บทที่ 285 อนาคตที่มีความสุข

พลส่งข้อความกลับมาอย่างรวดเร็ว “วันนี้ต้องทำตามสัญญาที่รับปากกับผมไว้ว่าจะกินอาหารกลางวันและอาหารเย็นด้วยกันกับผมนะ？”

มีนาตรึกตรองดูสักครู่ แล้วตอบกลับไปว่า “มื้อกลางวันฉันค่อนข้างยุ่ง นัดมื้อเย็นดีกว่า”

“ได้สิ แต่ว่าอย่าลืมว่ายังติดค้างมื้อกลางวันผมอีกมื้อนะ”

มีนาตอบกลับด้วยรูปสติ๊กเกอร์oK กัดฟันเล็กน้อย คิดในใจว่าถึงแม้จะยากในการเอ่ยปาก แต่ยังไงคืนนี้ก็ต้องพูดคุยกับเขาให้ชัดเจน

เธอทุ่มเททำงานอย่างอารมณ์ดี แต่ไม่รู้เป็นเพราะอะไรวันนี้เพื่อนร่วมงานต่างมองเธอด้วยสายตาไม่เหมือนเดิม

ไม่ใช่สายตาที่ไม่ดี แต่เธอสัมผัสได้ว่ามันคือสายตาที่เต็มไปด้วยความอิจฉา แต่เธอก็รู้สึกว่าหรือเป็นเพราะเธอคิดมากไปเอง

เธอกับมาร์ชยืนยันความรู้สึกของกันและกันแล้ว คืนดีกันเหมือนเดิมแล้ว เธอรู้สึกดีใจมาก ดังนั้นไม่ว่าจะมองใครก็เหมือนพวกเขากำลังอิจฉาเธออยู่

เมื่อคิดแบบนี้ เธอก็ไม่ไปใส่ใจสายตาของเพื่อนร่วมงานอีกต่อไป

จนกระทั่งถึงเวลากินอาหารมื้อกลางวัน มีเพื่อนร่วมงานที่อายุเยาว์คนหนึ่งเข้ามาคุยกับเธอ ถึงรู้ว่าภาพลวงตาที่เห็นไม่ใช่เป็นเพราะเธอที่คิดมากไปเอง

“พี่มีนา พี่ไปหาผู้ชายที่หล่อและรวยแบบนี้ได้ที่ไหน ช่างน่าอิจฉาจริงๆ พวกพี่คงใกล้จะแต่งงานแล้วสินะ？เมื่อถึงเวลานั้นอย่าลืมเชิญพวกเราไปในงานแต่งด้วยนะ”

มีนายังไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น จึงถามขึ้นอย่างแปลกใจว่า： “แฟนอะไรเหรอ ฉันไม่คิดจะแต่งงานหนิ่”

เพื่อนร่วมงานอายุเยาว์ยิ้มแปลกๆ แล้วพูดว่า： “อย่าทำไขสือเลยค่ะ มันกระจายไปทั่วอินเทอร์เน็ตแล้ว เศรษฐีกลับมาจากต่างประเทศเพราะมาตามหาคู่รักในวัยเด็ก และผู้หญิงในรูปถ่ายเหล่านั้นก็เห็นได้ชัดว่าเป็นพี่ และมีรูปถ่ายอีกรูปหนึ่งที่เบื้องหลังของภาพก็คือหน้าประตูใหญ่ของบริษัทเรา พี่ถือดอกกุหลาบช่อใหญ่ไว้ในมือ และแฟนเศรษฐีคนนั้นก็อยู่เคียงข้างพี่ และวันนั้นเพื่อนร่วมงานหลายคนในบริษัทของเราที่เดินผ่านก็ได้เห็นภาพนั้นด้วย พวกพี่ช่างมีความสุขและโรแมนติกมากเลย！”

มีนาแค่อยากจะรีบดูข่าวซุบซิบบนอินเทอร์เน็ตว่ามีอะไรบ้าง ได้แต่ยิ้มให้กับเพื่อนร่วมงานอายุเยาว์คนนี้ แต่ไม่พูดอะไร

เธอไม่มีเวลาแม้แต่จะกินอาหารมื้อกลางวัน ได้แต่ดูข่าวซุบซิบที่แพร่กระจายบนอินเทอร์เน็ต

ไม่สิ เรียกว่าข่าวลือไม่ได้หรอก ข่าวทั้งหมดถูกตีพิมพ์ในหน้าหนังสือพิมพ์หมวดการเงิน โดยมีข้อความและรูปภาพ โดยเฉพาะรูปภาพเหล่านั้น ไม่ได้มีการเซนเซอร์หน้าของเธอกับพลเลย

มีรูปของเธอและพลที่อยู่ในสถานที่ต่างๆ ราวกับว่ามีคนติดตามถ่ายรูปอยู่ตลอดเวลา

รูปถ่ายที่เธอเข้าออกคฤหาสน์ของพล มีทั้งกลางวันและกลางคืน

รูปถ่ายที่พลไปค้างตรงที่พักของเธอเมื่อคืนก่อน และออกไปในตอนเช้า ล้วนถ่ายไว้อย่างชัดเจน

ตอนนี้ทำให้เธอเหมือนคนน้ำท่วมปาก ความสัมพันธ์ฉันคู่รักระหว่างเธอกับพลคนทั้งโลกรู้หมด สิ่งที่ทำให้เธอปวดหัวที่สุดคือเธอจะอธิบายกับมาร์ชยังไง

เมื่อคืนพวกเขาเพิ่งปรับความเข้าใจกัน กลับมาคืนดีกันเหมือนเดิม และยังวาดฝันว่าหลังจากที่เคลียร์เรื่องวุ่นวายพวกนี้เสร็จสิ้นแล้ว พวกเขาทั้งสามคนครอบครัวจะมีอนาคตที่มีความสุข

ถ้าวันนี้เกิดมาร์ชรู้เรื่องนี้ และเห็นข่าวพวกนี้จะเป็นยังไงบ้าง เธอแทบไม่กล้าคิดเลย คงจะเหมือนเมื่อก่อนที่โรซี่เคยพูดไว้ มาร์ชคงรู้สึกว่าเธอนั้นเป็นผู้หญิงที่แย่ที่สุดในโลก

เธอปิดคอมพิวเตอร์บนโต๊ะทำงานด้วยอาการมือสั่น และจ้องมองไปที่หน้าคอมที่มืดสนิดอย่างเหม่อลอย

ถึงแม้เธอจะรู้สึกได้ว่าโทรศัพท์ของเธอกำลังสั่นอยู่ ก็ไม่ไปดู ไม่ว่าจะเป็นข้อความหรือวีแชทที่ใครส่งมาก็ตาม เธอก็ไม่อยากไปดู

เวลานี้เธอแค่ต้องการถามพลว่าทุกสิ่งที่แพร่กระจายอยู่บนอินเทอร์เน็ตนั้นมันเกิดอะไรขึ้นกันแน่？

เธอหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาแล้วโทรหาพล แต่อีกฝ่ายกลับไม่มีคนรับสาย

เธอเลยลองโทรศัพท์หาม่อน ม่อนรับสายขึ้นมาทันที