บทที่ 520 หึงผู้หญิง

มาร์ชเงยหน้าขึ้นมองเขา ใบหน้าของเขาอ่อนลงเล็กน้อยแล้วพูดว่า “ทำไมนายถึงอยู่ที่นี่ น่าจะพักอีกสักสองสามวัน อาการบาดเจ็บของนายหายดีแล้วเหรอ”

“เกือบดีแล้ว” ชาร์วีพูดติดตลกว่า “ถ้าฉันยังไม่มาอีก บริษัทนี้คงถูกนายทำให้เต็มไปด้วยควันดินปืนจากสนามรบแล้วล่ะ”

“ไม่ได้เว่อร์ขนาดนั้นเสียหน่อย ถ้าไม่โมโหก็เอาแต่ผัดวันประกันพรุ่ง ประสิทธิภาพแบบนี้บริษัทจะดำเนินการได้ดีได้ยังไง” มาร์ชยังพูดด้วยความโกรธ

ชาร์วีถอนหายใจและพูดว่า “การจัดการอย่างมีมนุษยธรรม นายรู้หรือมั้ยว่าอะไรคือการจัดการอย่างมีมนุษยธรรม”

“ค่าตอบแทนของบริษัทเราไม่ดีหรือไง มีลาแบบไม่หักเงิน ปลายปีจ่ายเงินให้สามเดือน โบนัสประจำปีก็อู้ฟู้ ขาดสวัสดิการอะไรอีก” มาร์ชถามกลับ

ชาร์วีทุบหน้าอกแล้วพูดว่า “ที่ฉันพูดคือการสร้างบรรยากาศการที่เป็นมิตรในการทำงาน บรรยากาศการทำงานที่มีชีวิตชีวาและผ่อนคลาย ตอนนี้บริษัทใหญ่ๆ จำนวนมากเน้นเรื่องบรรยากาศการทำงาน เข้าใจไหม”

“นายก็เชื่อในเรื่องนั้นด้วย มันเป็นแค่การแสดงหรอก ห้างสรรพสินค้าคือสนามรบ และทั้งกองควบคุมวินัย! ” มาร์ชจ้องเขาอย่างโกรธจัดและพูด

ชาร์วีรู้สึกแต่เพียงว่าไม่สามารถโต้เถียงชนะเขาได้ จึงเปลี่ยนเรื่องและพูดว่า “แต่ในวันนี้นายอยู่ในฐานะผู้บังคับบัญชาใช้อารมณ์ ในสนามรบ พูดมาเถอะ ทำไมถึงได้ทะเลาะกับคุณหญิง”

มาร์ชเยาะเย้ยและยิ้ม “พวกเราจะทะเลาะกันเหรอ ตลกน่า พวกเรายังรักกันดี”

“ไม่ใช่เพราะเธอ จะเป็นเพราะใคร ไม่ใช่ว่านายมีแฟนใหม่แล้วเหรอ” ชาร์วีไม่เชื่อคำพูดของเขาสักคำ จงใจแกล้งล้อเลียนเขา

ไม่ใช่ว่าเขามีแฟนใหม่ แต่มีคนคอยติดตามนานา คิดแล้วก็โมโห แล้วสั่งชาร์วีว่า “ในเมื่อไม่มีปัญหาอะไรใหญ่โตก็กลับไปทำงาน อย่ามาอยู่ที่นี่กระทบงานของฉัน”

ชาร์วีเห็นว่าเขายังอารมณ์เสียอยู่จึงเกลี้ยกล่อมด้วยเจตนาดีว่า “ทำไมจู่ๆ ถึงทะเลาะกันอีก บางทีฉันอาจช่วยนายได้”

“นายจะช่วยฉันเหรอ” มาร์ชพูดด้วยน้ำเสียงเรียบๆ

ชาร์วีกล่าวว่า “ฉันยังไม่ได้แต่งงาน แต่ฉันเอาใจผู้หญิงให้มีความสุขได้ดีกว่านายแน่นอน”

“ตอนนี้ปัญหาไม่ใช่การเอาใจให้เธอมีความสุข แต่มีผู้หญิงคนหนึ่งชอบเธอ แต่เธอไม่ได้ปฏิเสธ และยังอยากจะไปกับผู้หญิงคนนั้น” มาร์ชอารมณ์เสียมาก พอคิดว่าควบคุมตัวเองไม่ได้และทะเลาะกับเธอเข้าแล้ว ก็เสียใจอยู่บ้าง

“ผู้หญิงเหรอ” ชาร์วีพอจะเข้าใจแล้ว เขากลั้นหัวเราะและพยายามปั้นสีหน้าไม่แสดงอารมณ์

มาร์ชมองแรงใส่เขา “อยากหัวเราะก็หัวเราะไป แต่ฉันพูดถูกจริงๆ ผู้หญิงคนนั้นคิดจะแย่งนานาไป... ”

ชาร์วีอดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมาดังๆ “ที่แท้นายกำลังหึงผู้หญิง”

“ออกไป” มาร์ชแสดงสีหน้าเย็นชาไม่อยากสนใจเขาอีก เหมือนกับปฏิกิริยาของนานาและชาร์วี คนส่วนใหญ่มักคิดว่าเพศเดียวกันคงเป็นแค่เพื่อนกัน ไม่ได้คิดมากด้านอื่น

“นี่ อย่าโกรธเลย ฉันไม่ได้บอกว่านายคิดผิด ก็ไม่แปลกเลยที่ผู้หญิงจะชอบผู้หญิง ผู้หญิงบางคนเมื่อผิดหวังกับผู้ชายมากๆ บางคนก็ชอบเพศเดียวกันได้” ชาร์วียืนขึ้น พูดกับเขาอย่างจริงจัง “สิ่งที่สำคัญคือคนอื่นชอบภรรยาของนาย ภรรยาของนายไม่ใช่ไบเซ็กชวลแน่ๆ ใช่ไหม”

“ไร้สาระ สายตาของเธอมีแค่ฉัน” มาร์ชพูดอย่างแน่วแน่

“นายตรงไปตรงมาจริงๆ อวดเมียออกนอกหน้า” ชาร์วีเตือนเขาว่า “แต่ทัศนคติที่ทั้งดุร้ายและไร้เหตุผลของนาย อย่าบังคับให้เมียของนายต้องผิดหวังกับเรื่องผู้ชายเกินไปล่ะ ไม่งั้นก็ไม่แน่”

เขาออกจากออฟฟิศของมาร์ชโดยทิ้งคำพูดเหล่านั้นไว้ และปล่อยให้เขาค่อยๆ คิดเอง ยังไงก็ตาม เขาก็ถือว่ามากล่าวคำทักทายก่อนกลับมาทำงานแล้ว

เมื่อได้ยินชาร์วีพูดแบบนี้ เขายิ่งเสียใจที่ใส่อารมณ์ต่อนานาเมื่อเช้านี้อย่างอดไม่ได้ ตอนนั้นเมื่อเขาเดินจากไปแบบนั้น จะไม่เป็นการให้โอกาสแก่โซฟีในการใช้ประโยชน์จากมันหรอกหรือ

เขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาทันทีอยากโทรหานานา ดูว่าเธอกำลังทำอะไรอยู่ ยังอยู่กับโซฟีอยู่ไหม

เธอวางแผนจะย้ายออกไปอยู่กับโซฟีจริงๆ หรือในตอนนั้นเธอแค่พูดเพราะความโกรธ?