บทที่ 482 เขานี่ล้อเล่นเก่งดีนะ

“ไม่ใช่ครับ” เซทท์พูดด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยความจริงจัง “หลังจากเรื่องพวกนั้นที่ครั้งก่อนพี่เคยบอกที่ที่เคยอยู่ของโรซี่กับผมจนมันถูกค้นพบแล้ว ผมก็ให้เพื่อนร่วมงานที่เป็นนิติเวชฝั่งนั้นสุ่มตรวจและวินิจฉัยกลุ่มตัวอย่างที่อยู่ในเหตุการณ์ในตอนนั้นอีกรอบ แล้วเป็นไปตามคาดครับได้ค้นพบข้อมูลใหม่ ตัวอย่างที่เอามาจากในซอกเล็บของดาวพบว่า มีเส้นใยที่ไม่เกี่ยวข้องกับบ่อน้ำและภายในรถ แต่มันคืออะไรนั้นยังต้องตรวจสอบอีกรอบครับ แล้วก็ตัวอย่างในกรดกระเพาะอาหารตรวจพบกาแฟ จะมีคนที่ดื่มกาแฟไปด้วยดื่มเหล้าไปด้วยงั้นเหรอครับ?”

“นอกเสียจากว่าเป็นเหล้ารสกาแฟ?” นานาเอ่ยตอบว่า “แต่มันจะมีเหล้าประเภทนี้ด้วยเหรอ? รสชาตินั้นต้องแปลกมากแน่ๆ”

“แล้วก็ครั้งที่แล้วที่พี่บอกว่าเจอจี้สร้อยข้อมือของดาว ได้ติดตัวมาไหมครับ?” เซทท์พูด “เอามาให้ผม เดี๋ยวผมให้เพื่อนฝ่ายพิสูจน์หลักฐานเอาไปเทียบดู ถ้าทั้งหมดนี้มันสัมพันธ์กับทั้งหมดล่ะก็ ไม่แน่ว่าฝ่ายตำรวจอาจจะรื้อคดีมาตรวจสอบอุบัติเหตุครั้งนี้ใหม่ก็ได้”

นานารีบควักกระเป๋าสตางค์ของตัวเองออกมา และเป็นเพราะว่ากลัวจะทำหาย เธอถึงได้เอาจี้ชิ้นนั้นเก็บไว้ในชั้นในสุดของกระเป๋าสตางค์มาโดยตลอด

“ให้นาย” นานายืนจี้ที่ถูกใส่ไว้ในถุงขนาดเล็กให้เซทท์ แล้วเอ่ยว่า “ถ้าเกิดว่าทางตำรวจมีการตรวจสอบใหม่อีกครั้ง จะส่งคนไปค้นที่บ้านของโรซี่เคยอยู่ได้ไหม?”

“ถ้าหากว่าสามารถเจอสิ่งที่เกี่ยวข้องกับดาวได้ในจุดที่น่าสงสัยจุดนี้ ไม่ต้องพูดถึงบ้านของเธอที่อยู่ต่างจังหวัดเลย ถึงแม้จะเป็นคฤหาสน์หลังใหญ่ของตระกูลกรภัควัฒน์ก็สามารถขอหมายค้นได้ครับ”

นานาได้แต่เพียรภาวนาให้ทางตำรวจฝั่งนั้นจะมีการค้นพบที่ก้าวไปอีกขั้น จึงเอ่ยว่า “โอเค ฉันเข้าใจแล้ว”

พอเซทท์คิดขึ้นว่าหากโรซี่เป็นฆาตกรจริงๆ ถ้างั้นผู้หญิงคนนี้ก็ชั่งอำมหิตเสียจริง ลงมือได้แม้กระทั่งเพื่อนสนิทของตัวเอง

แต่ก่อนเขากับโรซี่เคยขัดแย้งกันครั้งหนึ่ง ในตอนนั้นก็คิดว่าผู้หญิงคนนี้เผด็จการเกินไปแล้ว ยังไปคอมเพลนเขาถึงที่สถานีตำรวจ ทำให้เขาเกือบต้องเสียงานไป

เขาเอ่ยเตือนนานาอีกครั้งว่า “พี่นานาครับ เรื่องนี้พี่ก็ให้ผมจัดการเถอะครับ อย่าไปแหย่เธออีกเลย กลัวว่าเธอจะกลายเป็นหมาจนตรอก แล้วจะทำเรื่องที่น่ากลัวกว่าเดิมนะครับ”

