บทที่ 518 เปรียบเทียบกันไม่ได้

เมื่อคืนหลังจากโซฟีอาละวาดกลางดึก นานาและมาร์ชก็ตื่นสายทั้งคู่

ป้าโบว์เห็นพวกเขาออกมาจากห้องรับแขกก็ทักทายกันที่บันไดถามว่า “คุณชาย คุณหญิงเมื่อคืนคุณโซฟีโอเคใช่มั้ยคะ”

มาร์ชใบหน้าเย็นชาไม่ตอบ นานายิ้มแล้วพูดว่า “ไม่เป็นไร เธอแค่ไม่ชินกับการค้างคืนในสถานที่แปลกๆ”

“กลัวว่ามันจะไม่ง่ายขนาดนั้น” จู่ๆมาร์ชก็พูดขึ้นมาหนึ่งประโยค

นานามองไปที่ห้องอาหารชั้นหนึ่ง ไม่เห็นร่างของโซฟี แอบดึงเสื้อผ้าของเขาและกระซิบว่า “พอแล้ว คนเขามาหาเราในฐานะแขก คุณก็พูดให้น้อยลงหน่อยได้ไหม”

มาร์ชสลัดเธอออกและนั่งลงที่หัวโต๊ะอาหาร

นานาเห็นว่าคุณชายอารมณ์ไม่ดีอีกแล้วก็เริ่มรำคาญไม่อยากสนใจเขาเลยถามป้าโบว์ว่า “อธิไปโรงเรียนอนุบาลแล้ว เมื่อคืนนี้เขาหลับสบายไหมคะ”

ป้าโบว์พยักหน้าและกล่าวว่า “ก็ดีค่ะ แก้วบอกฉันในตอนเช้า ตอนแรกนายน้อยก็เกือบตกใจตื่นแล้วค่ะ เป็นเพราะเธออยู่เป็นเพื่อนนายน้อยกล่อมเขาสักสองสามคำก่อนจะหลับไปอีกครั้ง”

“แล้วโซฟีล่ะ เธอยังไม่ตื่นอีกเหรอ”

ป้าโบว์รีบบอก “ยังค่ะ น่าจะยังเหนื่อย กำลังหลับอยู่”

นานาพูดว่า “ถ้าอย่างนั้นก็ปล่อยให้เธอนอนอีกสักหน่อย อย่าเพิ่งปลุกเธอล่ะ เดี๋ยวมาร์ชออกไป ฉันค่อยไปเรียกเธอ”

“โอเค” ความชำนาญของป้าโบว์และนานาในการกระซิบกระซาบ เห็นมาร์ชกำลังมองพวกเธอรอทานอาหารเช้า

ป้าโบว์รีบไปที่ครัวและหยิบอาหารเช้าร้อนๆ ออกมา มาร์ชดึงนานามานั่งลงข้างๆ แล้วถามว่า “คุณซุบซิบอะไรกับป้าโบว์แต่เช้า เดี๋ยวโซฟีตื่นก็พาเธอกลับไปส่งที่พัก ไม่ต้องคิดจะให้ป้าโบว์ปล่อยเธอไว้ที่นี่”

นานาหัวเราะเขาแล้วพูดว่า “โซฟีเป็นเพื่อนรักของฉันคุณก็หึงเธอ งั้นทำไมคุณไม่หึงอันดาด้วยล่ะ เมื่อก่อนฉันกับอันดาก็เช่าอยู่ในบ้านหลังเล็ก... ”

“เธอไม่เหมือนกับอันดา คุณอย่าเอามาปนกัน” มาร์ชพูดกับเธออย่างจริงจังว่า “ยังไงก็เถอะผมคิดว่าสายตาที่โซฟีมองคุณแปลกๆ คุณอย่าถือสาเลย”

นานากำลังจะโต้กลับ เมื่อเงยหน้าขึ้นก็เห็นโซฟีเดินลงมาจากชั้นบน

มาร์ชก็มองตามเธอ หน้านิ่วคิ้วขมวด แทบจะอยากจะส่งเธอออกไปทันที

โซฟีสวมเดรสยาวเอวสูงสีแดงอมชมพู และเดินลงบันไดอย่างช้าๆ ถามนานาด้วยท่าทางเขินอายแบบเด็กสาวว่า “แต่งแบบนี้ดูดีไหม”

ยิ่งเธอพูดสีหน้าดูปกติและเป็นธรรมชาติมากขึ้นเท่าไร ยิ่งทำให้คนมองรู้สึกอึดอัดมากขึ้นเท่านั้น

นานาหยุดนิ่งไปครู่หนึ่ง รู้สึกได้ว่ามาร์ชที่อยู่ข้างๆ แทบจะระเบิด

เดรสยาวชุดนี้มาร์ชเลือกให้เธอเป็นพิเศษ ตอนที่เธอไปช้อปปิ้งกับมาร์ช เธอคิดว่าสีแดงเกินไปและสว่างเกินไป ไม่เคยได้สวมใส่อย่างเป็นทางการมาก่อน

มีอยู่ครั้งหนึ่งมาร์ชถามถึงเดรสยาวชุดนี้ว่าไม่เคยเห็นเธอใส่มาก่อน เธอบอกว่าจะรอจนกว่าจะมีโอกาสได้ไปเที่ยวทะเลทรายค่อยใส่ การสวมชุดยาวสีแดงในทะเลทรายอันกว้างใหญ่และแห้งแล้ง มันจะดูโดดเด่นเป็นพิเศษเมื่อถ่ายภาพ

มาร์ชก็เห็นด้วยกับความคิดของเธอ และไม่ซักไซ้อะไรอีก เธอก็เก็บเดรสยาวชุดนี้ไว้ที่ส่วนในสุดของห้องแต่งตัว

โซฟีต้องค้นห้องแต่งตัวของพวกเขา จึงจะเจอเดรสยาวชิ้นนี้ พฤติกรรมของเธอเช่นนี้ทำราวกับเป็นเจ้าของ แน่นอนว่าจะทำให้มาร์ชไม่โอเค