บทที่ 372 ความหวังอันริบหรี่

ทางฝั่งของทรอยนั้นเงียบมาก และเขาก็พูดด้วยเสียงเบา: “นายไม่ต้องรู้สึกผิดต่อเรื่องนั้นแล้วนะ ฉันสบายดี และร่างกายของฉันก็ยังดีเหมือนเมื่อก่อน”

“แต่อาจารย์ ทำไมคุณถึงต้องไปต่างประเทศล่ะ แล้วคุณอยู่ต่างประเทศไหน?”

“อย่าถามอะไรพวกนี้เลย การกระทำทั้งหมดของฉันต้องถูกเก็บเป็นความลับ” ทรอยพูดหลังจากนิ่งไปชั่วครู่ “ที่ฉันติดต่อมาหานายเพราะมีเรื่องหนึ่งที่อยากถามนาย”

“เรื่องอะไรครับ ถามมาได้เลย”

“เมื่อเร็วๆนี้พลได้มาหานายหรือเปล่า และนายกับเขามีความสัมพันธ์กันยังไง?”

เซทท์ไม่เข้าใจว่าทำไมทรอยถึงถามเรื่องส่วนตัวของเขา จึงพูดว่า: “อาจารย์ อาจารย์รู้จักพี่พลได้ยังไง? ผมกับพลเป็นพี่น้องที่ดีต่อกัน พวกเราเคยโตมาด้วยกันในสถานเลี้ยงเด็กกำพร้า ต่อมาเขาก็ถูกสามีภรรยาต่างชาติรับไปเลี้ยง แล้วก็ได้กลายไปเป็นเศรษฐีในต่างแดน”

“โอเค ฉันเข้าใจแล้ว” ทรอยรีบถามเร็วขึ้น “เขามาหานายทำไม?”

“ผมใช้เส้นสายภายในสถานีตำรวจ ในการช่วยเขาตามหาแฟนสาว ทั้งหมดมันเป็นเรื่องส่วนตัว” เซทท์พูดขึ้น เขารู้สึกว่ามีบางอย่างไม่ถูกต้อง จึงถามว่า “อาจารย์ นี่เขาจะมีปัญหาอะไรหรือเปล่า หรือว่าเขาทำอะไรผิดกฎหมาย?”

“อย่าละเมิดหลักการของเจ้าหน้าที่ตำรวจเพื่อเขาเด็ดขาด และถ้าเขากลับมาหานายอีกครั้ง นายเองก็ต้องระวังตัวด้วย”

“ทำไมครับ? นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่?”

“ตอนนี้ฉันบอกได้แค่นี้ ระวังตัวด้วย” ทรอยวางสาย

เซทท์ลุกขึ้นนั่ง เขายังคงถือโทรศัพท์ไว้ด้วยอาการงุนงง ในที่สุดทรอยก็ติดต่อมาหาเขา แต่กลับพูดอะไรบางอย่างโดยไม่ได้คิด แล้วทำไมเขาถึงต้องพูดอะไรไร้สาระเกี่ยวกับพี่พลด้วย?

ยิ่งคิดก็ยิ่งไม่เข้าใจ เกิดอะไรขึ้นกันแน่ แล้วทำไมทรอยต้องไปที่ต่างประเทศ?

เช้าวันรุ่งขึ้นที่ทำงาน เขาไปหาหัวหน้าของเขาทันที และถามว่าทรอยกำลังทำภารกิจอะไร

หัวหน้าไม่ตอบคำถามใดๆ เขาพูดเพียงว่า: “เซทท์ เรื่องบางอย่างนายไม่ต้องอยากรู้ลึกหรอก แต่การที่ส่งเขาออกไปทำภารกิจถึงต่างประเทศจะต้องเป็นงานที่สำคัญแน่ๆ คุณเองก็รู้กฎของเราดี ว่าเรื่องพวกนี้จะต้องถูกเก็บเป็นความลับ และไม่สามารถบอกใครได้”

เซทท์รู้สึกได้ว่าทรอยเดินทางไปที่ต่างประเทศเพื่อเป็นสายลับ เขาจึงไม่ได้ถามอะไรกับหัวหน้าต่อ

แต่ถ้าเป็นอย่างนั้นจริง ทรอยที่ต้องเป็นสายลับในต่างประเทศนั้นอันตรายมาก และเขาก็อดไม่ได้ที่จะแอบกังวลเรื่องความปลอดภัยของทรอย

เขาเข้าใจดีว่าตราบใดที่ยอมรับในภารกิจลับนี้ ก็จะไม่มีทางหันกลับได้ และเมื่อต้องรับมือกับคนเลวพวกนั้นเขาจะทำได้เพียงแค่พึ่งพาตัวเองเท่านั้น

โชคดีที่ทรอยเป็นตำรวจที่มากประสบการณ์เมื่อเทียบกับเขา และน่าจะรับมือกับสถานการณ์ต่างๆได้ดีกว่า

เขาตั้งหน้าตั้งตารอทรอยทำภารกิจให้เสร็จ และกลับมาโดยสวัสดิภาพ ถึงเวลานั้นพวกเขาคงจะสามารถทำงานล่วงเวลา และทานอาหารเย็นด้วยกันได้เหมือนเมื่อก่อน

เมื่อเขากลับมาถึงสำนักงาน เพื่อนร่วมงานได้ให้ข้อมูลบางอย่างกับเขา ซึ่งแสดงให้เห็นว่าหลังจากที่มีนาไปต่างประเทศ เธอก็ไม่ได้กลับมาอีกเลย และไม่มีบันทึกว่าเธอกลับมาในช่วง 6 เดือนที่ผ่านมา

แต่ครั้งสุดท้ายที่พลมาหาเขา เขาบอกชัดเจนว่าเขากลับมาพร้อมกับมีนาเมื่อไม่กี่เดือนก่อน ซึ่งนั่นแปลกมาก

เนื่องจากพี่พลรู้สึกเป็นห่วงและกังวลมาก จึงได้ขอให้เขาช่วยหาพี่มีนาในเมืองC ดังนั้นพี่มีนาก็ควรอยู่ที่เมืองC แต่พี่มีนาจะกลับมาได้อย่างไร เป็นไปไม่ได้ว่าจะลักลอบเข้าเมืองมา?

“ตรวจสอบทุกอย่างชัดเจนยัง เป็นไปได้ไหมที่จะเดินทางจากเมืองอื่นไปยังเมืองC?”

“หัวหน้าเซทท์ ผมตรวจสอบชัดเจนมาก ระบบผู้โดยสารของการบินพลเรือนเชื่อมต่อกับระบบของเราแบบเรียลไทม์ และไม่มีทางเป็นไปได้ที่จะตกหล่น” เพื่อนร่วมงานของเขาพูด และจู่ๆ ก็นึกถึงอะไรบางอย่างได้ “เป็นไปได้ไหมว่าคนที่คุณกำลังตามหาอยู่จะเปลี่ยนชื่อมาจากต่างประเทศ และใช้หนังสือเดินทางที่มีชื่ออื่นในการบินกลับมา?”

เซทท์หาภาพถ่ายของมีนาจากโทรศัพท์มือถือ และส่งให้เพื่อนร่วมงานของเขา: “ถ้าอย่างนั้นก็ใช้รูปถ่ายของเธอ เพื่อเปรียบเทียบกับภาพในระบบ"