“นายไม่ต้องบ่นแล้ว วางใจเถอะ หลังจากนี้เวลาที่เจอเธอ ฉันก็จะเดินอ้อมแล้วกันนะ ที่จริงแล้วฉันไม่ได้กังวลตัวเองเลย แค่กลัวว่าเธอจะไม่ดีต่อมาร์ชน่ะ ตอนนี้เธอมันชัดเจนมากเลยว่าเธอแค้นมาร์ชเพราะเคยรักน่ะ ไม่รู้ว่าจะก่อเรื่องอะไรขึ้นมารึเปล่า”

“เดี๋ยวผมให้เพื่อนร่วมงานรีบตรวจสอบเธอให้ครับ ถ้าเธอเป็นฆาตกรจริงๆ จะไม่มีทางให้เธอทำชั่วๆ ได้อีกแน่นอนครับ”

“งั้นก็รอฟังข่าวดีจากนายแล้วกันนะ” อารมณ์ของนานาดีขึ้นมาไม่น้อย ในที่สุดการตายของดาวก็มีจุดเปลี่ยน ในที่สุดความเพียรพยายามของเธอกับมาร์ชก็ไม่ได้เสียเปล่า

……

สไตล์ของ RJ คือความหรูหราที่ไม่โดดเด่นมาโดยตลอด แคทวอล์คในค่ำคืนนี้ก็ยังคงคอนเซ็ปต์นี้เช่นเคย

ในตอนที่นานากำลังเรียนออนไลน์อยู่นั้น เคยแลกเปลี่ยนความคิดเรื่องแคทวอล์คกับเอ็มม่า เรื่องข้อดีของแบรนด์ที่มีเอกลักษณ์อย่าง RJ ในคืนนี้ได้เห็นแคทวอล์คของพวกเขาด้วยตาตัวเอง นับว่าเป็นโอกาสที่ดีที่จะได้รวมทฤษฎีกับการปฏิบัติเข้าด้วยกัน

เธอไม่กล้าที่จะบอกมาร์ชหรอกว่าจดหมายเชิญฉบับนี้เร็น เป็นคนให้มา ไม่งั้นมาร์ชคงได้หึงขึ้นมากอีกนั่นแหละ

จะว่าไปคุณชายใหญ่เร็นคนนี้ถึงจะไม่มีความสามารถอันอื่น แต่เส้นสงเส้นสายนี่ไม่แย่เลยแฮะ ไม่รู้เลยแฮะว่าเขาทำยังไงถึงเอาจดหมายเชิญที่หายากแบบนี้มาได้

สถานที่จัดแคทวอล์คของRJ ไม่ใหญ่มาก ผู้คนที่เชิญมาก็ไม่มากเช่นกัน แต่คนที่รู้จักสายงานนี้ดีก็รู้กันทุกคนว่าสไตล์ของงานในตอนนี้เลิศหรูเป็นอย่างมาก

เธอกับมาร์ชถูกสตาฟจัดให้อยู่บริเวณที่นั่งตรงกลางของแถวหลังสุด นั่งไปได้สักพัก แสงไฟของทั้งฮอลล์ก็ค่อยๆมืดลง

ตามมาด้วยจังหวะกลองแบบแอฟริกาที่บิลด์อารมณ์แบบสุดๆ พวกนางแบบก็เริ่มเดินเข้าสู่รันเวย์ตามจังหวะดนตรี

ในตอนที่ผู้ชมในงานนั้นต่างจับจ้องกันอยู่นั้นเอง นางแบบนานาชาติก็ค่อยๆเดินขึ้นเวทีมาทีละคนๆ

นานาไม่อาจไม่รู้สึกถอดใจกับความสามารถของRJได้เลย จึงพูดเสียงเบาๆ กับมาร์ชว่า “นางแบบแต่ละคนบนรันเวย์น่ะชื่อเสียงก้องโลกทั้งนั้นเลยนะ เชิญตัวยากมามากเลยล่ะ”

“จริงเหรอ?” มาร์ชรู้สึกไม่เชื่อ แล้วก็คิดว่าจะจำนางแบบที่อยู่เวทีไว้ทุกคน รอหลังจากนี้ตอนที่นานาจัดงานแคทวอล์คขึ้นมา เขาก็จะเชิญตัวมาให้ได้ทั้งหมดทุกคน

แล้วนานาก็มองไปยังผู้ชมที่นั่งอยู่รอบตัว ไม่เห็นเร็น ดูท่าแล้วเร็นคงไม่ได้มา

นี่คงเป็นจดหมายเชิญที่คนอื่นให้เขา เขาไม่อยากมาก็เลยยัดใส่มือเธอมาดื้อๆ ถือโอกาสได้แสดงน้ำใจไปด้วย