บทที่ 455 แต่กลับใส่ร้ายคุณ

“ถ้าอย่างนั้นแสดงว่าหลังจากที่ดาวไปเจอกับโรซี่แล้ว เกิดอุบัติเหตุระหว่างทางกลับบ้าน？” ในที่สุดมาร์ชก็เข้าใจสักทีว่าทำไมหลายวันมานี้มีนาถึงเสียใจ และมีอารมณ์แปรปรวนบ้างในบางครั้ง

มีนาพูดขึ้นว่า： “ฉันเคยบอกแล้วว่ามันไม่ใช่อุบัติเหตุ เป็นไปได้สูงที่จะเจอกับคนร้ายระหว่างทางกลับบ้าน และถูกบังคับให้ขับรถไปในคลองน้ำที่ห่างไกล？”

มาร์ชพูดขึ้นอย่างมีเหตุผลว่า： “ความเป็นไปได้ที่จะเจอผู้ร้ายนั้นน้อยมาก ไม่เพียงแต่หมอนิติเวชในเมืองcเท่านั้น ผมยังได้ร้องขอให้หมอนิติเวชที่มีชื่อเสียงท่านอื่นดูผลการชันสูตรศพของดาวแล้ว คุณคิดดูสิ หลังจากที่เธอตกไปในน้ำพร้อมรถสิ่งแรกคือศีรษะถูกกระแทกจนทำให้สลบไป ทำให้เธอไม่สามารถหนีออกมาจากรถได้ทันเวลา จึงทำให้จมน้ำตาย ผลสรุปสอดคล้องกับอุบัติเหตุทุกอย่าง”

“มันเป็นไปไม่ได้！” มีนาพูดออกมาอย่างแน่วแน่ “เธอต้องเจอกับคนคนร้าย แล้วถูกคนร้ายตีจนสลบไป！”

“ได้ ได้ คุณใจเย็นๆ” มาร์ชวิเคราะห์ตามคำพูดของเธอ ： “พวกเราสมมุติว่าเธอได้เจอกับคนร้าย โอกาสถูกโจรกรรมและปล้นทรัพย์นั้นสูงมาก แต่ผลชันสูตรรศพของดาวก็ไม่ได้ถูกข่มขืน ทรัพย์สินบนรถทั้งหมดก็ไม่ได้สูญหาย ขอถามหน่อยคุณมีนายอดนักสืบคุณจะอธิบายยังไง？ยังมีอีกข้อหนึ่งพวกเราทายว่าดาวถูกคนทำร้าย คนของตระกูลอุตตมสุวิบูลย์จะคิดไม่ถึงจุดนี้เหรอ คิดว่าน่าจะทำเหมือนพวกเราได้หาหมอนิติเวชที่เก่งกาจตรวจสอบดูแล้ว”

“แล้วมันเพราะอะไรกันแน่？” มีนาพูดออกมาอย่างอัดอั้นตันใจว่า “พูดตามความจริงฉันไม่รู้เลยว่าจะเผชิญหน้ายังไงกับเทมป์ ถ้าไม่ใช่เพราะฉันจุ้นจ้านไม่เข้าเรื่องให้ดาวไปดูลูกของโรซี่ เธอก็คงไม่เกิดเรื่อง！”

มาร์ชจับมือของเธอไว้แล้วพูดขึ้นว่า： “ลางสังหรณ์ของคุณกับเบาะแสที่คุณพบเจออย่าเพิ่งบอกให้เทมป์รู้ ตอนนี้เขากำลังโศกเศร้าเสียใจอยู่ ถ้าพูดเรื่องพวกนี้กับเขากลัวว่าเขาจะยิ่งควบคุมอารมณ์ไม่ได้ รอให้เวลาผ่านไปสักระยะหนึ่งก่อนรอให้เขาทำใจได้มากกว่านี้ก่อน พวกเราค่อยบอกเรื่องนี้กับเขาพร้อมกัน”

มีนาเห็นด้วยแล้วพูดขึ้นว่า： “ได้ รอให้พวกเราหาเจอเบาะแสที่มีประโยชน์ก่อน หรือว่าหลักฐานที่ชัดเจนค่อยบอกเขาก็ยังไม่สาย”

