บทที่ 467 แกล้งทำเป็นอ่อนแอน่าสงสาร

โรซี่พูดอย่างโกรธเคืองว่า: “เขาเคยเห็นเมียและลูกสาวเป็นคนไหม ในสายตาก็มีแต่ผลประโยชน์ของบริษัท”

“หุบปากเลยนะ” กิ่งรีบมอบรอบๆมีคนรับใช้อยู่ไหม “เขาถือว่าดีกับแกมากแล้ว อย่างน้อยเขายังเลี้ยงแกไว้ข้างกายเขา และเป็นลูก1ใน5คนที่เขายอมรับ”

“ใครต้องการ เขานึกวันตัวเองเป็นฮ่องเต้เหรอ” โรซี่ก็พูดอย่างไม่แคร์

กิ่งพูดอย่างจริงจังว่า: “หรือว่าส่งแกไปต่างประเทศ หาที่ที่ไม่มีคนรู้จักแล้วก็เริ่มต้นชีวิตของตัวเองใหม่ และก็ไม่ต้องพูดว่าตัวเองเป็นคนของตระกูลกรภัควัฒน์”

“แม่ แล้วมันต่างกันยังไงกับที่หนูอยู่ที่ต่างจังหวัด หนูไม่ไป”

“แล้วแกต้องการยังไง ไม่ยอมไปขอโทษกับพ่อแก และก็ไม่ยอมไปต่างประเทศ” กิ่งอารมณ์เสียพูดว่า “แกรู้ไหมเรื่องของแกยังไม่จบนะ ยังมีนักข่าวติดตามอยู่ มีคนตามไปสืบแกถึงบ้านที่ต่างจังหวัดแล้ว”

โรซี่กังวลใจ ถามด้วยความกลัวว่า: “นักข่าวอะไร ตามไปถึงที่บ้านนอกอย่างนั้นทำไม”

“ตอนนี้รู้จักกลัวแล้วเหรอ” กิ่งเอาดอกไม้ที่ตัดแต่งเสร็จเสียบเข้าไปในแจกัน “ก็ไม่นานมานี้คนที่ชื่อ ชื่อว่ามีนาผู้หญิงคนนั้นก็เคยไปต่างจังหวัด ไปสอบถามทั่วเลยว่ามีใครเคยไปหาแกที่นั่นไหม แกว่า ที่อยู่ต่างจังหวัดของแก นอกจากเคยบอกกับชาร์วี แล้ว ยังเคยบอกกับใครอีกไหม แล้วทำไมพวกเขาถึงหาเจอ”

โรซี่ปิดบังไว้ไม่อยู่ กังวลจนหน้าถอดสีพูดว่า: “มีนา? หล่อนทำไมต้องไปถามข่าวของหนูที่นั่น”ในใจของกิ่งคาดเดาว่า หรือมีนากำลังสืบหาชาติกำเนิดของตัวเอง ก็พูดอย่างเป็นห่วงว่า: “ตอนนี้หล่อนเป็นเมียที่จดทะเบียนของมาร์ช หรือเป็นเพราะแกเคยไปแย่งมาร์ชกับหล่อน ก็เลยอยากสืบหาข่าวเพื่อมาแก้แค้นแก”

โรซี่มองหน้ากิ่ง เรื่องที่เกี่ยวกับดาว เธอยังไม่กล้าบอกกับแม่ เรื่องมันใหญ่เกินไป เธอตัดสินใจจะไม่บอกเรื่องนี้กับใคร ให้มันเน่าอยู่ในอกเลย

“น่าจะเป็นสาเหตุนี้”

