บทที่ 347 ไม่มีอะไรจะพูดแต่กลับหาเรื่องมาพูดจนได้

มาร์ชก้มศีรษะลง อยากจะจัดการงานที่มีในมือบางส่วนให้เสร็จโดยเร็วที่สุด พูดว่า “เอาแผนการตลาดมาให้ผม มีจุดไหนทำให้คุณไม่สามารถตัดสินใจได้ คุณบอกผมมาก่อน”

เทมป์ยืนอยู่ข้างๆโต๊ะทำงานของเขา ยกเอาแผนการตลาดสองสามชุดออกมาคุย แต่ในใจกลับคิดว่า หากนานามาหามาร์ชล่ะก็ เขาก็ไม่น่าจะไปต่างประเทศในบ่ายวันนี้

“แค่นี้เหรอ” มาร์ชถามเมื่อเขาเงียบไป

เทมป์ตอบ “ใช่ครับ ก็แผนสองสามแผน”

มาร์ชสางงานในมือลง แค่รู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย เงยหน้าขึ้นมองเขาแล้วพูดว่า “แค่เรื่องเล็กน้อยพวกนี้ ประสบการณ์หลายปีที่คุณทำงานอยู่ที่บริษัทแอมทียังตัดสินใจไม่ได้หรือ”

“ผมคิดว่าแผนชุดที่สองดีที่สุดครับ แต่ก็อยากขอคำแนะนำจากคุณสักหน่อย อย่างไรเสียบริษัทแอมทีก็แตกต่างจากสำนักงานสาขาอื่นๆ และคุณ...คุณมาร์ชก็จัดการด้วยตนเองมาโดยตลอด” เทมป์หลบสายตาไม่มองเขา

“ไม่ใช่มั้ง คุณมาหาผมมีเรื่องอะไรอีกหรือเปล่า”

เทมป์พูดอย่างไม่มั่นใจ “ไม่มีอะไรแล้วครับ”

อันที่จริงเขาไม่รู้ว่าควรจะบอกมาร์ชดีไหม ว่าเกิดอะไรขึ้นกับนานา อย่างไรเสียทั่วทั้งNX Groupก็มีข่าวซุบซิบว่าอดีตภรรยาของคุณมาร์ชทรยศเขาและหนีไปกับผู้ชายอื่น คุณมาร์ชไม่ใช่แค่โดนสวมเขาธรรมดาเลย

ดังนั้นกระทั่งตอนนี้ในบริษัทไม่มีใครกล้าเอ่ยชื่อนานาต่อหน้ามาร์ช แม้แต่ชาร์วียังไม่กล้าพูดถึงเลย

“จริงเหรอ” มาร์ชถามด้วยความแคลงใจ “หรือว่าคุณเจอปัญหาอะไรอีกแล้วหรือ”

คำพูดของมาร์ชทำให้เทมป์ฉุกคิดถึงเรื่องคราวที่มาร์ชออกเงินเพื่อช่วยรักษาอาการป่วยของแม่ของเขา และเขายังคงกล่าวทั้งที่ยังอย่างซาบซึ้งในใจ “ไม่ครับ ไม่มีปัญหาจริงๆ ถ้าคุณมาร์ชคิดว่าแผนที่สองไม่มีปัญหา ผมจะให้พวกเขาใช้แผนที่สองเลย”

“แล้วแต่คุณจะตัดสินใจแล้วกัน” มาร์ชก้มศีรษะลงเพื่ออ่านเอกสารต่อ

“เช่นนั้นผมขอตัวนะครับ”

“ได้”

ปากของเทมป์กล่าวว่าจะไป แต่เท้าของเขากลับไม่ขยับ และเอ่ยว่า “คุณมาร์ชคุณจะบินไปต่างประเทศในบ่ายวันนี้ หรือว่ามีโครงการใหญ่อะไรที่ต่างประเทศหรือเปล่าครับ”

“เรื่องส่วนตัวน่ะ ถ้าคุณมีเรื่องอะไรอีก สามารถส่งอีเมลให้ผมได้ตลอดเวลา”

“สถานะของบริษัทแอมทีทุกวันนี้ในอุตสาหกรรมแฟชั่นของเมือง Cไม่มีใครจะสั่นคลอนได้ ไม่มีทางจะมีปัญหาครับ คุณมาร์ชวางใจได้”

มาร์ชฟังเขารู้สึกราวกับไม่มีอะไรจะพูดแต่กลับหาเรื่องมาพูดจนได้ ไม่เข้าใจว่าเขาพยายามจะพูดอะไร ปกติคนคนนี้มักไม่ใช่คนเวิ่นเว้อเช่นนี้

“หัวหน้าเทมป์ ตกลงคุณมีเรื่องอะไรอีกกันแน่ คุณพูดตรงๆได้เลย ตราบใดที่ฉันช่วยคุณได้ฉันก็จะช่วย”

“ผม...ไม่เป็นไรครับ” คำพูดของเทมป์มาอยู่ที่ริมฝีปากแล้วยังคงกล้ำกลืนคำพูดลงไปอีก ดาวเตือนเขาแล้วว่า วันนี้เพียงแค่มาดูปฏิกิริยาของมาร์ช ส่วนจะบอกเขาเรื่องนานาหรือไม่ ก็ควรปรึกษาดาว “คุณมาร์ช ผมไม่อยู่กวนคุณแล้ว ขอตัวก่อนนะครับ”

ขณะที่เอ่ยเขาเดินไปที่ประตูออฟฟิศแล้ว และเมื่อขณะที่กำลังเปิดประตูเพื่อจะออกไป เขากลับรู้สึกว่าเรื่องนี้ต้องบอกมาร์ชให้ได้