บทที่ 284 เขาอันตรายมาก

เธอเข้าใจเสียทีว่าปัญหาระหว่างเธอกับมาร์ชอยู่ที่ไหน ไม่ใช่เขาไม่รักเธอ เพราะถ้าเขาไม่รักเธอ ก็คงไม่สละธุรกิจของตัวเอง ชีวิต……ถ้าไม่รักเธอมากขนาดนี้ แล้วจะยอมทำถึงขนาดนั้นเหรอ

ปัญหาของพวกเขาอยู่ที่ว่าเขาแข็งแกร่งเกินไป และเธอกับแตกต่างกันมากเกินไป เธอควรที่จะผ่านการพยายามด้วยตัวเอง เพื่อกลายเป็นผู้หญิงที่มีความสามารถและคู่ควรกับเขา！

มาร์ชดึงเธอจากนอกประตูเพื่อให้เธอเข้ามา แล้วล็อกประตูให้แน่นหนา ดวงตาลุกเป็นไฟแล้วพูดขึ้นว่า： “มีนา ผมประเมินคุณต่ำไปจริงๆ ผู้หญิงอย่างคุณถนัดในเรื่องที่ทำให้หัวใจของผมสับสนว้าวุ่น แล้วคุณก็เดินจากไป เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น！”

“ฉันก็ไม่อยากทำแบบนี้ แต่คุณเป็นคนไล่ฉันไปเองไม่ใช่เหรอ？คืนนี้ฉันไม่ควรมาที่นี่……”

เธอยังไม่ทันได้พูดจบ ผู้ชายคนนี้ก็ได้อุ้มเธอขึ้นมา แล้วใช้จูบเพื่อปิดปากของเธอไว้

วันรุ่งขึ้น มีนาตื่นขึ้นที่อพาร์ตเมนต์ เห็นผู้ชายที่นอนอยู่ข้างกายเธอ ในใจทั้งมีความสุขและโศกเศร้าปะปนกัน และดวงตาก็เอ่อไปด้วยน้ำตา

มาร์ชลืมตาขึ้นอย่างขี้เกียจ “มองอะไร ไม่เคยเห็นผมหล่อขนาดนี้มาก่อนเหรอ？”

มีนาใช้ฝ่ามือตัวเองปิดหน้าเข้าไว้ “อย่าหลงตัวเองหน่อยเลย หิวหรือยัง ฉันไปทำอาหารเช้าให้คุณ”

“หิว แต่ผมไม่อยากกินอาหารเช้า อยากกินคุณมากกว่า” มาร์ชดึงเธอเข้ามาอยู่ในอ้อมกอด และกอดอย่างแน่นหนา เอาคางไปไว้บนหัวเธอ ถูไถไปมาเบาๆ ไม่เคยอารมณ์ดีแบบนี้มาก่อน

มีนาหน้าแดงก่ำ “คุณเล่นพอหรือยัง ฉันต้องรีบไปทำงานที่บริษัทอีก”

มาร์ชล๊อคมือของเธอไว้ น้ำเสียงแหบพร่าเต็มไปด้วยกลิ่นอายอันตรายแล้วพูดขึ้นว่า： “คุณอย่าทำลายบรรยากาศแบบนี้ได้ไหม？”

มีนาเอนตัวเข้าไปในอ้อมกอดของเขา ยิ้มแล้วพูดขึ้นว่า： “คุณไม่เหนื่อยเหรอ เอาแรงมากมายขนาดนี้มาจากไหน”

มาร์ชจูบลงไปที่ริมฝีปากนุ่มของเธออย่างอดใจไม่ได้ จึงทำให้ยากในการควบคุมตัว

“พอแล้ว อย่าเล่นอีก” มีนาผลักตัวเขาออกแล้วพูดขึ้นว่า “ฉันจริงจังนะ ต่อไปฉันจะตั้งใจทำงาน ตั้งใจหาเงิน”

มาร์ชหัวเราะเธอแล้วพูดขึ้นว่า： “ได้ ได้ ผมรู้แล้ว จะหาเงินก็ไม่ใช่เรื่องรีบด่วนขนาดนั้น นอกจากคุณ ผมไม่เคยเตะต้องผู้หญิงคนอื่นเลย คุณให้ผมหิวมานานขนาดนี้ ก็ต้องให้ผมกินจนอิ่มก่อนสิ”

มีนาทั้งเขินทั้งอาย ถูกเขาพูดจนหัวใจเต้นตุ๊บตั๊บไปหมด แต่เมื่อนึกถึงวิกฤติของบริษัทออมที นี่ไม่ใช่เวลาที่พวกเขาจะมาพลอดรักกัน

“ฉันต้องไปทำงานแล้วจริงๆ วันนี้ห้ามสายอีกด้วย”

มาร์ชจึงคลายเธงออกเล็กน้อย ยิ้มแล้วถามขึ้นว่า： “ตอนนี้คุณทำงานอะไรเหรอ ดูแล้วเหมือนจะตั้งใจทำงานกว่าตอนที่อยู่บริษัทแอมทีเสียอีก”

เมื่อมีนาได้ยินเขาเอ่ยถึงบริษัทแอมที พูดขึ้นมาด้วยความรู้สึกผิดว่า： “ก็ทำงานเป็นนักออกแบบเหมือนเดิม ใช่ละ ถ้าบริษัทอื่นกลายเป็นผู้ถือหุ้นใหญ่ของบริษัทแอมที จะทำยังไงดี？”

“ง่ายมาก ผมไม่ยอมให้คนอื่นเข้ามาถือหุ้นของบริษัทแอมทีหรอก” น้ำเสียงของมาร์ชเต็มไปด้วยความหนักแน่น

“อีกอย่าง……ยังมีเรื่องของET Groupอีก” มีนาพูดเสียงเบาอยู่ในอ้อมกอดของเขา “ฉันไม่รู้ว่าจะกระทบถึงคุณ น้ำเป็นมะเร็ง บอกให้ฉันไปเยี่ยม พวกเขาดึงดันที่จะโอนทรัพย์สินให้ฉัน และบอกว่าแค่ชั่วคราว ฉันจึงไม่สามารถปฏิเสธได้”

“ไม่ต้องอธิบาย ผมรู้ว่าไม่ใช่ความผิดของคุณ” มาร์จูบที่ผมของเธอเบาๆแล้วพูดขึ้นว่า “ET Groupกลายเป็นของคุณไม่ใช่เรื่องไม่ดี คุณมีสิทธิ์ตัดสินใจที่จะร่วมมือกับET Groupต่อในโครงการของแพลตฟอร์มการขายออนไลน์ และการสูญเสียในส่วนนี้สามารถกู้คืนกลับมาได้ "

“จริงเหรอ？ถ้าอย่างนั้นก็ดีสิ คุณบอกฉันหน่อย ฉันควรทำยังถึงจะช่วยคุณได้？” เมื่อมีนาได้ยินที่เขาพูดแบบนี้ จิตใจที่หดหู่ก็ดีขึ้นทันที

“ง่ายมาก ฉันจะให้ชาร์วีช่วยเหลือคุณ พวกคุณไปที่ET Group คุณก็แค่ใช้สิทธิของคุณก็พอแล้ว”

“ได้”