กิ่งมองเธอพูดอย่างจริงจังว่า: “โรซี่ แม่คิดแล้วนะถ้าอยากให้เรื่องที่แกคลอดลูกไม่มีพ่อมันยุติลง ต้องรีบแต่งงานเท่านั้น แลแกก็งดการเข้าสังคมกับพวกไฮโซ และไปออกเดตกับผู้ชายที่มีฐานะเท่าเทียมกันอีก ก็แต่งกับชาร์วีเลย จัดงานแต่งใหญ่โตกับเขา ความสัมพันธ์ระหว่างเขากับมาร์ช พวกเราสามารถพูดกับคนนอกได้ว่า จริงๆแล้วแกกับชาร์วีเป็นแฟนกัน แค่ว่าชาร์วีกับมาร์ชสนิทกันมาก คนนอกเลยเข้าใจผิดว่าแกกับมาร์ชคบกัน แบบนี้ชื่อเสียงแกก็ยังพอกู้กลับมาได้บ้าง”

“แม่ให้หนูแต่งกับเขาเหรอ เขาคือใคร เป็นแค่หมาตัวหนึ่งของมาร์ช......”

“มันก็ไม่ได้แย่อย่างที่แกพูด เขาเป็นผู้บริหารอันดับสองของNX Group และเป็นญาติกับมาร์ชด้วย แต่ก่อนตระกูลภูริสิทธิโชคก็เป็นตระกูลใหญ่โตเลยเชียว” กิ่งคิดดีแล้วมีแค่วิธีนี้ที่จะยิงปืนนัดเดียวได้นกสองตัว สามารถรักษาชื่อเสียงของโรซี่ได้ การร่วมมือของ VE Group และNX Groupก็ไม่ถึงกับแตกหัก โปรเจทที่ลงทุนร่วมกันก็ยังดำเนินต่อไปได้ หน้าตาของเคนท์ที่อยู่ในสังคมก็รักษาไว้ได้

รอแค่โรซี่พยักหน้ารับ เธอก็เตรียมคุยเรื่องนี้กับเคนท์ในคืนนี้เลย

“หนูไม่เคยได้ยินตระกูลภูริสิทธิโชคเป็นตระกูลใหญ่อะไร หนูไมแต่งกับคนแบบ......”

“นี่แกอย่างนี้ก็ไม่เอา อย่างนั้นก็ไม่ยอม แล้วแกจะเอายังไง” กิ่งพูดอย่างโมโหว่า “แกก็รอพ่อแกจับแกส่งไปต่างประเทศ ฉันก็ไม่อยากสนใจแกแล้ว”

“แม่ หนูอยากอยู่ที่นี่” โรซี่อยู่ในห้องมาหลายวันนี้ ก็คิดหนทางแก้ไขเรื่องพวกนี้ไม่ออก

ถ้าหากแม่เธอยังทำเหมือนแต่ก่อน โยนเธอไปอยู่ต่างจังหวัดแล้วไม่สนใจใยดีเธอเลยอย่างนี้ พวกกลุ่มแม่บ้านในชนบท และคนใช้ชั้นต่ำอย่างป้าโบว์ก็รังแกจนจะขี่หัวเธอแล้ว

ใช่แล้ว ตอนอยู่ต่างจังหวัดป้าโบว์เคยเจอเธอครั้งหนึ่ง มีนาตามไปถึงตรงนั้นน่าจะเป็นป้าโบว์เป็นคนบอกผู้หญิงคนนั้น

กิ่งพูดปลอบเธออีกครั้งอย่างใจเย็นว่า: “ถ้าหากว่าแกอยากอยู่ที่นี่ ก็ต้องรู้จักอดทนและถอย ถอยหนึ่งก้าวโอกาสมันจะกว้างขึ้น คนเราจะเอาเปรียบคนอื่นไปทั่วไม่ได้ ต้องหัดเรียนรู้แกล้งทำตัวเป็นหมูแต่กินเสือ ฉันสอนเธอยังไงตั้งแต่เด็ก พ่อแกพูดไม่ผิด ฉันเองที่ตามใจแกมากเกินไป”

ถึงโรซี่จะโง่ยังไง ก็รู้ว่าแม่ไม่ใช่คนธรรมดา ก็เลยจำยอมพยักหน้ารับว่า: “แม่ งั้นหนูก็เชื่อตามที่แม่พูดนะ”