บทที่ 411 อับอาย

ทันใดนั้นบรรยากาศในห้องก็เงียบสงัด เขาเอนตัวแล้วหลับตาลง ในใจรู้สึกสบายใจอย่างบอกไม่ถูก ในที่สุดก็จัดการพลได้แล้ว รอให้เขาหายดีแล้ว เขาก็จะไปหามีนา จากนั้นพวกเขาสามคนก็จะอยู่ด้วยกันอย่างมีความสุข

มาร์ชจินตนาการอนาคตที่สวยงามของพวกเขาคนเดียวในห้องผู้ป่วยอย่างอารมณ์ดี คิดว่าจัดการเรื่องของพลแล้ว ก็โทรหาเซทท์ได้แล้ว

ดังนั้นเขาจึงหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาโทรหาเซทท์ แต่กลับไม่มีคนรับสาย

หรือว่าตอนนี้เซทท์ไม่สะดวกที่จะรับ เมื่อเขากำลังจะกดวาง จู่ๆก็มีคนรับสาย

“มาร์ช? โทรหาเขามีเรื่องอะไร?”

เสียงที่ดังออกมาจากโทรศัพท์ไม่ใช่เสียงของเซทท์ แต่เขากลับรู้ชื่อของมาร์ช

เขารู้สึกว่ามันผิดปกติ “คุณเป็นใคร มาร์ชล่ะ?” เขาถาม “ฉันเป็นเพื่อนเขา คุณเป็นใคร ตอนนี้เขารับสายไม่ได้ เดี๋ยวผมค่อยโทรหาเขาใหม่”

อีกฝ่ายพูดอย่างเย็นชา “ผมชื่อม่อน เป็นผู้ช่วยของคุณพล”

“ม่อน?” มาร์ชตกใจ “ทำไมคุณถึงมีโทรศัพท์ของเซทท์?”

ม่อนหันหน้าไปมองเซทท์ที่ถูกมัดไว้บนท้ายรถและปิดปากแน่น เขายิ้มอย่างเย็นชา “ก็เพราะเขาอยู่กับฉัน พวกนายทำให้คุณพลต้องลำบาก นายโชคดีที่รอดไปได้ แต่เขาอาจจะไม่โชคดีเหมือนนาย”

“ปล่อยเขาเดี๋ยวนี้!” มาร์ชตระหนักขึ้นได้ว่าตอนนี้พละกำลังเป็นสุนัขจนตรอก กำลังจนมุม แล้วยังจะลากคนอื่นซวยไปด้วย

ม่อนตลก เขาพูด “ฉันไม่ใช่ผู้ช่วยของนาย นายตะโกนสั่งใคร อย่าคิดวาทำแบบนี้จะทำให้คุณพลล้มได้ พวกนายไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเขา”

มาร์ชพยายามสงบสติอารมณ์ เขาพูด “ม่อน ตอนนี้ตำรวจได้ออกหมายจับไปทั่วโลกแล้ว พลกำลังแย่ นายอย่าทำตัวเป็นนักโทษแหกคุกเหมือนเขาเลย นายเป็นพยานได้ นายจะได้รวดไง...”

“ไม่ว่านายจะพูดอะไร ฉันก็ไม่มีทางทรยศคุณพล เขาไม่ใช่แค่คนที่เคยช่วยชีวิตฉันไว้ แล้วยังช่วยทั้งครอบครัวของฉัน!”

“นายมันโง่จริงๆ ปล่อยเซทท์ ร่วมมือกับตำรวจ โทษของนายจะได้เบาลง” แม้ว่ามาร์ชรู้ว่ามันไม่ใช่เรื่องง่าย แต่เขาก็พยายามเกลี้ยกล่อมม่อน

ม่อนไม่สนใจชีวิตตัวเองตั้งนานแล้ว เขาพูดเยาะเย้ย “นายคิดว่านายจะชนะคุณพลอย่างนั้นเหรอ ถ้าไม่ใช่เพราะคุณมีนาขอร้อง นายคงจะตายบนสนามชกมวยไปแล้ว ตอนนี้พวกนายทำลายธุรกิจที่คุณพลสร้างมาด้วยความยากลำบาก เขาจะได้มีเวลาว่าง เสวยสุขไปกับโลกที่มีแค่เขากับคุณมีนาสองคน...”

“คุณมีนาที่นายพูดถึงถึงใคร?” มาร์ชลุกขึ้นนั่งแล้วถาม

“จะเป็นใครไปได้” ม่อนยิ้ม “คุณพลกับคุณมีนากำลังใช้ชีวิตที่สุขสบาย พวกนายอย่าคิดว่าจะหาพวกเขาเจอ...”

“นายพูดเหลวไหลอะไร อย่าคิดว่าทำแบบนี้แล้วจะทำให้ความสัมพันธ์ของเราแตกร้าว” มาร์ชไม่เชื่อในสิ่งที่เขาพูดเลยแม้แต่น้อย

มีนา มีนาของเขาอยู่ที่เมือง D อยู่กับลูกของพวกเขา ทำธุรกิจเสื้อผ้าที่เธอชอบ ไม่มีทางไปอยู่กับพลที่ต่างประเทศอันแสนไกล!

เมื่อกี้ชาร์วีบอกเขา มีนาและลูกล้วนแต่สบายดี

ม่อนได้ยินน้ำเสียงของมาร์ช เขาก็ตระหนักขึ้นมาได้ว่ามาร์ชยังไม่รู้อะไร เขาหัวเราะเยาะแล้ววางสาย ปิดโทรศัพท์ของเซทท์ จากนั้นก็โยนออกไปนอกหน้าต่างรถ

คุณพลไม่ควรสูญเสียทุกอย่างที่ได้มาด้วยความยากลำบาก ไม่มีใครโค่นล้มคุณพลได้ ตราบเท่าที่ยังมีชีวิต ย่อมยังความหวัง พวกเขาต้องเริ่มต้นใหม่ได้แน่นอน

เขาพาเซทท์ที่หิวจนเกือบจะหมดลมหายใจไปสถานที่ที่ตัดขาดจากโลกภายนอกตามคำสั่งของคุณพล ไปรวมตัวกับคุณพล