บทที่ 363 ไม่ตอแยเธอแล้ว

เธอเห็นว่าหมัดของเร็นคลายออกแล้ว จึงหันหลังออกจากห้องไป กลับไปยังห้องเก็บของถึงได้แอบถอนหายใจได้ ที่จริงเมื่อกี้เธอก็ไม่รู้ว่าตัวเองทำแบบนี้จะขู่เร็นได้มั้ย คิดแล้วคงเป็นคำพูดตัวเองประโยคสุดท้ายนั้นทำให้เขาขยะแขยงมั้ง

ขอแค่ทำให้เขารู้สึกว่าคนทำความสะอาดไม่มีอะไรให้น่าไล่ล่า หลังจากนี้จึงจะได้ไม่มาตอแยเธออีก

……

อันดาออกมาจากคลับเฮ้าท์ก่อน เมื่อออกมาจากประตูใหญ่ได้ไม่กี่ก้าว ก็เห็นเซทท์ที่สวมชุดสบายๆเดินมาทางเธอ

เธอเชิดหน้าขึ้น ทำเป็นไม่เห็นเขา ทำว่าเขาเป็นธาตุอากาศ มองข้ามผ่านเขาไป

แต่เซทท์กลับยื่นมือมาคว้าแขนเธอไว้ “อย่าทำงานที่นี่เลย ฉันช่วยหางานปกติธรรมดาให้เธอได้ ให้เธอพอเลี้ยงตัวเองได้”

อันดาอยากจะสะบัดเขาออก พลางพูดอย่างน่าขัน : “นายเป็นถึงตำรวจนะ ยื้อแย่งกับคนแบบฉัน ถ้าถูกคนเห็นจะทำลายภาพลักษณ์อันสูงส่งของนายนะ”

เซทท์ไม่ปล่อยมือและลากเธอไปอีกฝั่ง “ฉันรู้ว่าเธอเกลียดฉัน แต่เธอก็ไม่ต้องทำลายตัวเองแบบนี้นี่ ไปหางานปกติดีๆทำ แล้วเริ่มใหม่หมดทุกอย่างยังทันนะ......”

อันดามองเขาอย่างโมโห และพูดเสียงเย็นชา : “คุณตำรวจเซทท์ นายมองตัวเองสูงไปเปล่า งานที่ฉันทำมันทำไมไม่ปกติแล้วล่ะ ถ้าฉันอยู่ที่นี้แล้วทำลายตัวเอง แล้วนา......”

เธอเกือบจะหลุดปากพูดออกไป ว่านานาก็ทำงานที่นี่เหมือนกัน ยังดีที่หยุดปากไว้ทัน

“เธอว่านาอะไรนะ? ”

อันดาใช้แรงสะบัดเขาออก “ฉันบอกว่านั้นมันหลักการอะไร!”

“ที่อโคจรแบบนี้ ถึงแม้เธอไม่อยากจะก่อเรื่อง ยังไงเรื่องก็วิ่งเข้าหาเธอ เรื่องเมื่อครั้งก่อนเป็นสิ่งยืนยันที่ดีที่สุด!” เซทท์ลองพูดกล่อมเธอ ให้เธอไปจากที่แบบนี้

“เซทท์ อย่ามาแสร้งทำเป็นคนดีพูดกับฉันเลย ฉันเห็นแล้วจะอ้วก ฉันไม่ต้องการความเห็นใจ ความเมตตาจากนาย...... หลังจากนั้นไม่ต้องมาหาฉันอีก จากนี้ชาตินี้ฉันไม่อยากเจอนายอีก!” อันดายื่นมือทั้งสองข้าง ผลักเขาออกไปอย่างแรง และโบกรถจากไปอย่างรวดเร็ว

เธอกลับถึงที่พัก เพื่อที่จะรอให้นานากลับมา จึงยังไม่นอน และเล่นเกมอย่างบ้าคลั่ง เอาความเกลียดชังที่มีต่อเซทท์ทั้งหมดมาระบายลงในเกม

ไม่นาน มีนาก็กลับมาถึงที่พักอย่างเหนื่อยล้า ดีที่ไม่เกิดเรื่องอันตรายขึ้น เร็นนั่นก็กวนคนอื่นแล้วก็อ่อนเอง

แต่ว่าถ้าเขาคิดจะมาคิดบัญชีหลังจากนี้ เธอก็ไม่ให้โอกาสใดๆเขาแล้ว

อันดาเห็นเธอกลับมาแล้ว จึงออกจากเกม และยิงคำถามใส่เธอ : “นานา ไอ้คุณเร็นที่สภาพจิตผิดปกตินั่นไม่ได้ทำให้เธอลำบากใช่มั้ย? เธอนี่ก็มีกึ๋นเหมือนกันนะ ที่เอาตัวรอดมาได้เหนี่ย”

มีนาโยนกระเป๋าที่อยู่ในมือไปอีกฝั่ง และนั่งลง รินน้ำใส่แก้ว และกระดกจนหมดรวดเดียว และพูดขึ้น : “เขามันก็แค่เด็กที่ถูกตามใจคนเสียคน สภาพครอบครัวดีเกินไปยิ่งทำให้ไม่มีเป้าหมายในชีวิต นิสัยเดิมคงไม่เลวหรอก ดาวพี่สาวของเขาช่วยฉันไว้ไม่น้อย หวังว่าที่ฉันทำแบบนี้ไปจะทำให้เขากลับไปคิดทบทวนตัวเองดีๆ”

“ดาวก็คือคุณหนูคนที่เคยช่วยเธอไว้น่ะเหรอ? หล่อนกับเร็นเป็นพี่น้องแท้ๆกัน? ” อันดาถาม

เธอไม่เคยเจอดาวตัวจริง แต่ก็เคยได้ยินมีนาพูดถึง เธอก็ไม่ถือว่าเป็นคุณหนูสวยผู้สูงศักดิ์ที่ทั้งยึดหลักคุณธรรมและมุ่งพัฒนาตน

มีนาพยักหน้า

อันดาส่ายพลางพูด : “คนนึงสวรรค์ คนนึงนรกจริงๆ แม่ที่คลอดคนเดียวกันมั้ยเหนี่ย? ”

“น่าจะใช่” มีนาเคยค้นหาในอินเทอร์เน็ต พ่อเขาตั้งแต่ต้นจนสุดท้ายก็มีแม่ของดาวที่เป็นภรรยาอย่างเปิดตัวเพียงคนเดียว และก็ไม่เห็นว่าเมื่อก่อนเขาจะมีข่าวฉาวอะไร

อันดาไม่ได้ถามเรื่องของเร็นต่ออีก เมื่อนึกถึงประโยคที่มีนาพูดตอนที่พวกเธอกำลังจะเลิกงาน จึงถาม : “เธอมีเรื่องอะไรจะพูดกับฉันกันแน่ คงไม่ใช่ว่าพลอะไรนั้นเจอเธอแล้วหรอกนะ? ”