บทที่ 471 ฉันไม่ขาดอะไร

มาร์ชทนไม่ได้ที่เมียไม่อยู่เป็นเพื่อนตัวเอง ไปอยู่เป็นเพื่อนคนอื่นอีกแล้ว ต่อให้เป็นเพื่อนหญิงที่สนิทกัน เขาก็รู้สึกไม่พอใจ

เขาอารมณ์เสียมาก เขาโยนมือถือไปข้างๆ คีบน่องไก่ให้อธิหนึ่งชิ้น

อธิกัดน่องไก่ไปคำหนึ่ง เงยหน้าเล็กๆน่ารักขึ้นมาถามเขา “แม่ไม่กลับมากินข้าว พ่อไม่พอใจใช่ไหมครับ”

พูดจบเขาก็ขมวดคิ้วถอนหายใจเหมือนผู้ใหญ่ ทำให้มาร์ชอดหัวเราะไม่ได้ “รีบกินน่องไก่ นี่เรียกมาจากใครเนี้ย”

ป้าโบว์ขำอยู่ข้างๆว่า: “ท่าทางของคุณชายน้อยเหมือนกับของคุณชายเด๊ะเลย ”

มาร์ชมองป้าโบว์หน้านิ้ง ป้าโบว์รีบถามอธิว่า “น่องไก่นี้อร่อยไหม เครื่องปรุงนี้เป็นสูตรลับของฉันเลยนะ”

อธิชูน่องไก่ขึ้นพูดว่า: “อร่อย อร่อยมากเลยครับ เก็บไว้ให้แม่ผมด้วยนะครับ ให้แม่ได้ชิมดูด้วย”

“ทำไมเป็นเด็กดีอย่างนี้” ป้าโบว์ยิ้มชมเขา

มาร์ชก็พูดว่า: “งั้นก็เหลือไว้หน่อยนะ รอนานากลับมากินเป็นมื้อดึก”

“คุณชาย ยังต้องให้คุณพูดเหรอ ฉันเก็บไว้ตั้งแต่แรกแล้ว คุณนายหญิงชอบกินน่องไก่ที่ฉันทำมากเลย”

อธิยกนิ้วโป้งให้กับป้าโบว์ พูดเหมือนผู้ใหญ่ตัวน้อยว่า: “ผมรักป้าโบว์ที่สุดเลยครับ”

ป้าโบว์ดีใจมาก กอดเขาแล้วพูดว่า: “โอ๋ คุณชายน้อยของฉัน พรุ่งนี้จะสเต๊กไก่ที่อร่อยยิ่งกว่านี้ให้กินนะ”

มาร์ชยิ้มแล้วมองไอ้ตัวแสบที่ฉลาดแกมโกง อ้อนผู้ใหญ่เก่งกว่าตอนเขาเด็กอีก

หลังทานอาหารเย็น มีป้าโบว์และแก้วอยู่เป็นเพื่อนอธิ มาร์ชก็ไปทำงานต่อที่ห้องหนังสือ

ทุกวันนี้วิกฤตของNX Groupเคลียร์ได้แล้ว สวนสนุกที่เปิดเป็นทางการรายได้ก็ดี เป็นที่พักผ่อนด้านสันทนาการและความบันเทิงที่มีชื่อเสียงของเมือง C เป็นผลงานที่ยืนยันการตัดสินใจซื้อที่ดินผืนนี้จากVE Group ได้ว่าเขามีสายตาที่เฉียบแหลม

คุณเคนท์แห่งVE Groupเสียดายมากที่ตัวเองไม่ได้สร้างสวนสนุกบนที่ผืนนี้ เห็นVE Groupเขาทำกำไรเป็นกอบเป็นกำ อิจฉาจนตาลุกเป็นไฟ ตอนนี้เสนอว่าจะร่วมหุ้นในโครงการที่สองของสวนสนุก

มาร์ชไม่ตอบตกลง และก็ไม่ปฏิเสธ กำลังพิจารณาอยู่

โครงการที่2จะใหญ่โตกว่าโครงการแรกเป็นเท่าตัว เรียนรู้จากประสบการณ์สวนสนุกชื่อดังของนานาชาติ จะสร้างสวนสนุกหลากหลายโซน จะต้องใช้เงินลงทุนมหาศาล

ถ้าNX Groupจะใช้เงินทุนของตัวเองมันสำเร็จได้ยาก เขาก็คิดอยากจะหาบริษัทหลายเจ้าที่มีทุนมากมาร่วมมือกัน

ไม่เพียงแค่VE Group เขากำลังพิจารณาRA กรุ๊ป ทางที่ดีคือพวกเขาทั้งสามตระกูลได้ร่วมมือกันได้ ก็จะแก้ปัญหาเงินลงทุนของโครงการที่2ได้

ตอนนี้มีข้อความใหม่เด้งเข้ามาในมือถือ “คุณมาร์ช เรื่องที่คุณให้ผมไปเช็ดพอได้เบาะแสมาบ้างแล้ว ข้อมูลที่ได้ส่งให้คุณทางอีเมลแล้วนะครับ”

มาร์ชรีบดู เป็นข้อความที่ส่งมาจากนักสืบที่เขาจ้าง ตอบกลับมา: “ดีมาก เดี๋ยวผมจะโอนเงินเข้าบัญชีของคุณ”

เขาเปิดอีกเมลส่วนตัว เห็นอีเมลที่ทางนักสืบส่งมา ในนั้นเป็นข้อมูลลับของปริญที่บริหาร บริษัทเล็กๆภายในไม่กี่ปีก็เติบโตเป็นบริษัทใหญ่โต

ในนั้นมีข้อมูลบางอย่างทำให้คนรู้สึกสงสัย ในปีนั้นเองVE Groupไม่รู้ทำไมจู่ ๆ ก็ให้เงินลงทุนก้อนใหญ่กับปริญทำโปรเจทหนึ่งที่คนอื่นไม่ค่อยให้ความสนใจ