บทที่ 428 อยากได้ไตของเขา

เร็น คนนี้ในสายตาเธอก็เหมือนกับเด็กที่ยังไม่โตนั่นแหละ รู้แค่ต้องก่อความวุ่นวายสุ่มสี่สุ่มห้าไปทั่ว ครั้งหน้าถ้าเจอดาวอีก เธอต้องให้ดาวดูแลเร็นให้ดีแล้วล่ะ

เธอเดินอยู่บนถนนใหญ่ กำลังคิดว่าจะห่อของกินอะไรอร่อยๆให้มาร์ชดี

น่าเสียดายที่ป้าโบว์ยังอยู่ที่บ้านเกิด ไม่งั้นถ้ามีป้าโบว์มาทำอาหารอร่อยๆ ห้มาร์ชกินอย่างหลายหลายก็คงจะดีไม่น้อย

เธอเรียนทำอาหารกับป้าโบว์มาไม่กี่อย่าง แต่ถ้าไปหาซื้อวัตถุดิบทำอาหารสดแล้วทำในตอนนี้ คงกินไม่ทันมื้อเย็นแน่ คงทำให้มาร์ชหิวแย่เลย

เธอเดินมาถึงร้านขนมหวานร้านหนึ่งอย่างไม่ตั้งใจ เห็นคู่รักวัยรุ่นจำนวนหนึ่งกำลังต่อแถวกันอยู่ ก็แอบคิดถึงร้านขนมหวานร้านนั้นที่อลันเป็นคนเปิดขึ้นมาไม่ได้ ไม่รู้ว่าตอนนี้อลันยังเปิดร้านอยู่รึเปล่า?

ตอนนี้พลก็ไม่อยู่แล้ว อลันได้ข่าวบ้างรึยัง จะยังอยู่ที่เมือง C ต่อไปอีกรึเปล่านะ?

เธอจำได้ว่าสาเหตุแรกที่อลันมาเปิดร้านที่นี่เป็นเพราะพล ในตอนนี้เขาไม่มีความจำเป็นที่ต้องเปิดร้านที่นี่แล้ว จะกลับต่างประเทศไปแล้วรึเปล่านะ?

เธอมาถึงหน้าประตูร้านขนมหวานของอลันด้วยความสงสัย เห็นหน้าประตูแขวนป้ายว่าเปิดกิจการเอาไว้ จึงผลักประตู เห็นเพียงอลันและพนักงานคนหนึ่งกำลังยืนอยู่ที่เคาน์เตอร์คิดเงิน

“ยินดีต้อนรับครับ”

อลันเห็นลูกค้าที่เข้ามาคือนานา รู้สึกคาดไม่ถึงจึงตกตะลึงไปช่วงขณะ

นานาเดินไปที่หน้าเคาน์เตอร์คิดเงิน ยิ้มให้เขาทีหนึ่งแล้วพูดว่า “สวัสดีจ้ะ ไม่ต้อนรับงั้นเหรอ?”

“ต้อนรับต้อนรับ ต้องต้อนรับสิ” อลันพูดแล้วมองไปที่ด้านหลังของเธอ พบว่าเธอมาเพียงคนเดียว จึงรีบเอ่ยถามว่า “เธอกลับเมือง C มาตั้งแต่เมื่อไหร่น่ะ แฟรงค์ไม่ได้กลับมาพร้อมกับเธองั้นเหรอ?”

นานเห็นท่าทีของเขาที่เหมือนกับว่าไม่รู้เลยว่าเกิดอะไรขึ้นกับพลบ้าง จึงพูดเบี่ยงประเด็นว่า “ฉันเลิกกับเขาแล้วล่ะ”

อลันตอบอ๋อมาเสียงหนึ่ง ไม่ได้ถามเธอต่อ และพูดว่า “ยินดีต้อนรับนะ อยากทานขนมอันไหนรีบสั่งได้เลย ผมเลี้ยงคุณเอง”

“นายไม่ต้องเลี้ยงหรอกน่ะ คนที่มาที่ร้านนายก็เป็นลูกค้าทั้งนั้น แน่นอนว่าต้องจ่ายเงินเองสิข้ะ” นานมองไปที่ป้ายเมนูขนม กำลังคิดว่าจะสั่งเมนูขนมอะไรดี

“เค้กไหม?” อลันพูด

เธอส่ายหัวแล้วพูดว่า “เอาบัวลอยงาดำชามหนึ่ง แล้วก็ห่อกลับบ้านให้อีกถุงนะ”

“โอเค” อลันรีบสั่งออเดอร์ให้เธอทันที

บัวลอยงาดำเป็นของที่มาร์ชชอบกิน เธอหาที่นั่งที่อยู่ชิดมุมแล้วนั่งลง

อลันสั่งกำชับหลังครัวอีกรอบ แล้วก็มานั่งที่ตรงข้ามเธอ และอดไม่ได้ที่จะถามออกไปว่า “ทำไมเธอถึงเลิกกับเขาล่ะ เขาไม่ดีกับเธองั้นเหรอ?”

นานาก้มหน้าไม่รู้จะตอบเขาว่ายังไงดี

อลันราวกับไม่ต้องการคำตอบจากเธอ จึงพูดต่อว่า “หลายปีมานี้ในใจของเขามีแค่เธอคนเดียวเท่านั้นนะ ไม่เคยที่จะจริงจังคนผู้หญิงคนอื่นมาก่อนเลย……”

“ฉันรู้ แต่เขา เขาเปลี่ยนไปแล้ว ฉันเองก็เปลี่ยนไปแล้ว ที่เขาบอกว่ารัก ก็เป็นเขาที่คิดเอาเองทั้งหมดนั่นแหละ โชคไม่ดีตรงที่ พวกเราไม่สามารถที่จะมีชีวิตอยู่ภายในความคิดตลอดไปได้หรอกนะ”

“เขารักเธอนะ……”

นานาไม่อยากฟังเขาพูดเรื่องนี้ จึงเอ่ยถามตัดบทเขาออกมาว่า “นายเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดของเขา นายรู้ไหมว่าเขาเป็นคนแบบไหน? หลังจากที่เขาถูกรับเลี้ยงไปที่ต่างประเทศแล้วเกิดอะไรขึ้น พวกนี้นายรู้ชัดรึเปล่า?”

“พ่อแม่บุญธรรมของเขารับเขาไปเลี้ยง ก็เพียงแค่อยากจะได้ไตของเขาก็เท่านั้นแหละ”

นานาถามอย่างตกใจว่า “หมายความว่าไง?”