บทที่ 459 ไม่มีวาสนาในการมีเครือญาติ

“แต่เขาเสียชีวิตแล้วจริงๆ สวรรค์ช่วยพี่แก้แค้นแล้ว พี่ไม่ต้องลำบากใจอีก และไม่ต้องปล่อยตัวเองให้ใช้ชีวิตอยู่กับความเกลียดชังและความเจ็บปวดอีกต่อไป”

เขายังคงยึดมั่นแข็งขัน และพูดออกมาด้วยความเกลียดว่า： “แล้วเธอหล่ะ เธอคือผู้ช่วยเขา！เขาตายยังไง แล้วทำไมเธอถึงไม่เป็นอะไร？”

“วัฏจักรของบาปกรรม เขาก็ถูกตำรวจวิสามัญตายเหมือนกัน แล้วแต่พี่จะเชื่อหรือไม่ ฉันไม่ได้อยู่กับเขาด้วยความสมัครใจ ฉันก็ถูกบังคับเหมือนกัน”

เจย์ไม่รู้ว่าเขาจะมีชีวิตต่อไปเพื่ออะไร กุมหัวแล้วร้องตะโกนด้วยความโกรธออกมา “เธอปัดความรับผิดชอบทุกอย่างได้อย่างหมดจดจริงๆ ถ้าอย่างนั้นET Groupก็เสียไปแบบนี้ฟรีๆ เหรอ！”

“พี่ ทำไมพี่ต้องใช้ชีวิตอยู่กับความแค้นด้วย？” มีนาเกลี้ยกล่อมเขาอย่างใจเย็น “ถึงแม้จะเอาET Groupกลับคืนมาไม่ได้ แต่ถ้าพี่ไม่มีความแค้น แก้ปมในใจได้พี่ก็สามารถใช้ชีวิตได้อย่างมีความสุขไม่ใช่เหรอ？พี่ไม่อยากใช้ชีวิตอย่างเรียบง่ายเหรอ？พี่ยังหนุ่มยังแน่น สามารถเริ่มต้นใหม่ได้ ไม่ว่าจะมีเงินหรือไม่มี ขอแค่ได้ใช้ชีวิตอย่างมีความสุขก็พอ……”

“เธอให้ฉันหุบปากเลย！” ตอนนี้สมองของเจย์สับสนไปหมด ฟังคำพูดของมีนาพวกนี้ไม่เข้าหูเลย

มีนาหวังว่าเจย์จะดึงสติกลับมาได้ เพราะธาตุแท้ของเขาไม่ใช่คนเลว และไม่เคยคิดทำร้ายใครจริงๆ มาก่อนเลย

ถ้าไม่ใช่เพราะเป็นคนรักครอบครัว คงไม่ถูกครีมหลอกใช้ ผิดถูกแยกไม่ออก

“พี่เจย์！ถึงอย่างไร บนโลกนี้พวกเราคือญาติของกันและกันที่หลงเหลืออยู่ อย่าเข้าใจผิดและเกลียดชังกันต่อไปอีกเลยได้ไหม？”

ตอนนี้เจย์แค่ต้องการอยู่เงียบๆ คนเดียว ตะโกนใส่เธอด้วยความโมโหว่า： “เธอไสหัวไปเลยนะ！ฉันไม่อยากเห็นหน้าเธออีก！”

มีนาอยากแก้ปมในใจของเขาต่อ “พี่เจย์……”

เมื่อเจย์ได้ยินเสียงขอเธอ รู้สึกเหมือนหัวจะระเบิด วิ่งเข้าไปหาเธอแล้วผลักเธอ

มีนาไม่ได้ยืนดีๆ จึงหกล้มลงไปที่พื้น รู้สึกเจ็บปวดมากจนไม่สามารถลุกขึ้นมาได้ด้วยตัวเองในเวลาทันที

เวลานี้มาร์ชขับรถมาถึงพอดี มองจากไกลๆ เห็นฉากที่เจย์กำลังลงมือกับมีนาพอดี

เขาจอดรถไว้ รีบลงมาจากรถ แล้ววิ่งไปอยู่ตรงหน้าของเจย์ จากนั้นต่อยหมัดลงไปทันที

“กล้ารังแกภรรยาฉัน แกไปตายเถอะ！”

เจย์คิดไม่ถึงว่ามาร์ชจะปรากฏตัวในเวลานี้ ตกตะลึงไปสักพัก แล้วรีบสวนกลับทันที

มาร์ชหลบได้อย่างง่ายดาย แล้วสวนกลับด้วยศอกหลัง ทำให้เจย์ล้มลงไปอยู่กับพื้น

เจย์ดิ้นรนด้วยความโกรธ แต่ในแง่ของทักษะร่างกายแล้ว เขาด้อยกว่ามาร์ชเยอะมาก

เทควันโด ยูโด……เทคนิคการชกมวยป้องกันตัวมาร์ชเคยเรียนรู้มาก่อน ไม่อย่างนั้นตั้งแต่เด็กจนโตเขาจะจัดการรับมือจากการลอบทำร้ายของวรรณกับลูกได้ยังไง

และเวลาต่อมาเขาเคยขึ้นชกมวยในเวทีจริงมาก่อน ทักษะปัจจุบันของเขาอาจเทียบได้กับบอดี้การ์ดมืออาชีพเลยก็ว่าได้

ในที่สุดมีนาก็ลุกขึ้นมาจากพื้นจนได้ แล้วเดินไปข้างหน้ารั้งตัวมาร์ชไว้ พูดขึ้นว่า： “มาร์ช ฉันไม่เป็นไร เขาแค่อย่างถามเรื่องบางอย่างให้ชัดเจนเท่านั้นเอง ไม่ได้ทำร้ายฉัน”

เมื่อมาร์ชได้ยินมีนาพูดแบบนี้ ความโกรธลดลงไปกว่าครึ่ง ด้วยความได้เปรียบที่ท่วมท้น และสามารถเอาชนะเจย์ได้อย่างง่ายดายอยู่แล้ว จึงพูดตักเตือนเขาว่า： “ทางที่ดีนายอย่ามาหาเรื่องมีนาอีก และอย่ามายั่วฉันด้วย นายรับผลที่จะตามมาไม่ไหวหรอก！”

พูดจบเขาปล่อยตัวเจย์ออก แล้วพยุงมีนาไว้ ถามออกมาว่า： “เป็นยังไงบ้าง เมื่อกี้ถูก

มีนาตบฝุ่นด้านหลังตัวเอง ยิ้มแล้วพูดขึ้นว่า： “ไม่เป็นไร เขาไม่ได้ตั้งใจ”

“พวกเราไปกันเถอะ”

มีนาเหมือนนึกอะไรขึ้นได้ พูดขึ้นว่า： “โทรศัพท์ของฉัน รอสักครู่ ฉันไปเก็บโทรศัพท์ก่อน”

“คุณขึ้นรถก่อน” มาร์ชยื่นกุญแจรถให้เธอแล้วพูดขึ้นว่า “เดี๋ยวผมไปเก็บเอง”