ตอนที่ 559
บทที่ 559 ทำไมต้องหลอกฉัน
October 28, 2026
เด็กสาวพูดอย่างมั่นใจว่า: “ไม่เป็นไร”
นานาก็เลยกับเซทท์ว่า: “เซทท์พาเธอขึ้นเขาไปด้วย เดินทางระวังความปลอดภัยนะ”
เซทท์พยักหน้า ก็พาเด็กสาวคนนั้นไปพร้อมกัน
อันดาถามว่า: “แฟนเธอเป็นอาสาสมัครอยู่บนเขาเหรอ”
“ไม่ใช่ แฟนเธอเสียชีวิตแล้ว ศพยังอยู่บนเขา ตอนนี้ยังไม่สามารถเอาลงมาได้”
นานาเงียบ ไม่ถามอะไรอีก
พวกเธอเงียบไปด้วยกันสักพัก นานาเสนอขึ้นว่า: “พวกเราไปช่วยผู้บาดเจ็บเหล่านั้นกัน”
“ได้” อันดาไม่พูดอะไรอีก ตามเธอไปทำอะไรบ้าง
จนกระทั่งตะวันลับฟ้า ก็มีคนยกเปลเอาคนบาดเจ็บลงมาจากบนเขาแล้ว
นานามองเห็นชาร์วีเดินอยู่หน้าสุด แต่มองไม่เห็นมาร์ชอยู่ในกลุ่มนี้
“คุณชาร์วี คุณเหนื่อยแล้ว มาร์ชล่ะ ทำไมเขายังไม่ลงมา”
ชาร์วีหน้า คลุกฝุ่น พูดอย่างเหนื่อยล้าว่า: “วางใจนะ เขาอยู่บนรถด้านหลัง ถนนที่ลงจากเขาเปิดแล้ว”
นานารู้สึกเบาใจ หันไปบอกกับผู้คนในเต็นท์ว่า : “ถนนเปิดแล้ว ถนนเปิดแล้วนะ”
ทันใดในสายตาของทุกคนก็เริ่มมีความหวัง มีคนพูดว่า: “ดีมากเลย คนที่บาดเจ็บส่งลงจากเขาได้แล้ว”
“ใช่เลย ใช่เลย พวกเราก็นั่งรถขึ้นไปหาญาติของเรากันแล้ว”
……
ตอนแรกเต็นท์ที่มีแต่ความเงียบและความโศกเศร้า ก็คึกคักขึ้นมาทันที
ผ่านไปสักพักก็มีรถจิ๊บที่เต็มไปด้วยฝุ่นลงมาจากบนเขา บนรถบรรทุกผู้บาดเจ็บหลายคน มาร์ชก็นั่งอยู่ด้านข้างของคนขับ
รอเขาลงจากรถ นานารีบวิ่งไปหา กอดเขาไว้แน่น ๆ
มาร์ชลูบหลังเธอเบาๆ ว่า: “คุณนานาครับ ผมง่วงมาก อยากนอนพักสักครู่”
นานาปล่อยเขา แล้วจูงมือเธอว่า: “ไปล้างหน้าก่อน น้ำเตรียมไว้ให้คุณแล้วนะ”
มาร์ชโดนเธอลากเดินไป ยิ้มพูดว่า: “รังเกียจผมสกปรกเหรอ”
“ไม่ใช่เรื่องสกปรก ล้างหน้าแล้วค่อยนอน ถึงจะนอนหลับสบาย”
มาร์ชฟังเธอ ล้างหน้าแล้วพิงกับเต็นท์หลับไปอย่างเหนื่อยล้า
นานานั่งอยู่ข้างเขา เอาเสื้อกันหนาวห่มให้เขา ตัวหนึ่ง มองเขาที่ปรกติเจ้าสำอางและต้องดูดีแต่ตอนนี้ซกมกอย่างมาก ก็รู้สึกสงสารบ้าง
แต่ลักษณะนี้ของเธอทำให้เธอยิ่งหลงใหล เธอจ้องมองเขา จุมพิตเบา ๆ บนหน้าผากของเขา รู้สึกว่าเขาเป็นส่วนหนึ่งของชีวิต ไม่มีใครสามารถแยกพวกเขาออกจากกันได้
……
หลังจากถนนที่โดนตัดขาดเปิดให้วิ่งแล้ว คนที่ลงมาจากเขายิ่งอยู่ยิ่งเยอะ มีคนโศกเศร้า มีคนดีใจ
เต็นท์ไม่กี่หลังที่ตั้งขึ้นมาชั่วคราวไม่สามารถจุคนได้มาก ทีมแพทย์และหน่วยกู้ภัยส่วนใหญ่ก็มาจากใกล้ๆนี้