“ยังมีอีกข้อหนึ่งที่น่าสงสัย” มาร์ชพูดขึ้นมาอย่างกะทันหัน “ในเมื่อตอนนั้นดาวกับโรซี่เคยเจอกันแล้ว แต่ทำไมในงานศพโรซี่กลับพูดกับคนในครอบครัวของดาวว่า เธอกับดาวไม่ได้เจอกันมานานแล้ว？”

มีนารีบพูดขึ้นว่า： “คงกลัวว่าครอบครัวของดาวถ้ารู้ว่าดาวเกิดเรื่องหลังจากที่เจอกับเธอ จะโทษเธอหรือสงสัยเธอ？”

“ตอนนี้เธอกลับมาที่ตระกูลกรภัควัฒน์แล้ว ข้างนอกลือกันว่าหลังจากที่เธอแทงค์ลูกได้ออกไปพักใจที่ต่างประเทศครึ่งปี ไม่มีใครรู้ว่าเธอได้คลอดลูกออกมาแล้ว” มาร์ชขมวดคิ้วเข้าหากันแล้วพูดขึ้นว่า “อีกอย่างลูกคนนั้นไม่ได้กลับมาเมืองcพร้อมเธอ และไม่รู้ว่าเด็กคนนั้นถูกตระกูลกรภัควัฒน์ซ่อนตัวไว้ที่ไหน？”

ช่วงนี้กำลังเสียใจเรื่องของดาวอยู่ มีนาจึงยังไม่รู้เรื่องพวกนี้ที่มาร์ชกำลังเล่า พูดแทนมาร์ชออกมาอย่างไม่พอใจว่า： “ถ้าเป็นแบบนี้ แสดงว่าตระกูลกรภัควัฒน์โยนขี้ใส่หัวคุณ พวกเขาช่างไร้ยางอายสิ้นดี ทั้งๆ ที่เป็นความผิดของโรซี่ แต่กลับใส่ร้ายคุณ！”

มาร์ยิ้มและพูดออกมาอย่างไม่แยแสว่า： “ขอแค่คุณไม่เข้าใจผมผิด เรื่องพวกนี้ผมไม่แคร์หรอก ไม่ว่าคนของตระกูลกรภัควัฒน์จะย้อมแมวกับคนข้างนอกยังไง ทางที่ดีที่สุดคือโรซี่อย่าไม่ยุ่งกับผมก็พอ ไม่อย่างนั้นผมจะไม่ยอมปล่อยเธอไปง่ายๆ แบบนี้อีก！”

“แต่ว่าเรื่องนี้เราไม่ควรยืนยันความบริสุทธิ์คนเรากับคนนอกเหรอ？” ถึงแม้มีนาจะไม่สนใจเรื่องชื่อเสียงพวกนั้น แต่เธอก็รู้สึกปวดใจที่มาร์ชต้องถูกคนอื่นด่าทอตลอดเวลา “ตระกูลกรภัควัฒน์รังแกคนมากเกินไปแล้ว”

“ช่างเหอะ ผมถือว่าทำเพื่อNX Group ให้เกียรติตระกูลกรภัควัฒน์เป็นครั้งสุดท้าย เคนท์คงไม่เลอะเลือนขนาดนั้น ผ่านเรื่องครั้งนี้คงจะควบคุมโรซี่ให้เข้มงวดกว่านี้”

มีนาตอบอืมออกมา แล้วพูดขึ้นว่า： “หวังว่าเคนท์จะรู้ว่าคุณได้ให้เกียรติตระกูลกรภัควัฒน์ของพวกเขาแล้ว คราวหลังจะได้ไม่ต้องมีเรื่องอะไรหน่อยก็ใช้อำนาจของVE GroupมากดดันNX Groupอีก”

มาร์ชรู้สึกว่าขอแค่เธอเข้าใจคนเดียวก็เพียงพอแล้ว อย่างอื่นไม่มีอะไร ยิ้มแล้วพูดขึ้นว่า： “พวกเราควรกลับบ้านกันได้แล้ว หรือว่าคุณจะค้างคืนที่จุดให้บริการทางด่วนที่นี่”

เมื่อออกไปจากจุดให้บริการทางด่วนแล้ว เธอเข้าไปนั่งในรถที่มาร์ชขับมา ส่วนรถของเธอส่งให้ปาร์คที่รออยู่จุดให้บริการทางด่านด้านนอกตลอดขับกลับไป