บทที่ 368 สายไปหนึ่งก้าว

อีกคนก็พูดว่า “นายจะไปรู้อะไร ช่วงนี้คุณเร็นตกหลุมรักสาวแม่บ้านคนนั้น กำลังยุ่งอยู่กับเรื่องเปิดบริษัททำความสะอาด”

"คนทำความสะอาดเหรอ รสนิยมแปลกๆ"

“สวยนะ แต่ก็ไม่รู้ทำไมถึงมาทำงานตำแหน่งแม่บ้านทำความสะอาด”

“สามารถทำให้คุณเร็นตกหลุมรักได้ขนาดนี้ เธอคนนั้นต้องสวยมากแน่ๆ แต่ว่าคนที่ทำงานแบบนี้มันจะต้องสกปรกมากๆไม่ใช่เหรอ ทำไมคุณเร็นยังชอบไปได้?”

“นายไมรู้อะไรแล้ว คุณเร็นยังไม่ทันได้ลงมือ ก็ทำให้ผู้หญิงคนนั้นหนีไปก่อนแล้ว อย่างที่เขาว่ากัน ไม่ได้ของที่ตัวเองต้องการมันก็จะเฟลหน่อย”

“นายพูดเหมือนกับว่านายเคยเห็นผู้หญิงคนนั้นมาแล้ว มีรูปไหม เอามาให้ดูหน่อยสิ แม่บ้านแบบไหนกัน ที่ทำให้คุณเร็นคลั่งไคล้ได้ขนาดนี้?”

ผู้ชายคนนั้นหยิบโทรศัพท์ออกมา จากนั้นเอารูปให้เขาดู

มาร์ชรู้สึกผู้ชายสองคนนี้มันน่าเบื่อ ไม่อยากฟังอีกต่อไปและดึงกระดาษทิชชูออก เช็ดมือเสร็จแล้ว จากนั้นก็ได้เดินผ่านพวกเขา โดยเหลือบมองรูปนั้นโดยไม่ได้ตั้งใจ

เป็นห้องที่มีแสงไม่ค่อยสว่าง มีผู้หญิงคนหนึ่งสวมเสื้อแม่บ้าน กำลังถือไม้กวาดแล้วพูด

ตัวเขาทั้งตัวแข็งทื่อ ถึงแม้ว่ารูปภาพจะเบลอเล็กน้อย แต่เขาก็สามารถดูออกได้เลยว่าเป็นมีนา

ถึงเธอจะเป็นเถ้าถ่านหรือฝุ่นไปแล้ว เขาก็ยังรู้ว่านั้นคือมีนา

ผู้ชายที่เห็นรูปภาพก็หัวเราะขึ้นมา “ดุจังเลย ดุอย่างกับอะไร คุณเร็นชอบผู้หญิงแบบนี้ได้อย่างไง?”

“ดูเหมือนว่าคุณเร็นจะไปแนวซาดิสม์เล็กน้อย” ทั้งสองคนหัวเราะ

มาร์ชฟังแล้วไม่เข้าหูมาก จากนั้นเขาคว้าโทรศัพท์ของผู้ชายคนนั้นมาทันที เขากดซูมเข้าที่รูปภาพเพื่อดูชัดๆ

ผู้ชายที่ถูกคว้าโทรศัพท์ไปเริ่มจะโวยวาย อยากได้โทรศัพท์คืน แต่พอรู้ว่าคนที่เอาไปคือมาร์ช ก็ไม่กล้าทำอะไร แค่พูดว่า "คุณมาร์ช ทำไมถึงเอาโทรศัพท์ผมไปครับ? คุณไม่มีโทรศัพท์เหรอครับ หรือว่าแค่จะยืมไปโทรเหรอครับ?"

มาร์ชจ้องไปที่รูปนั้นด้วยท่าทางที่น่ากลัว จากนั้นก็มองไปที่ผู้ชายคนนั้นแล้วพูดว่า "ห้องนี่มันอยู่ที่ไหน? ผู้หญิงในรูปชื่ออะไร?"

“คุณมาร์ช คุณก็รู้จักผู้หญิงคนนี้เหรอครับ....”

“คนเขาถาม ก็ตอบสิ!” ดวงตาของมาร์ชประกาย เหมือนมีดที่กำลังจะแทงเข้าไปที่คอของเขา

ทั้งสองคนตกใจมากพวกเขาแทบล้มทั้งยืน มีคนพูดอย่างเสียงสั่นว่า “คุณมาร์ช ผมมากับพ่อนะครับ ถ้าคุณยังเป็นแบบนี้ พ่อผม...”

“ไม่ได้ถามว่าพ่อนายเป็นใคร!” มาร์ชถามด้วยสายตาที่เฉียบแหลม “ผู้หญิงในรูปนี้อยู่ที่ไหน?”

"รูปนี้ถ่ายในคลับครับ "

มาร์ชโยนโทรศัพท์คืนให้ผู้ชายคนนั้น รีบออกจากห้องน้ำไป

ผู้ชายข้างหลังเขาก็พูดเสียงเบาว่า “แต่ว่าตอนนี้เธอไม่ได้อยู่ที่นั่นแล้ว”

มาร์ชไม่ได้ยินคำพูดที่เขาพูด รีบออกจากงานเลี้ยงไป ตรงไปที่รถและขับรถไปที่คลับนั้นเอง

ชาร์วีที่กำลังพูดคุยกับคุณในงาน ก็เห็นว่ามาร์ชท่าทางแบบนั้น ไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น แต่เขาก็ถอยออกจากตรงนี้ไม่ได้ ทำได้แค่ปล่อยเขาไป

มาร์ชไปที่คลับนั้น ไล่ถามทุกคนในนั้น แต่ทุกคนต่างก็บอกว่ามีนาลาออกไปตั้งนานแล้ว ไม่รู้ว่าตอนนี้อยู่ที่ไหน