอไปมั่ว จึงกล่าวว่า: “คุณสามารถใส่ออกไป แล้วให้คุณกรณ์แก้จะดีกว่า”

ซาซ่าพูดอย่างไม่ใส่ใจว่า: “ช่างมันเถอะ มาลองอันต่อไปกัน ลองเสร็จแล้วค่อยว่ากันอีกที”

มีนาช่วยเธอลองชุดราตรีที่เหลือ และดูเหมือนเธอจะไม่พอใจกับชุดด้านหลังที่ลองเลย

ซาซ่ายังคงชอบชุดราตรีสีเหลืองอ่อนชุดแรกมากที่สุด มีนามองดูสีหน้าของเธอแล้ว เธอน่าจะต้องการเลือกที่จะใส่ชุดนี้ไปเข้าร่วมงานสำคัญบางอย่าง

มีนาขอให้เธอสวมชุดสีเหลืองอ่อนอีกครั้ง มาห้องนั่งเล่นและยืนอยู่ต่อหน้ากรณ์

“คุณกรณ์ คุณซาซ่าชอบอันนี้ที่สุด แต่เธอต้องการแก้ส่วนเอวเพื่อให้เอวของเธอดูเพรียวขึ้น”

กรณ์ยืนขึ้น มองดูแล้วพูดว่า: “เพิ่มริบบิ้นไว้ที่เอวไหม เอวของคุณจะได้ดูบาง”

“ดูหน่อมแน้มและธรรมดาๆ ฉันไม่ชอบ” ซาซ่าพูดไปตรงๆ

มีนาเห็นว่ากรณ์ไม่ได้โกรธเมื่อซาซ่าพูดแบบนี้ แต่เขายังคงยิ้มและพูดว่า: “บนเอวประดับโซ่เงินไว้ ซึ่งสามารถเป็นทั้งเครื่องประดับได้ และดูสง่างามด้วย”

“ประดับสายคาดเอว? รู้สึกแปลกๆ ฉันไม่ชอบเลย” ซาซ่าชี้ไปที่มีนาด้วยใบหน้าที่ไม่พอใจ และถามว่า: “เธอมีไอเดียอะไรไหม ช่วยฉันคิดหน่อย ฉันจะใส่ชุดนี้ไปงานสำคัญวันพรุ่งนี้”