บทที่ 378 สืบหาความจริง

เซทท์เห็นว่าการแสดงออกของเธอดูไม่ค่อยถูกต้อง จึงถามว่า: “พี่มีนา โอเคไหม?”

“เอ่อ ฉันไม่เป็นไร รีบกลับเถอะ อย่าให้เสียเวลางาน” มีนายิ้มอีกครั้ง และมองดูเขาเดินจากไป

เธอกลับไปที่ห้องและปิดประตู โดยเอนหลังพิงประตู และคิดว่าถ้าโรซี่กำลังจะคลอดลูก เวลาที่เธอตั้งครรภ์ก็ตรงกับช่วงเวลาที่เธอกับมาร์ชจะไปพักผ่อนในต่างประเทศพอดีเลยไม่ใช่เหรอ

เป็นไปได้ไหมว่าเธอไม่ได้เดินทางไปต่างประเทศกับมาร์ช และในเวลานั้นก็เกิดเรื่องที่ไม่ควรจะเกิดขึ้นระหว่างมาร์ชกับโรซี่ในต่างประเทศ?

เธอรู้สึกว่าเหตุใดเธอจึงต้องใส่ใจเรื่องพวกนี้ด้วย เธอไม่มีคุณสมบัติที่จะอยู่กับมาร์ชตั้งแต่แรกแล้ว เขาจะดีกับใคร จะแต่งงานกับใคร นั่นมันก็เป็นเรื่องของเขาเอง

เธอต้องการวาดแบบร่างที่เซทท์เข้ามาขัดจังหวะต่อ แต่เมื่อหยิบปากกาขึ้นเธอก็ไม่มีสมาธิ

……

เซทท์รีบกลับไปที่สถานีตำรวจในตอนบ่าย และเกือบจะถึงเวลาเลิกงานแล้ว แต่เจ้านายของเขาเรียกเขาไปพบ

สิ่งที่พี่มีนาพูดกับเขานั้น ทำให้เขารู้สึกไม่สบายใจอยู่ตลอดเวลา เมื่อนึกถึงเรื่องบางอย่างที่เกี่ยวข้องกับพี่พล เขาก็เริ่มมีลางสังหรณ์ไม่ดี

ทันทีที่เจ้านายเห็นเขา ก็พูดอย่างจริงจังว่า: “ทรอยขาดการติดต่อกับสถานีตำรวจในต่างประเทศ และมีความเป็นไปได้มาก ว่าเขาจะถูกฆ่า”

เซทท์มองเจ้านายของเขาราวกับว่าเขาไม่เข้าใจ และพูดอย่างไม่อยากจะเชื่อ: “จะเป็นไปได้ยังไง ทรอยเพิ่งติดต่อผมมาเมื่อสองสามวันก่อน และเขาก็เป็นตำรวจมาสิบกว่าปีแล้ว เขาต้องไม่เป็นไรอย่างแน่นอน!"

“เขาเคยติดต่อคุณเป็นการส่วนตัวเหรอ? แล้วเขาพูดอะไรบ้าง?”

เซทท์ตอบว่า: “ก็ไม่ได้พูดอะไรที่เฉพาะเจาะจง ก็แค่ถามสารทุกข์สุขดิบ”

“ไม่พูดอะไรเลยเหรอ?”

“ใช่ เขาบอกว่านี่คือกฎ” เซทท์มีความสงสัยในใจ และถามอย่างโกรธจัด “เขากำลังทำภารกิจแอบแฝงตัวอยู่ใช่ไหม? แต่ทำไมต้องไปที่ต่างประเทศ งั้นก็ยิ่งอันตรายไม่ใช่หรือไง?”

“เซทท์ สหายใจเย็น ๆ นี่เป็นความคิดริเริ่มของเขาเอง ในตอนนั้นฉันเคยเกลี้ยกล่อมเขาแล้ว ว่าการไปที่ต่างประเทศเพื่อจะเผชิญหน้ากับกลุ่มอาชญากรข้ามชาตินั้นมันเสี่ยงมาก แต่เขาก็ไม่ฟัง และยืนกรานที่จะสืบหาความจริง” หัวหน้าอธิบาย

เซทท์ที่ไม่สามารถสงบสติอารมณ์ได้ พูดว่า: “เขาพยายามจะค้นหาความจริงอะไร? เรื่องนี้มันเกี่ยวอะไรกับกลุ่มอาชญากรข้ามชาติไหม?”

“นั่นคือสิ่งที่เกิดขึ้นหลังจากที่ตัวตนของนายเกือบจะถูกเปิดเผย ซึ่งมันน่าจะเกี่ยวข้องกับเฮียวินในการสมรู้ร่วมคิดกับกลุ่มอาชญากรข้ามชาติ”

เซทท์ถามอย่างไม่เข้าใจว่า: “ครั้งนั้นใครเป็นคนขอให้เขาไปที่โกดัง? เขาพยายามค้นหาความจริงเรื่องนี้เหรอ?”

เจ้านายพยักหน้าด้วยสีหน้าเคร่งขรึม

“ไม่ดีแน่ ผมจะไปตามหาเขา! ถ้ายังอยู่ต้องเจอตัว แต่ถ้าตายก็ต้องเจอศพ! ถ้าเพื่อเรื่องนี้ ผมเองก็มีส่วน!”

เมื่อเจ้านายเห็นว่าเขายิ่งพูดก็ยิ่งตื่นกระหนก จึงพูดเกลี้ยกล่อม: “นายจะหายังไง จะไปหาที่ไหน? สถานที่ก็ยังไม่คุ้นเคย แล้วถ้านายทำอะไรบุ่มบ่าม ก็จะมีแต่ทำให้เรื่องมันแย่ลง รอข่าวเพิ่มเติมจากสถานีตำรวจต่างประเทศก่อนเถอะ”

“แล้วการเรียกผมมาที่นี่มันจะมีประโยชน์อะไร? หรือว่าพวกเราจะไม่ทำอะไรเลย นอกจากรอ!” เซทท์รู้สึกอึดอัด เมื่อนึกถึงการเสียสละ

เจ้านายพูดอย่างอดทนว่า: “ฉันเรียกนายมาที่นี่ เพราะข้อความสุดท้ายที่ทรอยส่งมาคือ คนที่เขาตามสืบมาตลอดมีความสัมพันธ์กับนายเป็นการส่วนตัว ฉันอยากถามนายว่า ตอนที่นายแอบแฝงตัว นายได้บอกคนรอบข้างไหม?”

“เปล่า ผมไม่ได้บอกใครเลย แม้แต่คนที่สนิทกับผมที่สุด ว่าแต่บุคคลที่เขาต้องการตามสืบ ชื่ออะไร?”

เจ้านายจ้องเข้าไปในดวงตาของเขา และพูดว่า: “พล นายรู้จักไหม?

“พี่พล แน่นอนว่ารู้จัก เขาตามสืบพี่พลทำไม?”

เจ้านายทำท่าบอกให้เขานั่งลง และจึงอธิบายเหตุผลให้ฟัง