บทที่ 344 ไม่มีความสุขเลย

“อย่ากังวล ผมจะทำอะไรเธอได้ ก็แค่ขู่ไปไม่กี่ครั้งเท่านั้น จะว่าไปคุณดาวเองก็เรียกตำรวจแทนเขาแล้วไม่ใช่เหรอ”

ดาวมองไปที่ชายผู้ไร้ก้นบึ้ง หัวใจของเขาก็เย็นชาเช่นกัน แต่น้ำเสียงของเขายังคงไม่เปลี่ยนแปลง และเขาพูดอย่างเย็นชา: “ในเมื่อคุณรู้ทุกอย่างแล้วจะพบฉันอีกทำไม ฉันจะรู้ได้อย่างไรว่ามีนาอยู่ที่ไหน”

พลวางแก้วไวน์ในมือลงแล้วพูดด้วยน้ำเสียงของนักธุรกิจว่า “เอาอย่างนี้ ผมเองก็อยากจะทำธุรกิจกับคุณเหมือนกัน จอแค่คุณบอกผมว่ามีนาอยู่ที่ไหน ผมก็สามารถทำให้ตระกูลอุตตมสุวิบูลย์ของพวกคุณนั้นได้โครงการที่สนใจมานาน แล้วก็ผมยังสามารถทำให้ร้านแบรนด์เนมของคุณเป็นร้านที่มีชื่อเสียงมากที่สุดในเอเชีย ถึงตอนนั้นมูลค่าค้าขายของคุณก็จะพุ่งสูงเป็นเท่าตัวของตอนนี้”

“ฉันไม่สนใจธุรกิจของพ่อเลยแม้แต่น้อย สำหรับร้านของฉันเองก็แค่เป็รการฆ่าเวลาเล่น ฉันไม่เคยคิดอะไรทะเยอทะยานมาก่อน” ดาวพูดอย่างเฉยๆว่า “ยิ่งไปกว่านั้นฉันไม่มีทางบอกนายหรอกว่ามีนาอยู่ที่ไหน ถ้าไม่มีเรื่องอะไรแล้วฉันไปก่อนนะ”

“ก็ได้ เชิญ” พลดูเหมือนว่าเขาจะชนะเลย ราวกับว่าเขาไม่สนใจว่าเธอจะพูดหรือไม่

ครั้งแรกที่ดาวพบหน้าเขา ในที่สุดก็รู้ว่าเขาน่ากลัวมากแค่ไหน และฝ่ามือของก็มีเหงื่อออกอยู่ตลอดเวลา

เธอกำลังจะจากไป จู่ๆเธอก็ได้ยินเสียงโทรศัพท์ของพลที่วางไว้บนโต๊ะดังขึ้น และหัวใจของเธอก็สั่นสะท้านตาม

พลหยุดเธออีกครั้งและพูดว่า "เดี๋ยวก่อน ดูว่าแฟนของคุณกำลังขับรถจะไปไหน"

ขณะที่เขาพูดอย่างนั้น เขาเปิดวิดีโอที่อัปโหลดโดยโทรศัพท์มือถือของเขาและยกขึ้นสูงๆเพื่อให้ดาวดู

ดาว หันกลับมาและเห็นว่า เทมป์กำลังขับรถในวิดีโอบนโทรศัพท์มือถือของเขา ในเวลานี้เทมป์น่าจะหาเวลาออกมาได้เพื่อขับรถไปในที่พักของมีนา

“นายหาคนติดตามเทมป์?”

พลวางโทรศัพท์มือถือลง สนุกกับวิดีโอที่เหมือนกับถ่ายทอดสดอย่างสนุกคนเดียว พูดอย่างตลกว่า “คุณดาว คุณฉลาดมาก ในเมือง Cฉันทำอะไรคุณไม่ได้ แต่แฟนของคุณนั้นก็ไม่แน่แล้ว เพราะเขาไม่มีพ่อที่เก่งอย่างคุณ.......”

“นายกล้าแตะแม้แต่นิ้วเดียวของเทมป์ก็ลองดู!!” ดาวพูดอย่างโกรธ

“ฉันเองก็ไม่ต้องการที่จะต่อต้านตระกูลอุตตมสุวิบูลย์ของคุณ และฉันก็ไม่อยากให้คุณดาวต้องเสียใจ คำขอของฉันง่ายมาก เอาผู้หญิงของฉันคืนมา” พลพูดอย่างไม่รีบไม่ร้อน

ดาวรู้สึกว่าเขาเป็นคนบ้า คนโรคจิต แล้วพูดอย่างโกรธว่า “นายได้มีนาไปแบบนี้มันสนุกมากเหรอ ถ้านายรักเธอจริงๆ และถ้านายยังเห็นแก่ความสัมพันธ์ที่โตมาด้วยกันระหว่างพวกนาย นายก็ควรจะปล่อยเธอไป ให้อิสรภาพกับเธอ ให้เธอไปใช้ชีวิตที่เธออยากใช้”

พลหัวเราะออกเสียงและพูดอย่างไม่มีอะไรเกิดขึ้นว่า "ชีวิตที่เธอต้องการก็คือชีวิตที่ฉันต้องการเหมือนกัน ซึ่งมันไม่ได้ขัดแย้งกันเลย ตลอดเวลาที่ฉันไม่ยอมแพ้ก็เป็นเพราะว่าในใจของฉันมีเธออยู่เสมอ เพื่อสักวันจะสามารถอยู่กับเธอ บรรลุความฝันตอนเด็กของพวกฉันให้หมด คุณดาว ขอถามหน่อย ในโลกนี้มีใครรักมีนามากกว่าฉันไหม ขนาดนี้แล้วเธอไม่ควรเป็นของฉันเหรอ?”

“ความรักเป็นของกันและกัน ไม่ใช่การคิดเพ้อฝัน” ดาวพูดอย่างช่วยไม่ได้ “นายก็ต้องดูด้วยว่าเธอเต็มใจหรือไม่ การบังคับนั้นไม่มีความสุขเลย”

“เธอก็รักฉันจริงเหมือนกัน ถ้าไม่ใช่เพราะว่าพวกคุณคอยขัดขวางอยู่ตรงกลาง เธอก็จะอยู่กับฉันไปตลอดชีวิต”

“ใช่ เมื่อนายทำให้เธอกลายเป็นคนโง่ที่ไม่มีความคิด มันต่างอะไรกับหุ่นเชิดที่ไร้วิญญาณ นี่คือการอยู่ด้วยกันตลอดไปที่นายพูดถึงเหรอ?” ดาวทนการหลอกตัวเองแบบนี้ของเขาไม่ไหวจริงๆ

พลไม่อยากเถียงกับเธอ รู้สึกว่าไม่มีใครเข้าใจความสัมพัทิ์ของเขากับมีนาเลย เขาเอาแต่มองภาพวิดีโอในโทรศัพท์ พวกเขาพามีนาไปซ้อนไว้ในที่ที่เทมป์จะขับรถไปแน่ๆ

ดาวรีบหันหลังจากไป เพื่อไปห้ามไม่ให้เทมป์ไปที่พักของมีนาตอนนี้

คนที่ประตูห้องอยากจะหยุดเธอไว้ แต่พลกลับโบกมืออย่างไม่สนใจว่า "ปล่อยเธอไป"

ทันทีที่ดาวมาถึงล็อบบี้ของโรงแรม ก็รีบโทรหาเทมป์ แต่โทรศัพท์ของอีกฝ่ายดังไปสักพักก็ไม่มีใครรับสาย หรือว่าพลจะลงมือกับเทมป์แล้ว?