บทที่ 513 พ่อแท้ๆ

รายงานผลการทดสอบความเป็นพ่อลูกของนานาและเคนท์ ความคล้ายคลึงของDAN คือ 99.999%... และยังมีเก้าตามมาอีกหลายตัว

ไม่ต้องสงสัยเลยว่าเคนท์เป็นพ่อแท้ๆของนานา

เขาจ้องไปที่ผลการระบุตัวตนชุดนี้ ไม่รู้จะบอกนานายังไงดี?

โรซี่ที่นานาหวังให้ประหารชีวิตกลับกลายเป็นน้องสาวต่างมารดาของเธอ จะยอมรับความจริงข้อนี้ได้หรือ

มาร์ชปิดโทรศัพท์แล้วเอนตัวเข้าไปในรถด้วยความว้าวุ่นใจและหลับตาลง

……

หลังจากที่มาร์ชจากไป เคนท์ก็จ้องเขม็งไปที่กล่องงานฝีมือเก่าแก่วิจิตรบรรจงทำให้เขานึกถึงใครบางคนที่เลือนรางในความทรงจำ

แต่ชายคนนี้ตายไปนานแล้ว เมื่อเขายังอายุได้สิบขวบ พ่อของคนคนนี้ลากคนนี้กระโดดลงมาจากชั้นห้า

ขณะนั้นเขาเฝ้าดูรถพยาบาลนำร่างของพวกเขาจากไปด้วยตาตัวเอง และแม่ของเขาตกใจเพราะเรื่องนี้จนเธอเสียชีวิต

เป็นไปได้ไหมว่าฝีมือของบรรพบุรุษในตระกูลนี้ไม่ได้สูญหายไป นอกจากพวกเขายังมีใครอีกบ้างที่สามารถสร้างกล่องอันวิจิตรงดงามเช่นนี้ได้?

นี่ก็ผ่านมาหลายปีแล้ว และเคนท์สงสัยว่าเขาจำผิดหรือเปล่า อยากจะเอากล่องกลับไป เปรียบเทียบกับกล่องทำนองเดียวกันที่แม่ของเขาเก็บไว้ก็รู้แล้ว

……

นานานั่งอยู่ออฟฟิศในห้องทำงาน และบอดี้การ์ดทั้งสองที่ตามเธอไปยืนอยู่ที่ประตูสำนักงานทั้งด้านซ้ายและขวา เหมือนเทพเฝ้าประตูทั้งสอง

เธอไม่ได้อธิบายให้พวกเฌอฟังมากมาย แต่เพียงบอกว่าจำเป็นเพื่อความปลอดภัย

คนในที่ทำงานไม่ได้ถามอะไรมาก พวกเขาจะโง่แค่ไหนก็สามารถมองออกว่าเจ้านายที่เข้ากับคนง่ายที่แท้จริงแล้วมีภูมิหลังที่ไม่ธรรมดา

นานามองดูร่างการออกแบบที่อยู่ตรงหน้า และพยายามจดจ่อกับการออกแบบโดยปราศจากสิ่งรบกวน แต่ตุ๊กตาตัวตลกอาบเลือดจะปรากฏขึ้นในใจของเธอขึ้นมาเมื่อจิตใจสงบลง ทำให้รู้สึกขนลุก

ในขณะนั้นเองจู่ๆโทรศัพท์ของเธอก็ดังขึ้นซึ่งทำให้เธอตกใจ และลนลานรีบหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมา “ฮัลโหล สวัสดีค่ะ”

“คุณมีนาใช่ไหม” เสียงวิตกกังวลของผู้หญิงคนหนึ่งมาจากปลายสาย นานาได้ยินว่าเสียงนั้นก็คือแม่บ้านที่ดูแลโซฟี

“ใช่ค่ะ โซฟีเป็นอะไรหรือเปล่าคะ” ช่วงนี้เธอยุ่งเกินกว่าจะสนใจโซฟี ในความเป็นจริงก็จงใจทำตัวห่างเหินจากโซฟีด้วย เพราะกลัวว่าโซฟีจะพึ่งพาเธอมากเกินไป ในทางกลับกันทำให้สภาพจิตใจของโซฟีกลับกลายเป็นอีกขั้วหนึ่ง

“คุณโซฟี เธอ...หายไปแล้ว” แม่บ้านพูดด้วยน้ำเสียงร้องไห้ “ฉันค้นในชุมชนและบริเวณโดยรอบแล้วแต่ยังไม่เห็นแม้แต่เงาของเธอเลย คุณมีนา ตอนนี้ควรทำอย่างไรดี ต้องแจ้งตำรวจไหม”

นานาตื่นตระหนกทันทีและถามว่า “ทำไมเธอถึงหายไป เอกสารประจำตัวหนังสือเดินทางของเธอยังอยู่ทั้งหมดหรือเปล่าคะ”

“ฉันไม่ได้สังเกต จะไปตรวจสอบดูเดี๋ยวนี้” แม่บ้านพูดและรีบเปิดลิ้นชักในห้องก็พบว่าเอกสารและหนังสือเดินทางของโซฟียังอยู่ในลิ้นชักในตู้ของห้องนอน “มันยังคงอยู่ เธอคงไม่ได้ออกไปนอกเมือง”

นานายืนขึ้นพยายามสงบสติอารมณ์แล้วถามว่า “คุณรู้เมื่อไหร่ว่าเธอหายไป ก่อนที่เธอจะหายไปมีอะไรผิดปกติหรือเปล่า?”

แม่บ้านพูด “ไม่มีอะไรผิดปกติ เมื่อคืนคุณโซฟีเข้าห้องนอนตามปกติ ฉันตื่นนอนตอนตีสี่และเห็นประตูห้องของเธอเปิดอยู่ เลยอยากดูว่าเธอห่มผ้าดีหรือยัง เดินเข้าไปเมื่อเห็นว่าผ้านวมบนเตียงของเธอเละเทะไปหมด ฉันจึงพยายามช่วยจัดให้เธออย่างเบามือ แต่ปรากฏว่าไม่พบร่องรอยของเธอแล้ว”

“ตอนตีสี่คนก็หายตัวไปแล้ว ทำไมเพิ่งมาแจ้งตอนนี้ล่ะ” นานาถาม

แม่บ้านอธิบายว่า “ตอนนั้นฉันก็โทรหาคุณแล้ว แต่โทรศัพท์มือถือของคุณปิดอยู่ ฉันแตะผ้านวมบนเตียงของเธอแล้วก็ยังอุ่นอยู่ จึงรีบออกตามหาดูรอบๆ”